امامت کسی که قرآن را با لکنت می­خواند جایز است مادامی که حروف، کلمات و حرکات را خوب ادا می‌کند...

امامی که در نمازش آرامش ندارد نمازش درست نیست و اقتدا نمودن به او جایز نیست و بر او واجب است که تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در نفسش و کسانی از مسلمانان که پشت سر او نماز می­خوانند را پیشه کند تا اینکه آن را در نمازی که سودی برای آن­ها ندارد وارد نسازد....

آن چه برایم از سنت آشکار است این است که تکبیرات انتقال به یک صورت است و فرقی بین تکبیر رکوع، سجده، قیام و نشستن نیست...

این امامی را که ذکر نمودی نصیحت می­کنم که از دعای غیر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ همچنین فریب دادن بندگان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با نوشتن تعویذ که اساسی از قرآن و سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و سلف صالح ندارد به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه نماید و عمرش را مادامی که در وقت مهلت است غنیمت بشمارد و به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برگردد....

اشکالی ندارد که به مکانی دیگر برای برای نماز خواندن در آنجا برود در صورتی که با این امام در نمازش خشوعی که در آن آرام بگیرد را ندارد ولی همان­طور که گفتم ابتدا بر تو واجب است که به اندازه­ی توان در جهت رفع سوء تفاهم تلاش کنی...

جایز نیست که این افراد به عنوان امامان مسجد باشند و بر والیان امر یکی از این دو چیز واجب است: یا اینکه این افراد آموزش داده شوند تا اینکه کلام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را درست بخوانند یا اینکه تغییر داده شوند....