همه‌‌ی آن‌‌ها را در یک وقت می‌‌خواند...

بر او واجب است که به درگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه و طلب آمرزش کند و تمام نمازهای فرضی که از او فوت شده را قضا کند...

نصیحت ما به او در دو چیز خلاصه می‌‌شود: اول: زیاد ذکر نمود، پناه بردن به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از شیطان رانده شده و خواند آیة الکرسی. دوم: صبر بر آنچه به او از سختی‌‌ها هنگام ادای نماز و انجام طاعات می‌‌رسد لذا بدین وسیله به زودی إن شاء الله همه‌‌ی این‌‌ها در او از بین می‌‌رود....

اگر عاقل است آنچه از ارکان و واجبات نماز را که می‌‌تواند انجام می‌‌دهد ولی اگر عاقل نباشد نماز بر او واجب نیست....

بر بیمار واجب است آن‌‌طور که می‌‌تواند نماز بخواند و آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بر او واجب نموده را به اندزه‌‌ی توانش انجام دهد....

قول راجح از اقوال علما این است که آنچه از بدن خارج می‌‌شود وضو را باطل نمی‌‌کند مگر آنچه از دو طرف انسان خارج می‌‌شود که وضو را باطل می‌‌کند و فرقی ندارد که ادرار، مدفوع، رطوبت یا باد شکم باشد هر آنچه از دو طرف انسان خارج می‌‌شود وضو را باطل می‌‌کند....

اگر بیماری نتواند همراه با جماعت نماز بخواند مگر با سختی شدید به خاطر عذری که دارد در خانه‌‌اش نماز بخواند اما شایسته نیست در ابتدای اذان نماز بخواند زیرا امروزه مؤذن طبق علایم شرعی مشهور اذان نمی‌‌‌‌گوید...

مهم این است که نماز مادامی که عقلش زایل نشده ساقط نمی‌‌شود لذا هر طور که ممکن است می‌‌خواند حتی اگر فرض شود که نمی‌‌تواند سر و چشمش را حرکت دهد با قلبش نماز می‌‌خواند....

این بیمارانی که به آن‌‌ها اشاره نمود کسانی که بر تخت‌‌ خود و با لباس ناپاک و در غیر جهت قبله نماز می‌‌خوانند همه‌‌ی این‌‌ها اگر آنچه از واجبات را که می‌‌توانند در نمازهایشان انجام دادند هر آنچه نتوانستند در آن معذور هستند و به آن مکلف نبوده و در صورت ترک آن گناهی بر آن‌‌ها نیست....

اگر ترک نمودن نماز به این دلیل بوده که بعد آن‌‌ را قضا می‌‌کند بر او قضا نمودن واجب است زیرا آن را به نیت قضا نمودنچون معذور بوده به تأخیر انداخته است....