دوشنبه 20 صفر 1448
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
3 آگوست 2026

(۱۶۶۴) حکم دست زدن به قرآن، تلاوت قرآن و نیز وضو گرفتن با لباسی که نجاست بر آن وجود دارد

(۱۶۶۴) سوال: حکم دست زدن به قرآن، تلاوت قرآن و نیز وضو گرفتن با لباسی که نجاست بر آن وجود دارد چیست؟

جواب:

جایز است که انسان در حالی که روی لباسش، نجاست وجود داشته باشد، قرآن را تلاوت کند زیرا پاک بودن از نجاست از جمله شروط تلاوت قرآن نمی‌باشد؛ اما شایسته نیست که انسان، لباس ناپاک بر تن داشته باشد و آن را بیرون نیاورد زیرا سنت و روش رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم این بود که چیز ناپاک و آلوده را فورا می‌شست و تمیز می‌نمود همان طور که در حدیث صحیح آمده است: «أُتِيَ النبيُّ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بصَبِيٍّ یحنّکه فبال عليه فأتْبَعَه الماءَ»[۱] : (نوزاد پسری را نزد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آوردند تا او را تحنیک نماید؛ نوزاد بر ایشان ادرار کرد. ایشان صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فورا بر آن آب ریخت) یعنی نجاست را زود برطرف نمود.

بنابراین شایسته است که اگر لباس، شلوار، غتره، عبا، رختخواب و… دچار نجاست و ناپاکی شد، بسیار زود آن نجاست را بشوید. اگر فرضا برای فردی ممکن نشد که نجاست را از لباسش تمیز کند، می‌تواند قرآن را تلاوت نماید: اگر وضو داشته باشد، می‌تواند به آن دست بزند و در غیر این صورت، قرآن را از حفظ می‌خواند و هیچ اشکالی ندارد.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم مس المصحف وقراءة القرآن والوضوء في ملابس بها نجاسة؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: يجوز للإنسان أن يقرأ القرآن وعلى ثيابه نجاسة؛ لأنه ليس من شرط جواز قراءة القرآن أن يتطهر من النجاسة، لكن لا ينبغي على الإنسان أن يبقي على جسده ثوبًا فيه نجاسة، فقد كان من هَدْي النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أن يبادر بغسل النجاسة، كما في الحديث الصحيح: أن النبي صلى الله عليه وسلم «أتِي بِصَبِيٌّ مُحَنَّكُهُ، فَبَالَ عَلَيْهِ، فَأَتْبَعَهُ الْمَاءَ». أي: بادر بإزالة النجاسة.

وهكذا ينبغي للإنسان إذا تنجس ،ثوبه أو سرواله، أو غترته، أو مشلحه، أو فراشه، أن يبادر بغسل النجاسة، فإذا قُدِّرَ أن الإنسان لم يتيسر له أن يغسل النجاسة، وصار على ثوبه نجاسة فله أن يقرأ القرآن، سواء مس المصحف إذا كان على وضوء، أم قرأ حفظًا عن قلبه، فكل ذلك لا يضره.

مطالب مرتبط:

(۱۶۶۳) آیا نجاست لباس یا بدن، موجب بطلان وضو می‌شود؟

اگر بدن شخص بعد از وضو گرفتن، دچار نجاست شد، دوباره وضو نمی‌گیرد بلکه فقط کافی است که نجاست را بشوید...

ادامه مطلب …

(۱۶۶۱) تأثیر راه رفتن با کفش بر محل نماز و طهارت آن در منازل امروزی

تأثیری بر طهارت و پاکی ندارد زیرا اصل بر طهارت و پاکی آن محل است....

ادامه مطلب …

(۱۶۷۶) حکم خونی که از بدن انسان اعم از بینی و… خارج می‌شود، چیست؟

خونی که از انسان خارج می‌شود: اگر از محل خروج ادرار یا مدفوع بیرون ‌آید، کم باشد یا زیاد، نجس است و وضو را باطل می‌کند...

ادامه مطلب …

(۱۶۷۳) آیا منی و مذی نجس هستند؟

منی بنا بر دلالت سنت، پاک است اما مذي، نجس می‌باشد ولی نجاستش خفیف و اندک است به طوری که ریختن آب بر روی آن کفایت می‌کند و نیازی به بر هم کشیدن لباس و شستن آن نیست...

ادامه مطلب …

(۱۶۶۵) حکم نگهداری سگ برای نگهبانی در منزل و آثار طهارتی تماس با آن

اگر لمس سگ، بدون رطوبت باشد، دست را نجس نمی‌کند اما بنا بر دیدگاه بسیاری از علما، اگر بدن سگ یا دست فرد مرطوب باشد، دست را نجس و ناپاک می‌کند و واجب است که دستش را هفت مرتبه بشوید و مرتبه‌ی اول همراه با خاک باشد....

ادامه مطلب …

(۱۶۵۶) اگر سجاده‌ پاک باشد اما زمین زیر آن نجس باشد نماز خواندن بر روی آن جایز است؟

حرام نیست که فرد سجاده‌اش را بر مکان نجس که خشک است پهن نماید و نمازش را ادا کند مگر این‌ که آن نجاست، بوی بدی داشته باشد که باعث اذیت نمازگزار شود ...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه