اگر وضوی شخص در حال ادای نماز با جماعت، باطل شد، بینی خود را گرفته و از نماز خارج می‌شود گویا که خونریزی بینی برایش رخ داده است تا شرم و خجالت به وی دست ندهد، سپس وضو می‌گیرد و به مسجد باز می‌گردد تا آن چه از نماز باقی مانده است را با جماعت بخواند...

راه حل این است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را بسیار ذکر و یاد کند، همواره از شیطان رانده شده به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پناه ببرد و بعد از انجام وضو به آن فکر نکند...

اگر همیشه این شک و تردید برایش رخ می‌دهد، نباید به آن ‌توجه کند زیرا وسواس به شمار می‌رود اما اگر شک عادی باشد، واجب است که وضو بگیرد زیرا در وجود وضو تردید دارد و اصل بر عدم وجود وضو است....

اصل بر عدم طهارت است. در این صورت بر وی واجب است که نماز را ترک کند و یکی از مأمومین را به کامل کردن نماز به عنوان امام، مکلف کند؛ مثلا بگوید: فلانی جلو بیا و نماز را کامل کن. مردم نیز نمازشان را ادامه می‌دهند و کامل می‌کنند. این دیدگاه راجح و برگزیده در این مسئله‌ است...

اگر پا بر جایی گذاشتی که مرطوب است و از نجاست پاک شده است، پای شما نجس نمی‌شود زیرا آن مکان، پاک شده است اما رها کردن مکان نجاست تا این که خشک شود، شایسته نیست.....

صحیح این است که لمس کردن مصحف (قرآن) بدون وضو و بدون مانع، جایز نیست...

اگر کسی‌ بخواهد قرآن را از روی مصحف، تلاوت نماید اما وضو نداشته باشد، ایرادی ندارد اما نباید مستقیما به قرآن دست بزند بلکه باید میان دستش و قرآن، مانعی قرار دهد..

اگر بیشتر مطالب آن کتاب از آیات قرآن باشد، حکم مصحف (قرآن) را دارد لذا برای فردی که دچار حدث اصغر (وضو ندارد) یا حدث اکبر (در حالت جنابت، حیض، نفاس و... قرار دارد) جایز نیست که مستقیما به آن دست بزند....

اگر در مدرسه یا نزدیکی آن، آب وجود نداشت، باید به دانش‌آموزان اعلام شود که حتما در خانه وضو بگیرند و با وضو حاضر شوند زیرا فقط شخصی که طهارت و وضو دارد می‌تواند به قرآن دست بزند...

بله، تلاوت قرآن بدون وضو، جایز است....

بله، جایز است که حافظ قرآن، قرآن را بدون وضو تلاوت کند اما بهتر است که وضو داشته باشد....

بله، قرائت قرآن بدون وضو، جایز است اما مصحف (قرآن) را لمس نکن....