دوشنبه 4 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
23 مارس 2026

(۶۶۷۹) آیا ذکر اعمال بد مردگان از ربا و… حرام می‌باشد؟

(۶۶۷۹) سوال: آیا ذکر اعمال بد مردگان از ربا و… و اینکه الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از آنها انتقام گرفته است برای این‌‌که دانسته شود الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به ظالم فرصت می‌دهد ولی رهایش نمی‌کند با ذکر اسم‌ آن‌ها غیبت است یا حرام می‌باشد؟

جواب:

بله رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از ذکر مردگان با اعمال بدشان نهی کردند و فرمودند: «لاَ تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا»[۱]: (به مردگان ناسزا نگوييد که آنها به نتيجه‌ی اعمال‌شان رسيده اند) ولی از الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای آن‌ها عفو و مغفرت خواسته می‌شود چه بسا دعای او برای آن‌ها استجابت گردد و الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن‌ها عفو نماید اما بدی‌های آن‌ها به طوری که آن‌ها مشخص نگردند، ذکر می‌شود لذا مثلا در تحذیر از ربا گفته می‌شود: آیا قومی را ندیدید که محارم الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را زیر پا گذاشتند و با ربا معامله کردند سپس از این دنیا رفتند و همراه آن‌ها هیچ چیز از اموالشان دفن نگردید بلکه برای دیگران ترک کردند لذا برای دیگران غنیمت است و برای آن‌ها غرامت؟ و مانند آن که زندگان را موعظه می‌کنند ولی ذکر کردن شخصی معین جایز نمی‌باشد.


[۱] صحيح بخارى: كتاب الجنائز، باب ما ينهى من سب الأموات، شماره (۱۳۲۹).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل ذكر الأشخاص الموتى بما كانوا يعملون من أعمال سيئة مِن رِبًا ،وغيره وانتقام الله منهم، وذلك بأن الله -عز وجل- يُمهل للظالم ولا يُهمل، فهل ذكرُهم بالاسم فيه من الغيبة، أو من الحرام؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم ذكر الموتى بسوء أعمالهم قد نهى عنه الرسول – عليه الصلاة والسلام- فقال: «لاَ تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا». ولكن يُسأل الله لهم العفو والمغفرة، فربما يُستجاب دعاؤه لهم، فيغفر الله لهم، ويعفو عنهم، وأما ذكر مساوئهم، فتذكر لا على سبيل التعيين، فيقال مثلا في التحذير من الربا: ألم تروا إلى قوم انتهكوا محارم الله، وصاروا يتعاملون في الربا، ثم قد فارقوا الدنيا ولم يُدفن معهم شيء من أموالهم، بل تركوها لغيرهم، فلغيرهم الغُنم وعليهم الغُرم؟ وما أشبه ذلك مما يتعظ به الأحياء، وأما ذكر الإنسان بعينه، فهذا لا يجوز.

مطالب مرتبط:

(۶۶۶۲) آیا دروغ گفتن به خاطر صله‌ی رحم جایز است؟

دروغ جایز نیست مگر برای آشتی دادن بین مردم لذا اگر شخصی می‌شناسد که بین دو خویشاوند قطع رابطه است، دروغ گفتن برای اصلاح بین آن‌ها جایز می‌باشد و بعضی اهل علم می‌گویند: دروغی که در مورد آشتی بین مردم آمده، توریه می‌باشد...

ادامه مطلب …

(۶۶۵۵) آیا ذکر صفات اشخاص در غیاب آنان، غیبت محسوب می‌شود؟

ستودن شخصی به آنچه متصف می‌باشد در حال غیاب او، خوب و نیک است اما عیب جویی کردن از او با آنچه که به آن متصف است، حرام می‌باشد چون از غیبت می‌باشد و غیبت از گناهان کبیره است...

ادامه مطلب …

(۶۶۴۹) فرق بین غیبت و بهتان چیست؟

فرق بین بهتان و غیبت این است که مردی که غیبت او را کردی به آنچه از او یاد کردی متصف باشد اما بهتان به آنچه از او ذکر کردی متصف نیست بلکه به او بهتان زدی و بر او دروغ بسته‌ای؛ لذا در این صورت جمع بین بهتان و غیبت می‌باشد....

ادامه مطلب …

(۶۶۷۲) حکم بازگو کردن عیوب دیگران در نفس خود و تفاوت آن با غیبت

این غیبت نیست یعنی اینکه در نفس خود عیوب برادرت را بازگو کنی (غیبت محسوب نمی‌گردد) ولی اولی‌تر است که این کار را نکنی و از آن اجتناب کنی...

ادامه مطلب …

(۶۶۶۰) حکم دروغ گفتن به صورت شوخی

این در اسلام حرام است زیرا همه‌ی دروغ حرام می‌باشد و واجب است که از آن پرهیز نمود...

ادامه مطلب …

(۶۶۵۰) کسی که بخواهد از بهتان و غیبت توبه کند، چکار کند؟

اگر که از آن خبری ندارد پس اولی‌تر این است که او را باخبر نسازد چون چه بسا اگر او را از آن باخبر سازد، لج کند و او را نبخشد و بین آن‌ها دشمنی به وجود آید و سبب برانگیختن کینه و دشمنی بین آ‌ن‌ها گردد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه