(۲۷۰۹) اوقات نهی چه موقع است؟

(۲۷۰۹) سوال: اوقات نهی چه موقع است؟

جواب:

اوقات نهی به طور مفصل پنج وقت است، اما به طور مختصر سه وقت است.

اما به طور مختصر: از نماز صبح تا بالا آمدن خورشید به اندازه‌‌ی یک نیزه، هنگام ایستادن خورشید تا زوال آن، از نماز عصر تا غروب خورشید.

اما به طور مفصل: از نماز صبح تا طلوع خورشید و از طلوع خورشید تا زمانی که به اندازه‌‌ی یک نیزه بالا بیاید، هنگام ایستادن خورشید -یعنی: هنگام زوال آن و کاهش حرکت آن- تا زوال آن و بعد از نماز عصر تا اینکه خورشید به اندازه‌‌ی یک نیزه نزدیک به غیب شدن باشد و تا زمانی که به اندازه‌‌ی نیزه نزدیک شود تا اینکه غیب شود.

این پنج وقتی هستند که سنت مطلق در آن جایز نیست و آن سنتی است شخص فقط جهت تقرب انجام می‌_‌دهد، اما سنتی که دارای سبب است، قول راجح این است که در اوقات نهی مشروع است، به عنوان مثال: شخص بعد از نماز عصر برای نشستن وارد مسجد شود، لذا نمی‌‌نشیند تا اینکه دو رکعت سنت بخواند و مثل اینکه در اوقات نهی وضو بگیرد یعنی: بعد از نماز عصر، می‌‌تواند دو رکعت سنت وضو بخواند.

اما نماز استخاره: اگر برای امری است که قبل از خروج وقت نهی از بین می‌‌رود، اشکالی ندارد که انسان در وقت نهی نماز استخاره بخواند، اما اگر امر وسعت داشته باشد و ممکن باشد که بعد از انتهای وقت نهی استخاره کند، آن را به بعد از اتمام وقت نهی به تأخیر بیندازد.

مهم اینکه اوقات نهی به طور مفصل پنج وقت هستند و به طور مختصر سه وقت هستند و جایز نیست که در این اوقات سنت مطلق که دارای سبب نیست، خوانده شود، اما سنتی که دارای سبب باشد، اشکالی ندارد؛ همچنین جایز است که نمازهای فرض در وقت نهی خوانده شود، مثلا نماز فرضی را فراموش کند و آن را مگر در وقت نهی به یاد نیاورد، جایز است که این نماز را در وقت نهی قضا کند.

تعداد بازدید: 30

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما هي أوقات النهي؟

فأجاب رحمه الله تعالى : أما أوقات النهي فإنها خمسة بالبَسْطِ، وثلاثة بالاختصار.

أما الاختصار: فإنها من صلاة الفجر إلى أن ترتفع الشمس قيد رُمْحٍ، وعند قيام الشمس حتى تزول، ومن صلاة العصر إلى الغروب.

وأما بالبسط: من صلاة الفجر إلى طلوع الشمس، ومن طلوع الشمس حتى ترتفع قيدَ رُمح، وعند قيامها -أي: عند زوالها وانخفاض سيرها- حتى تزول، وبعد صلاة العصر حتى تقرب الشمس من المغيب مقدار رمح، وإذا قربت بمقدار رمح حتى تغيب.

فهذه خمسة أوقات لا يجوز فيها النفل المطلق، وهو النفل الذي يقوم صاحبه ليتطوع به فقط، أما النفل الذي له سبب فإن القول الراجح أنه مشروع في أوقات النهي، مثل: أن يدخل الرجل إلى المسجد في وقت العصر للجلوس، فإنه لا يجلس حتى يصلي ركعتين، ومثل : أن يتوضأ في أوقات النهي، أي: بعد صلاة العصر، فله أن يصلي ركعتين سُنَّة الوضوء.

وأما صلاة الاستخارة: فإن كانت لأمر يزول قبل خروج وقت النهي فلا بأس أن يستخير الإنسان وقت النهي، وأما إذا كان الأمر واسعا ويمكن أن يستخير بعد انتهاء وقت النهي فليؤخر صلاة الاستخارة حتى ينتهي وقت النهي.

المهم أن أوقات النهي الآن خمسة بالبسط وثلاثة بالاختصار، وأنه لا يجوز فيها النفل المطلق الذي ليس له سبب، وأما النفل الذي له سبب فلا بأس، وكذلك الفرائض يجوز أن يصليها في أوقات النهي، كما لو نسي صلاة ولم يتذكر إلا في وقت النهي، فإنه يجوز له أن يقضي هذه الصلاة في وقت النهي.