یکشنبه 12 رمضان 1447
۱۰ اسفند ۱۴۰۴
1 مارس 2026

(۲۵۶۵) حکم افزایش رکعات قیام شب در دهه‌ی پایانی رمضان

(۲۵۶۵) سوال: در این روزها از طریق برنامه‌‌ی نور علی الدرب شما شنیدم که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بیش از سیزده رکعت نه در رمضان و نه در غیر رمضان در اثنای شب نخوانده‌‌اند، اما ما مشاهده می‌‌کنیم که کسانی در ده شب آخر رمضان بیست و سه رکعت می‌‌خوانند، چرا اضافه می‌‌کنند؟ کدام یک بهتر است: خواندن سیزده رکعت در اول رمضان و در ده روز آخر  یا اضافه نمودن در آخر آن؟ الله شما را موفق نماید.

جواب:

بدون شک آنچه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر آن بوده بهتر، کامل‌‌تر و پر فضیلت‌‌تر است، چه در اول و چه در آخر رمضان باشد، اما رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نماز شب را با فعلش محدود نمودند و مردم را از اضافه نمودن نهی ننمودند بلکه زمانی که سؤال شد: نظرتان در مورد نماز شب چیست؟ فرمود: نماز شب دو رکعت دو رکعت است. و عددی را تعیین نکردند همچنین فرمودند: هر یک از شما با توجه به نشاطش نماز بخواند، لذا زمانی که چیزی را مشخص نکردند، دانسته می‌‌شود که امر در این قضیه توسعه دارد و پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر یازده یا سیزده رکعت اکتفا نموده اما بسیار طولانی می‌‌خواندند، از حذیفه بن یمان رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ نقل شده که می‌‌گوید: “شبی همراه پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نماز خواند  و در آن سوره‌‌های بقره، سپس نساء و سپس آل عمران را خواندند. “[۱] همچنین ابن مسعود رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ همراه ایشان نماز خواند و ایشان قیام را طولانی نمودند تا جاییکه که عبدالله بن مسعود رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ گفت: “قصد امر بدی را نمودم، گفتند: چه امری‌ای ابو عبدالرحمن؟ گفت: قصد نمودم بنشینم و ایشان را رها کنم. “[۲] لذا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر این تعداد اکنفا می‌‌نمودند، زیرا ایشان قیام را طولانی می‌‌نمودند، و خیلی از مردم می‌‌دانند که ایشان آنقدر می‌‌ایستادند تا جاییکه پایشان ورم می‌‌نمود. [۳] و مادامی که این قیام بسیار طولانی بر مردم بسیار دشوار است، قیام را سبک‌‌تر نموده اما تعداد آن را بیشتر کرده‌‌اند و این از قدیم الزمان حتی در عهد سلف صالح مشهور است.

ما می‌‌گوییم: اگر انسان بر تعدادی که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌خواندند اکتفا نماید بهتر و کامل‌‌تر است و کامل‌‌تر از آن زمانی است که در کمیت و کیفیت با قیام رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم موافت نماید، اما اگر بر این اضافه نمود اشکالی ندارد، زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن را محدود نکردند و فرقی ندارد چه در اول و چه در آخر رمضان باشد.

اما خلاصه‌‌ی جواب: اضفه نمودن بر یازده یا سیزده رکعت چه در اول و چه در آخر رمضان اشکالی ندارد، اما اکتفا نمودن بر یکی از این دو عدد در اول و آخر رمضان بهتر و با فضیلت‌‌تر است.

شیخ بزرگوار! یعنی: مثلا بیست و سه رکعت خوانده نشود؟

جواب: بله! یعنی: اکتفا نمودن بر یکی از این دو عدد پرفضیلت‌‌تر است، اما اگر نماز خواند، نمی‌‌گوییم: این امر منکر و بدعت است.

