شنبه 19 شعبان 1447
۱۸ بهمن ۱۴۰۴
7 فوریه 2026

(۱۶۲۸) حکم تیمم در صورت وجود آبِ سرد و ناتوانی از استفاده‌ی آن به علت ضرر محتمل

(۱۶۲۸) سوال: اگر شخصی وضو و طهارت نداشته باشد و آب داشته باشد اما به خاطر سرد بودن آب، نتواند از آن استفاده کند، چه کاری باید انجام دهد؟ آیا جایز است که تیمم کرده و نماز بخواند یا باید نمازش را در حالت گرم بودن آب یا گرم کردن آن قضا کند؟

جواب:

جایز نیست که تیمم کند بلکه واجب است صبر و تحمل نموده و با همین آب سرد، وضو بگیرد؛ مگر این‌ که ترس از آن داشته باشد که زیانی به وی برسد که در این حالت اشکالی ندارد که تیمم نماید. اگر تیمم کرد و نماز خواند نیز نیازی به خواندن دوباره‌ی نماز نیست زیرا وی طبق امر شرع، نمازش را ادا کرده است و هر کسی که نمازش را همان طور که شریعت، دستور داده انجام دهد، نیازی نیست نمازش را دوباره بخواند؛ اما اگر بخواهد فقط به خاطر سرد بودن  آب، تیمم کند، این عذر به شمار نمی‌رود زیرا اغلب در زمستان، به خصوص برای کسانی که در شهر نباشند، آب سرد است و انسان از سرمای آب اذیت می‌شود اما ضرر و زیانی به شخص نمی‌رسد اما اگر کسی ترس از آن داشته باشد که زیانی به وی برسد، ایرادی ندارد که تیمم نماید و نمازش را ادا کند و در این صورت، نیازی به تکرار نماز هم نیست. جایز نیست که تا طلوع خورشید صبر کند تا این که آب، گرم شود و نماز بخواند زیرا بر وی واجب است نماز را در وقت خودش همان طور که به آن دستور داده شده است ادا نماید. اگر بدون آسیب دیدن توانست از آب استفاده کند از آن استفاده خواهد کرد اما اگر ترس از آن داشت که زیانی به وی برسد تیمم می‌کند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا كان الشخص ليس على طهارة، وعنده ماء، ولكنه بارد لا يستطيع استعماله، فماذا يفعل؟ وإذا تيمم فهل تجوز صلاته، أم لا بد أن يقضيها حال دفء الماء أو تسخينه؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: لا يجوز أن يتيمم، بل يجب عليه أن يصبر ويستعمل هذا الماء البارد في الوضوء ، إلا إذا كان يخشى من ضرر يلحقه، فإنه لا بأس أن يتيمم حينئذ، وإذا تيمم وصلَّى فليس عليه إعادة الصلاة؛ لأنه صلى كما أُمر، وكلُّ مَن أتى بالعبادة على وجهِ أُمِرَ به فإنه ليس عليه إعادة الصلاة، أما مجرد أن يتأذى من برودته فليس هذا بعذر.

فإن الناس – ولا سيما من لم يكونوا في البلد- غالبًا ما يكون الماء بارداً في أيام الشتاء، ويتأذى الإنسان ببرودته، لكنه لا يخشى من الضرر، أما من يخشى من الضرر فإنه لا بأس أن يتيمم، ويصلي، ولا إعادة عليه، ولا يجوز أن ينتظر حتى تخرج الشمس، ويُسَخّن الماء ويصلي؛ لأن الواجب عليه أداء الصلاة في وقتها على الوجه الذي أمر به؛ إن قدر على استعمال الماء بدون ضرر استعمله وإن كان يخشى من الضرر تيمم.

مطالب مرتبط:

(۱۶۲۶) آیا اگر در منطقه‌ای بسیار سرد، دچار جنابت شدم، تیمم کردن برایم جایز است؟

اگر انسان در منطقه‌ای بسیار سرد، دچار جنابت شد، واجب است که آب را گرم کند. اگر نتوانست آب را گرم کند یا توانست آب را گرم کند اما چیزی پیدا نکرد که با استفاده از آن، از سرما در امان باشد، می‌تواند تیمم کند و نمازش را بخواند سپس هرگاه این مانع برطرف شد، واجب است که غسل نماید...

ادامه مطلب …

(۱۶۳۴) وقتی آب فقط برای نوشیدن است؛ وضو بگیرم یا تیمم کنم؟

اگر انسان فقط مقداری آب برای نوشیدن داشت و وقت نماز فرا رسید و آب دیگری به همراه نداشت، تيمم می‌کند زیرا به آن آب نیاز دارد و برطرف نمودن ضرورت، مطلوب است...

ادامه مطلب …

(۱۶۴۹) آیا برای شخصی که تیمم نموده، جایز است که دو رکعت نمازِ سنتِ وضو بخواند؟

هرگاه انسان تيمم شرعی که دارای سبب تیمم باشد را انجام ‌دهد، می‌تواند هر قدر که بخواهد نمازهای فرض و نفل را با این تيمم ادا کند و حتی اگر وقت نماز خارج شود نیز وی با طهارت است و می‌تواند نماز دیگر را نیز با همان تیمم ادا نماید تا این که یکی از باطل‌کننده‌های وضو از وی واقع شود....

ادامه مطلب …

(۱۶۳۸) حکم طهارت و عبادات چوپان دور از آب

اگر بر اثر جنابت، غسل بر وی واجب شد نیز در صورت عدم دسترسی به آب، تیمم می‌کند و جنابتش با انجام تیمم، به طور موقت برطرف می‌شود تا این ‌که آب فراهم شود. هرگاه آب فراهم شد، واجب است که غسل نماید....

ادامه مطلب …

(۱۶۴۳) حکم تیمم بر دیوار در صورت فقدان تراب در محیط درمانی

اگر نهایت کاری که می‌توانستید انجام دهید همین بوده باشد، کفایت می‌کند ...

ادامه مطلب …

(۱۶۲۷) اگر شخصی کسالت داشته باشد یا دیر از خواب بیدار شود و ترس آن داشته باشد که وقت نماز خارج شود، باید آب را گرم کند یا تیمم انجام دهد؟

واجب است که آب را گرم کند حتی اگر ترس از آن داشته باشد که وقت نماز خارج شود؛ زیرا کسی‌ که از خواب بر می‌خیزد، وقت نماز برای او از همان زمان بیدار شدن شروع می‌شود، نه از وقت دخول وقت نماز...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه