۱۲۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: اولین رسول چه کسی است؟

جواب دادند: اولین رسول، نوح علیه السلام و آخرین آنها محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است. اما قبل از نوح، هیچ رسولی مبعوث نشده، و از اینجا پی به اشتباه مورخینی می‌بریم که گفته‌اند: ادریس علیه السلام قبل از نوح بوده است؛ زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در کتاب خود می‌فرماید: {إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ}[۱]، یعنی: {همانا ما به سوی تو وحی کردیم، همان طور که به سوی نوح و انبیای بعد از او وحی کردیم}، و در حدیث صحیح، در قصه‌ی شفاعت، آمده: «مردم نزد نوح می‌روند و به او می‌گویند: تو اولین رسولی هستی که الله او را به سوی اهل زمین فرستاده است». پس هیچ رسولی قبل از نوح نبوده و هیچ رسولی بعد از محمد نخواهد بود، به این دلیل که الله فرموده است: {مَا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِنْ رِجَالِكُمْ وَلَكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ}[۲]، یعنی: {محمد پدر هیچ یک از مردان شما نیست، اما رسول الله و خاتم انبیاء است}.

اما نزول عیسی علیه السلام در آخر الزمان بر این اساس نیست که او مجددا رسول است. بلکه نازل می‌شود که به شریعت محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم حکم نماید؛ زیرا بر عیسی و دیگر انبیاء واجب است که به محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ایمان بیاورند، چنان که الله تعالی می‌فرماید: {وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنْصُرُنَّهُ قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَى ذَلِكُمْ إِصْرِي قَالُوا أَقْرَرْنَا قَالَ فَاشْهَدُوا وَأَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ}[۳]، یعنی: {و آنگاه که الله از پیامبران پیمان گرفت: وقتی به شما کتاب و حکمت دادم، و سپس فرستاده‌ای آمد که آنچه را با شماست، تصدیق می‌کرد، حتما به او ایمان بیاورید و او را یاری کنید؛ (و) فرمود: آیا اقرار کردید و پیمان مرا بر این کار پذیرفتید؟ گفتند: پذیرفتیم. فرمود: پس گواه باشید؛ و من هم با شما از گواهانم}، و این پیامبری که تصدیق کننده‌ی شریعتی است که پیامبران قبلی آورده‌اند، محمد است؛ چنان که از ابن عباس و دیگران به روایت صحیح، نقل شده است.

[۱] – سوره نساء، آیه «۱۶۳».

[۲] – سوره أحزاب، آیه «۴۰».

[۳] – سوره آل عمران، آیه «۸۱».