شیخ بزرگوار! اگر یک شب یازده رکعت و یک شب سیزده رکعت و یک شب بیست و سه رکعت بخواند، اشکالی دارد؟

جواب: بله اشکال دارد، زیرا می‌‌ترسم که برخی برداشت کنند که این از سنت است، در حالی که اینگونه نیست، بلکه سنت یازده یا سیزده رکعت است، حال اگر یک شب یازده رکعت و یک شب سیزده رکعت خواند اشکالی ندارد، اما اگر بیست و سه رکعت خواند، بسیاری از مردم که همراه او نماز می‌‌خوانند، گمان می‌‌کنند که بیست و سه رکعت در سنت آمده است.

شیخ بزرگوار! اما اگر خواست که برای مردم بیان نماید همه‌‌ی این امور جایز است، و بعد یا قبل از نماز اعلام نمود؟

جواب: نیازی به این کار نیست، زیرا بر انسان لازم نیست که هر شب اعلام کند، اما التزام بر تعدادی که وارد شده بهتر است.


[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] تخریج آن گذشت.

[۳] بخاری: کتاب التهجد، باب قیام النبی صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اللیل حتی ترم قدماه، شماره­ی (۱۱۳۰)، و مسلم: کتاب صفات المنافقین و أحکامهم، باب الإکثار الأعمال و الاجتهاد، شماره­ی (۲۸۱۹).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: سمعت في هذه الأيام عبر برنامجكم نور على الدرب أن الرسول لم يزد على ثلاث عشرة ركعة لا في رمضان ولا غيره أثناء الليل، لكن نحن نشاهد الناس يُصَلُّون في العشر الأخيرة ثلاثا وعشرين ركعة، فلماذا الزيادة هذه؟ وأيهما أولى صلاة ثلاث عشرة في أول رمضان وفي العشر الأواخر، أم الزيادة في آخره وفقكم الله.

فأجاب – رحمه الله تعالى-: لا شك أن ما كان عليه الرسول صلى الله عليه وسلم أولى وأكمل وأفضل، سواء في أول رمضان أو في آخر رمضان، ولكن النبي صلى الله عليه وسلم حدد صلاة الليل بفعله، ولم يَنْهَ الناس عن الزيادة، بل سُئل: ما ترى في صلاة الليل؟ فقال: «صلاة الليل مثنى مثنى»- ولم يحدد عددًا – وقال: «ليصل أحدكم نشاطه»، فلما لم يحدد في ذلك شيئًا عُلم أن الأمر في ذلك واسع، والنبي – عليه الصلاة والسلام – كان يقتصر على إحدى عشرة ركعة أو ثلاث عشرة ركعة، لكنه كان يطيل إطالة عظيمة، فقد ذكر حذيفة بن اليمان رضي الله عنه: «أن النبي صلى الله عليه وسلم قام في الليل فقرأ بالبقرة حتى أتمها، ثم قرأ بالنساء حتى أتمها، ثم قرأ بآل عمران حتى أتمها»، وصلى مع النبي صلى الله عليه وسلم ذات يوم عبدالله بن مسعود، فأطال النبي صلى الله عليه وسلم الصلاة، قال ابن مسعود رضي الله عنه: «حتى هممت بأمر سوء، قالوا ماذا هممت به يا أبا عبد الرحمن؟ قال: هممت أن أجلس وأدعه»، فكان الرسول صلى الله عليه وسلم يقتصر على هذا العدد؛ لأنه كان يطيل القيام صلوات الله وسلامه عليه، وقد عُلم عند أكثر الناس أنه صلى الله عليه وسلم كان يقوم حتى ترم قدماه، ولما كان هذا القيام الطويل يشق على الناس مشقة عظيمة انتقل الناس إلى تخفيف القيام مع كثرة العدد، وكان هذا معروفًا من قديم الزمان، حتى في عهد السلف الصالح.

فنحن نقول: إن الإنسان إذا اقتصر على العدد الذي كان عليه الرسول كان ذلك أفضل وأكمل ، وأكمل منه إذا كان موافقا لقيام الرسول عليه الصلاة والسلام في الكميَّة والكَيْفَيّة، ولكن إذا زاد على ذلك فإنه لا حرج فيه؛ لأن النبي -عليه الصلاة والسلام – لم يحدد، وسواء كان ذلك في أول رمضان أم في آخر رمضان.

