(۲۶۸۰) سوال: برای از مشروعیت سجده‌‌ی شکر، کیفیت ادای آن، وقت آن و اینکه آیا برای آن اذکار مخصوصی وجود دارد، صحبت کنید؟

جواب:

سجده‌‌ی شکر به سبب تجدد نعمت یا از بین رفت بلا است و فعلی مشروع است، زیرا از هدی پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم این است که هرگاه امر خوشحال کننده‌‌ای به او می‌‌رسید برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ سجده می‌‌کرد.

و این سجده صفت آن به این صورت است که تکبیر می‌‌گویی و بر اعضای هفت‌‌گانه سجده می‌‌کنی و می‌‌گویی: «سبحان ربی الأعلی»[۱]سپس به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را به خاطر نعماتش ثنا می‌‌گویی، مثلا می‌‌گویی: بارالها! تو حمد و ستایش می‌‌کنم به خاطر این نعمتی مه به من دادی یا به خاطر اینکه اینکه این بلا را از من دور کردی و این را تکرار می‌‌کند، سپس بدون سلام و تکبیر بالا می‌‌آید.

و سجده‌‌ی شکر را هرگاه سبب آن یافت شد، چه در شب و چه ر وز انجام می‌‌دهد، در هر وقتی و در هر حال که باشد، حتی اگر انسان بر غیر وضو باشد، اشکالی ندارد که سجده کند، زیرا خیلی اوقات چنین چیزهایی به انسان می‌‌رسد، در حالی که وضو ندارد و اگر او را به طهارت و وضو امر نماییم، در این کار سبب سجده از دست می‌‌رود و اگر ثابت بود که برای سجده‌_‌ی شکر حتما طهارت لازم است، می‌‌گفتیم: طهارت واجب است و می‌‌گفتیم: تلاش در راستای شروط یک چیز، تلاش در راستای خود آن چیز است، اما از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شرط بود طهارت برای سجده‌‌ی شکر وارد نشده است.

[۱] تخریج آن گذشت.