اما این که او نماز را ترک کرده است مقتضای این است که کافر می‌باشد و از اسلام خارج شده است و مادامی که بر آن اصرار دارد ادامه دادن با او جایز نیست و اگر امکان نصیحت و راهنمایی برای او می‌باشد پس واجب است که او را نصیحت کنی...

بر تو واجب است که از آن دو جدا شوی زیرا که ترک نماز موجب کفری است که انسان را از دایره‌ی اسلام خارج می‌کند و زن کافر برای مرد مؤمن حلال نیست...

برای این زن واجب است که تا حد توان خود را از این این مرد خلاص کند و تمکین کردن برای آن حلال نیست و برای او حرام است...

اما نماز که در هیچ صورتی عذر به ترک آن نداری و بر تو واجب است که نماز خود را در وقتش بخوانی اگر چه با عوض کردن کارت باشد...

حل این مشکل الان با جدا شدن این است تا این که به اسلام برگردد و نماز را اقامه کند و اگر نماز خواند عقد جدید بسته می‌شود و جایز نیست که بر عقد قبلی بنا شود زیرا که آن عقد باطل است...

در خطر بسیار عظیمی قرار دارد زیرا که بعضی از علما گفته‌اند کسی که حتی یک نماز را به عمد از وقتش خارج کند و آن را ترک کند کافر گشته است...

بر او واجب است که همسرش را به نماز امر کند و او را ادب کند تا این که نماز بخواند و اگر بر ترک نماز اصرار ورزید او کافر است العیاذ بالله و از دین اسلام خارج شده است....

برای این زن واجب است که بعد از تلاشی که در نصیحت کردن می‌توانسته انجام دهد این است که از او جدا شود و فرزندانش را به سوی اهل خود ببرد زیرا که شوهرش که نماز نمی‌خواند کافر مرتد از اسلام برگشته است....

او کافر نیست ولی گناه کار است و روزه اش بسیار ناقص است، بر او واجب است که از این کار به سوی الله توبه کند عزم خود را صادقانه جزم کند که نماز را در وقتش با جماعت ادا کند...

تأخیر از وقت آن جایز نیست زیرا که با شکرگذاری این نعمتی که برای او حاصل شده است منافات دارد....

این که همیشه نماز فجر را بعد از طلوع خورشید می‌خواند دلالت بر سهل‌انگاری آن دارد و عدم اعتراف به آن که به او می‌گوییم: اگر همیشه نمازت را با این صفت می‌خوانی تو نمازی نداری....

صحیح در نزد ما این است که اگر عمدا و بدون عذر شرعی نماز را ترک کرده است قضا ندارد زیرا که قضای آن به او نفعی نمی‌رساند....