وخلاصة الجواب الآن: أن الزيادة على الإحدى عشرة والثلاث عشرة لا بأس بها في أول رمضان وفي آخره، وأن الاقتصار على أحد العددين في أول رمضان وفي آخره هو الأولى والأفضل. والله أعلم.

فضيلة الشيخ: يعني: لا يصلي مثلًا ثلاثا وعشرين؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: نعم، يعني: الاقتصار على أحد العددين أفضل، ولكن لو صلى لا نقول: إن هذا منكر وإنه بدعة.

فضيلة الشيخ: لو صلّى ليلة إحدى عشرة ركعة، وليلة ثلاث عشرة ركعة، وليلة ثلاثًا وعشرين ركعة، هل في ذلك شيء؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم في هذا شيء؛ لأني أخشى أن يفهم بعض الناس أن ذلك من السُّنَّة، وليس كذلك، وإنما السُّنَّة إحدى عشرة أو ثلاث عشرة، فإذا صلى ليلة إحدى عشرة، وليلة ثلاث عشرة فلا حرج، ولكن إذا صلى ثلاثا وعشرين فإن كثيرًا من الناس أو أكثر الناس الذين يصلون معه سيعتقدون أن الثلاثة والعشرين مما جاءت به السُّنَّة.

فضيلة الشيخ: لكن لو أراد أن يُبَيِّنَ للناس أن كل هذه الأمور جائزة فينبههم بعد الصلاة أو قبل أن يشرع في الصلاة؟

فأجاب – رحمه الله تعالى: لا حاجة إلى هذا؛ لأنه ليس على الإنسان كلما صلى ليلة قام ينبه، فالتزام العدد الوارد هذا هو الأولى.

مطالب مرتبط:

(۲۵۵۵) آیا دعای ختم در آخرین شب رمضان از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم یا سلف صالح وارد شده است؟

دعای ختمی که که در آخر رمضان خوانده می‌‌شود، هیچ اصلی نه در سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و نه خلفای راشدین ندارد و از هیچ یک از صحابه وارد نشده است و تا الان چیزی را نمی‌‌دانم که آن‌‌ها چنین دعایی را در نماز خوانده باشند....

ادامه مطلب …

(۲۵۳۵) حکم پاداش نماز تراویح برای دانش‌آموزان بازمانده از جماعت مسجد

حال شما مشغول درس هستید و درس اهمیت زیادی دارد و اجر و پاداش طلب علم شرعی از نماز نافله بیشتر است، لذا شما در مسیر خوب و نیکی قرار دارید. نظرم این است که هرگاه درس پایان یافت، همه پشت سر یک امام – همان طور که در سنت آمده  - یازده یا سیزده رکعت نماز بخوانید. ...

ادامه مطلب …

(۲۵۳۸) حکم ترک نماز تراویح به علت اشتغال در محل کار و قضای آن پس از پایان کار

گناهی بر او نیست، زیرا نماز تراویح از جمله نمازهای مستحب است و واجب نیست ....

ادامه مطلب …

(۲۵۶۲) حکم استمرار بر نماز شب و ختم قرآن با نظم مشخص

اشکالی ندارد، زیرا قیام اللیل به خود انسان بر می‌‌گردد، اگر نشاط داشت تعداد آن را زیاد و آن را طولانی می‌‌کند و اما اگر کسل باشد بر هر قدر توان دارد اکتفا می‌‌کند....

ادامه مطلب …

(۲۵۵۴) حکم عدم ختم قرآن توسط امام جماعت در ماه رمضان

اگر برای شخص سخت بود که بین ترتیل و تدبر و بین اتمام ختم جمع ببندد، تدبر و ترتیل و طمانینه در رکوع و سجود بهتر از مراعات ختم نمودن است و چیزی بر او نیست اگر قرآن را برای آن‌‌ها ختم نمود....

ادامه مطلب …

(۲۵۳۳) حکم ترک نماز تراویح برای توانمندان بر حضور در مسجد

نصیحت ما به برادران ما این است که فرصت عمر را غنیمت شمارند و برای خود بهره‌ای از طاعت داشته باشند، زیرا روزی آرزو می‌‌کنند که‌ای کاش یک یا دو رکعت و یک تسبیح یا دو تسبیح به نیکی‌‌هایشان افزوده بودند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه