۲۳۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم کسی که ملتزمین به اوامر الله تعالی و پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را تمسخر می‌کند، چیست؟

جواب دادند: استهزای کسانی که ملتزم به اوامر الله تعالی و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هستند، به این خاطر اینکه ملتزم هستند، حرام، و برای شخص بسیار خطرناک است. زیرا ترس از این می‌رود که کراهتش نسبت به این اشخاص، به خاطر کراهتش نسبت به استقامتی باشد که این اشخاص بر دین الله تعالی دارند، که در این صورت، استهزای چنین کسانی، استهزای طریقی است که بر آن حرکت می‌کنند، و شبیه کسانی می‌شوند که الله تعالی در موردشان فرمود: {وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ . لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ}[۱]، یعنی: {و اگر آنان را بازخواست کنی، می‌گویند: ما فقط شوخی و بازی می‏کردیم. بگو: آیا الله، و آیات و فرستاده‌اش را به مسخره می‌گیرید؟ عذر و بهانه نیاورید؛ به راستی پس از ایمانتان، کفر ورزیده‌اید}، زیرا این آیات در مورد گروهی از منافقین نازل شد که گفتند: «ما هیچ کسی را ندیده‌ایم که از این قاریان، شکم گنده‌تر، و دروغگوتر، و هنگام رویارویی با دشمنان، ترسوتر باشد»، و منظورشان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابشان بود. پس الله تعالی این آیات را در موردشان نازل کرد.

پس کسانی که از اهل حق تمسخر می‌کنند به این خاطر که اهل دین هستند، بر حذر باشند، زیرا الله تعالی می‌فرماید: {إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ . وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ . وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ . وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَؤُلَاءِ لَضَالُّونَ . وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَفَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ . عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ . هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ}[۲]، یعنی: {بدکاران (و مشرکان) همواره به مؤمنان می‌خندیدند. و چون از کنارشان می‌گذشتند، آنان را با اشاره‌ی چشم و ابرو به‌مسخره می‌گرفتند. و آن‌گاه که نزد خانواده‌ی خویش باز می‌گشتند، به ناز و نعمتی که داشتند (و به سبب مسخره کردن مؤمنان) شادمان می‌گشتند. و هنگامی که مؤمنان را می‌دیدند، می‌گفتند: اینها واقعاً گمراهند. در صورتی که به نگهبانیِ مؤمنان، فرستاده و گماشته نشده بودند. پس امروز مؤمنان به کافران می‌خندند. در حالی که بر تخت‌ها تکیه زده‌اند، (به مشرکان) می‌نگرند. آیا کافران پاداش اعمالشان را گرفتند}؟!

[۱] – سوره توبه، آیات «۶۵و۶۶».

[۲] – سوره مطففین، آیات «۲۹-۳۶».