۲۴۷ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله در مورد شخصی سوال شد که از غیر الله استغاثه می‌طلبد و گمان می‌کند که آن شخص، ولیّ الله است. علامات ولایت چیست؟

جواب دادند: علامات ولایت را الله تعالی در این آیه بیان فرموده: {أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ . الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ}[۱]، یعنی: {بدانید که بر دوستان الله ترس و هراسی نیست و آنان غمگین نمی‌شوند. آنان که ایمان آوردند و تقوا و پرهیزکاری پیشه می‌کردند}. علامات ولایت، اینها هستند: ایمان به الله، و تقوای او را داشتن: «هر کس مومن متقّی باشد، ولیّ الله است». اما کسی که به الله شرک می‌ورزد، ولیّ او نیست، بلکه دشمن اوست، چنان که می‌فرماید: {مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكَافِرِينَ}[۲]، یعنی: {کسی که دشمنِ الله و فرشتگانش و (نیز) دشمن پیامبران الهی و جبرئیل و میکائیل است، بداند که الله دشمن کافران می‌باشد}. پس هر انسانی که غیر الله را فرا می‌خواند، یا در موردی از غیر الله طلب فریاد رسی می‌کند، که کسی جز الله قادر به انجام آن نیست ،مشرک و کافر است، و حتی اگر ادعای ولایت نیز بکند، ولی الله نیست. بلکه ادعای ولایتش، وقتی که توحید و ایمان و تقوا نداشته باشد، ادعایی کذب است که با ولایت، منافات دارد.

نصیحتم در این موارد به برادران مسلمانم این است که فریب چنین اشخاصی را نخورند، و مرجعشان در این امور، کتاب الله و سنت صحیح رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم باشد، تا امید و توکل و اعتمادشان فقط بر الله باشد، و تا با این کار برای خود استقرار و طمانینه حاصل کنند، و اموالشان را از دزدیده شدن توسط این کلاه برداران حفظ کنند. نیز، در پایبند بودن به قرآن و سنت در این امور، باعث می‌شود این اشخاص کلاه بردار نیز به خود فریفته نشوند؛ همین اشخاصی که گاهی خود را سید، و گاهی دیگر خود را ولی می‌خوانند که اگر در کارهای آنها تامل کنی، خواهی دید که آنها از ولایت و سیادت بسیار دورند. اما ولیّ حقیقی، به خود دعوت نمی‌دهد و سعی نمی‌کند هاله‌ای از تعظیم و ستایش به دور خود ایجاد کند. بلکه او را مومن و متقی و پنهان می‌یابی که خود را آشکار نکرده، و مشهور شدن را دوست ندارد، و دوست ندارد مردم به سویش بروند یا خوف و رجایشان معلق به او باشد. در حقیقت همین که انسان از مردم بخواهد او را تعظیم و احترام و ستایش کنند، و مرجع آنها بوده و تعلق مردم به او باشد، با تقوا و ولایت منافات دارد. به همین خاطر در حدیث، از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در مورد کسی که مقصودش از طلب علم این است که با جاهلان، مجادله، و یا با علما مناظره کند، یا به دنبال این باشد که توجه مردم را به خود جلب کند، چنین و چنان وعیدی برای اوست. شاهد در این قسمت از سخنان ایشان صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است: «یا به دنبال این باشد که توجه مردم را به خود جلب کند». کسانی که مدعی ولایت بوده و تلاش می‌کنند توجه مردم را به سوی خود جلب کنند، دورترین مردمان از ولایت هستند.

پس نصیحتم به برادران مسلمانم این است فریب چنین کسانی را نخورند و به کتاب الله و سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم باز گردند، و آمال و امیدهایشان فقط به الله تعلق داشته باشد.

[۱] – سوره یونس، آیات «۶۲و۶۳».

[۲] – سوره بقره، آیه «۹۸».