پنج‌شنبه 7 شوال 1447
۶ فروردین ۱۴۰۵
26 مارس 2026

۳۵۵ – حکم جشن تولد چیست؟

۳۵۵ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم عید تولد چیست؟

جواب دادند: از سوال چنین بر می‌تابد که منظور از عید تولد، جشن تولد گرفتن برای شخص است. هر سال که از تولدش بگذرد، برایش جشنی گرفته و افراد خانواده دور سفره‌ی بزرگ یا کوچکی جمع می‌شوند.

نظر من در این مورد این بر ممنوعیت این کار است. زیرا در اسلام هیچ عیدی به هیچ مناسبی وجود ندارد، به جز: عید قربان و عید فطر، و عید هفته که روز جمعه است. در سنن نسائی از انس بن مالک رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ روایت شده که گفت: اهل جاهلیت دو روز در سال داشتند که در آن به بازی و سرور می‌پرداختند. وقتی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به مدینه آمد، فرمود: «شما دو روز داشتید که در آن به بازی و سرور می‌پرداختید، و الله به جای آن دو روز، دو روز بهتر به شما داده است: روز فطر و روز اضحی». نیز، بدین خاطر که این کار، دری را به سوی بدعت‌ها می‌گشاید. مثل اینکه کسی بگوید: وقتی جشن گرفتن برای تولد بچه جایز باشد، جواز آن برای تولد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بیشتر است، و هر چیزی که دری به سوی ممنوع بگشاید، ممنوع است. والله الموفق.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(355) سئل فضيلة الشيخ : عن حكم أعياد الميلاد؟

فأجاب بقوله : يظهر من السؤال أن المراد بعيد الميلاد عيد ميلاد الإنسان ، كلما دارت السنة من ميلاده أحدثوا له عيداً تجتمع فيه أفراد العائلة على مأدبة كبيرة أو صغيرة.

وقولي في ذلك أنه ممنوع لأنه ليس في الإسلام عيد لأي مناسبة سوى عيد الأضحى ، وعيد الفطر من رمضان ، وعيد الأسبوع وهو يوم الجمعة وفي سنن النسائي عن أنس بن مالك رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ قال:كان لأهل الجاهلية، يومان في كل سنة يلعبون فيهما فلما قدم النبي ، ﷺ، المدينة قال : “كان لكم يومان تلعبون فيهما وقد بدلكم الله بهما خيراً منهما يوم الفطر ويوم الأضحى” . ولأن هذا يفتح باباً إلى البدع مثل أن يقول : قائل : إذا جاز العيد لمولد المولود فجوازه لرسول الله ، ﷺ ، أولى وكل ما فتح باباً للمنوع كان ممنوعاً . والله الموفق .

مطالب مرتبط:

۳۵۶ – حکم جشن تودیع چیست؟ حکم تعزیه‌ی کافر یا حضور در اعیاد کفار چیست؟

۳۵۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم برپا کردن جشنی برای تودیع شخص کافر هنگام به پایان رسیدن کارش، چیست؟ حکم تعزیه‌ی کافر چیست؟ حکم حضور در اعیاد کفار چیست؟ جواب دادند: این سوال متضمن چند مساله است: اول: شکی نیست که برپا کردن جشن تودیع برای کافر، از باب اکرام او یا اظهار […]

ادامه مطلب …

۳۴۶ – معنای بدعت چیست؟ آیا بدعت حسنه وجود دارد؟

۳۴۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: معنی بدعت و ضابطه‌ی آن چیست؟ آیا بدعت حسنه وجود دارد؟ معنی این فرموده‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چیست که می‌فرماید: «کسی که در اسلام، سنت نیکویی را بنا کند»؟ جواب دادند: ضابط بدعت در شرع چنین است: «تعبد الله با چیزی که الله آن را تشریع نکرده»، و […]

ادامه مطلب …

۳۷۱ – حکم کاغذنویسی برای دور کردن پرندگان از مزرعه‌ها

۳۷۱ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم این کار بعضی مزرعه داران چیست که نزد شخصی می‌روند که برای آنها کاغذی بنویسد تا پرندگان را دور کرده و از مزارعشان محافظت کند؟ جواب دادند: این عمل از لحاظ شرعی جایز نیست. زیرا امکان ندارد که این ورقه، پرندگان را از مزرعه براند. چنین کاری […]

ادامه مطلب …

۳۴۷ – چگونگی تعامل با شخصی که صاحب بدعت است. آیا طرد کردن چنین شخصی جایز است؟

۳۴۷ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: انسانی که ملتزم به سنت است، چگونه با شخصی که صاحب بدعت است، تعامل کند؟ آیا هَجر[۱] کردن چنین شخصی جایز است؟ جواب دادند: بدعت دو نوع است: بدعت‌های مُکفِّره و بدعت‌های غیر مُکفِّره. در هر دو نوع بدعت بر ما واجب است که این کسانی را که […]

ادامه مطلب …

۳۶۰ – حکم جمع شدن نزد قبر و خواندن قرآن چیست؟ آیا میت از این قرائت نفعی می‌برد؟

۳۶۰ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم جمع شدن نزد قبر و خواندن قرآن چیست؟ آیا میت از این قرائت نفعی می‌برد یا خیر؟ جواب دادند: این عمل، یعنی جمع شدن نزد قبر و قرائت قرآن، از امور منکری است که در عهد سلف صالح معروف نبوده است. اما اینکه میت از آن نفع […]

ادامه مطلب …

۳۷۳ – آیا پخش کردن نامه‌های مجهول برای تشویق به دین، جایز است؟

۳۷۳ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: بسیاری از مردم ورقه‌ای را پخش می‌کنند که ادعا می‌شود وصیت شخصی به نام احمد بوده که خادم حرم است. حکم این کار چیست؟ جواب دادند: این وصیت از جانب شخصی مجهول است که خود را شیخ احمد نامیده. اما کاری که انجام داده، احمد (ستوده شده) نیست. […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه