سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۶۳۲۴) حکم خواندن دعا پس از پایان هر جزء قرآن

(۶۳۲۴) سوال: ما هر روز قرآن می‌خوانیم و الحمد لله هر روز یک جزء می‌خوانیم، حکم دعایی که پس از پایان هر جزء می‌خوانیم چیست؟ آیا این دعا از نظر شرعی جایز است یا نه؟

جواب:

الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِی رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةلِّمَن كَانَ یَرۡجُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلۡیَوۡمَ ٱلۡـَٔاخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِیرا} [سوره اﻷحزاب: ۲۱]: (بی‌تردید، در [رفتار و گفتار] رسول الله، سرمشق نیکویی برایتان است؛ برای هر کس که به الله و روز آخرت امید دارد و الله را بسیار یاد می‌کند) و از روش رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نبود که هرگاه از خواندن قرآن فارغ می‌شد دعا کند، بلکه از ایشان صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است که عبدالله بن مسعود رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ در حضورشان از سوره نساء قرائت کرد، و هنگامی که به این آیه رسید: {فَكَیۡفَ إِذَا جِئۡنَا مِن كُلِّ أُمَّةِۭ بِشَهِیدوَجِئۡنَا بِكَ عَلَىٰ هَـٰۤؤُلَاۤءِ شَهِیدا} [سوره النساء: ۴۱]: (و [حال و روزِ ناباوران] چگونه باشد آنگاه که از هر امتی شاهدی را [که پیامبر همان امت باشد] به میان ‌آوریم و تو را [نیز ای پیامبر، درباره‌ی ابلاغ پیام الهی] بر اینان گواه ‌آوریم‌؟)، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «حَسْبُكَ الْآنَ»[۱]: (الان بس است) پس به سوی او نگاه کردم و دیدم که چشمانش اشک می‌ریزد، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پس از این دعا نکرد و عبدالله بن مسعود نیز دعا نکرد اما اگر انسان دعایی کوتاه و آسان بکند، مثل اینکه بگوید: الحمد لله، اللهم تقبل مني، و این را نه به نیت سنت و نه به عنوان ذکری ثابت که همیشه بعد از قرائت گفته شود، بر زبان آورد، امیدوارم اشکالی نداشته باشد.


[۱] صحيح بخاری: كتاب فضائل القرآن باب البكاء عند قراءة القرآن، شماره (٤٧٦٨)، و صحیح مسلم: كتاب صلاة المسافرين وقصرها، باب فضل القرآن، شماره (۸۰۰).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل نحن نقرأ القرآن والحمد لله في كل يوم نقرأ جزءا، فما حكم الدعاء الذي نفعله بعد الانتهاء من الجزء؟ هل هذا جائز في الشرع أم لا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: يقول الله -عز وجل- ﴿ لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِی رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةࣱ لِّمَن كَانَ یَرۡجُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلۡیَوۡمَ ٱلۡـَٔاخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِیرࣰا ﴾ [الأحزاب: ٢١]. وليس من هدي النبي – صلى الله وعليه وسلم- أنه كان إذا فرغ من القراءة دعا، بل قد ثبت عنه صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أنه قرأ عنده عبد الله بن مسعود  رضي الله عنه من سورة النساء، فلما بلغ قوله – تعالى – ﴿ فَكَیۡفَ إِذَا جِئۡنَا مِن كُلِّ أُمَّةِۭ بِشَهِیدࣲ وَجِئۡنَا بِكَ عَلَىٰ هَـٰۤؤُلَاۤءِ شَهِیدࣰا ﴾ [النساء: ٤١]. قال النبي صلى الله عليه وسلم: «حَسْبُكَ الآنَ». فَالْتَفَتُ إِلَيْهِ، فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ. ولم يَدْعُ رسول الله صلى الله عليه وسلم بعد هذا، ولا دعا عبد الله بن مسعود أيضًا، لكن لو قال الإنسان دعاء يسيرًا سهلا، مثل أن يقول الحمد لله، اللهم تقبل مني، لا على أنه سنة، ولا على أنه قول راتب كلما قرأ، فأرجو ألا يكون به بأس.

مطالب مرتبط:

(۶۳۰۲) آیا خوردن لقمه‌ای حرام مانع قبولی دعا برای چهل روز می‌شود؟

من صحت این حدیث را نمی‌دانم، ولی اصل و ریشه‌ای دارد...

ادامه مطلب …

(۶۳۲۹) حکم دعا کردن برای معلمی که وظیفه‌ی خود را به‌ طور کامل و شایسته انجام می‌دهد، چیست؟

دعا برای او کار خوبی است؛ زیرا او از نیکوکاران است...

ادامه مطلب …

(۶۳۲۷) حکم بلند کردن دست در دعای بین اذان و اقامه

مستحب است که انسان هنگام دعا بین اذان و اقامه دست‌هایش را بلند کند؛ زیرا اصل بر این است که بلند کردن دست در دعا مشروع است، از آداب دعا و از اسباب اجابت است...

ادامه مطلب …

(۶۳۱۴) درباره‌ی آداب دعا، زمان‌های استجابت و موانع دعا برایمان بگویید؟

از مهم‌ترین آداب دعا  و مهم‌ترین آن‌ها، این است که انسان در دعایش برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اخلاص داشته باشد، و بداند که الله بر هر چیزی تواناست، و همه‌چیز به دست اوست...

ادامه مطلب …

(۶۳۲۲) آیا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پس از نماز دست به دعا برمی‌داشت؟

روایت نشده که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پس از نماز فرض، یا حتی پس از نافله، دست‌های خود را برای دعا بلند کرده باشد؛ بلکه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم امت خود را راهنمایی کرده که دعایشان پیش از سلام باشد...

ادامه مطلب …

(۶۳۵۰) معنای دعای رسول الله صَلّى‌اللهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ‌وَسَلَّم چیست که فرمود: «اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَع»

دعای «اللهم إني أعوذ بك من علم لا ينفع» به این معناست که علم در اینجا مقیّد شده به‌این‌که نافع نباشد، چون علم یا نافع است یا مضر...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه