پنج‌شنبه 25 جمادی‌الاول 1448
۱۴ آبان ۱۴۰۵
5 نوامبر 2026

(۶۶۷۹) آیا ذکر اعمال بد مردگان از ربا و… حرام می‌باشد؟

(۶۶۷۹) سوال: آیا ذکر اعمال بد مردگان از ربا و… و اینکه الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از آنها انتقام گرفته است برای این‌‌که دانسته شود الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به ظالم فرصت می‌دهد ولی رهایش نمی‌کند با ذکر اسم‌ آن‌ها غیبت است یا حرام می‌باشد؟

جواب:

بله رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از ذکر مردگان با اعمال بدشان نهی کردند و فرمودند: «لاَ تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا»[۱]: (به مردگان ناسزا نگوييد که آنها به نتيجه‌ی اعمال‌شان رسيده اند) ولی از الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای آن‌ها عفو و مغفرت خواسته می‌شود چه بسا دعای او برای آن‌ها استجابت گردد و الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن‌ها عفو نماید اما بدی‌های آن‌ها به طوری که آن‌ها مشخص نگردند، ذکر می‌شود لذا مثلا در تحذیر از ربا گفته می‌شود: آیا قومی را ندیدید که محارم الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را زیر پا گذاشتند و با ربا معامله کردند سپس از این دنیا رفتند و همراه آن‌ها هیچ چیز از اموالشان دفن نگردید بلکه برای دیگران ترک کردند لذا برای دیگران غنیمت است و برای آن‌ها غرامت؟ و مانند آن که زندگان را موعظه می‌کنند ولی ذکر کردن شخصی معین جایز نمی‌باشد.


[۱] صحيح بخارى: كتاب الجنائز، باب ما ينهى من سب الأموات، شماره (۱۳۲۹).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل ذكر الأشخاص الموتى بما كانوا يعملون من أعمال سيئة مِن رِبًا ،وغيره وانتقام الله منهم، وذلك بأن الله -عز وجل- يُمهل للظالم ولا يُهمل، فهل ذكرُهم بالاسم فيه من الغيبة، أو من الحرام؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم ذكر الموتى بسوء أعمالهم قد نهى عنه الرسول – عليه الصلاة والسلام- فقال: «لاَ تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا». ولكن يُسأل الله لهم العفو والمغفرة، فربما يُستجاب دعاؤه لهم، فيغفر الله لهم، ويعفو عنهم، وأما ذكر مساوئهم، فتذكر لا على سبيل التعيين، فيقال مثلا في التحذير من الربا: ألم تروا إلى قوم انتهكوا محارم الله، وصاروا يتعاملون في الربا، ثم قد فارقوا الدنيا ولم يُدفن معهم شيء من أموالهم، بل تركوها لغيرهم، فلغيرهم الغُنم وعليهم الغُرم؟ وما أشبه ذلك مما يتعظ به الأحياء، وأما ذكر الإنسان بعينه، فهذا لا يجوز.

مطالب مرتبط:

(۶۶۷۵) حکم تعریف و تمجید غیر واقعی برای خوشحال کردن دیگران

مهم آن است که وصف نمودن آن به خوب و نیکو، وصفی برای حرام نباشد که در این صورت اشکالی ندارد...

ادامه مطلب …

(۶۶۶۹) زنی دعای مرگ بر فرزندانش می‌کند در حالی که قصد آن دعا را ندارد، حکم این کارش چیست؟

او را نصیحت می‌کنیم که زبانش را از این‌ چیزها پاک کند زیرا ترس آن می‌رود که مصادف با وقت اجابت دعا گردد و از او قبول شود به جای این‌که بر علیه آن‌ها دعا کند، برای آن‌ها دعا کند...

ادامه مطلب …

(۶۶۶۴) حکم دروغ‌گویی در تاریخ طلاق به توصیه‌ی پدر و تأثیر آن بر صحت طلاق

شکی نیست آنچه پدرت به تو امر نموده، حرام است و باید توبه کند و به سوی الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برگردد شاید الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه‌ی او را قبول کند....

ادامه مطلب …

(۶۶۸۲) بعضی مردم وقتی از کبوتر یا الاغ یا سگ یا مانند آن را ذکر می‌کنند، می‌گویند: أعزكم الله یا أکرمکم الله، حکم آن چیست؟

اشکالی ندارد زیرا این از عادت‌های رایجی است که برخواسته از ادب گوینده است ولی به نظر من اگر آن را ترک کند بهتر می‌باشد چون سلف صالح مانند این چیزها را ذکر می‌کردند و به مخاطب نمی‌گفتند: أعزك الله و أكرمك الله...

ادامه مطلب …

(۶۶۵۱) حکم عادی شمردن دروغ و غیبت در مجالس

کم شرعی غیبت حرام بودن آن است بلکه از گناهان کبیره می‌باشد...

ادامه مطلب …

(۶۶۴۷) ما را از صفت غیبت و سخن‌چینی آگاه سازید؟

غیبت، یاد کردن برادرت از آنچه برای او ناخوشایند است می‌باشد یعنی یاد کردن صفات جسدی یا اخلاقی یا عملی که از آن بدش می‌آید؛ اما سخن‌چینی، سعی در تفرقه انداختن بین مردم است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه