پنج‌شنبه 20 ذیقعده 1447
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
7 می 2026

(۱۵۹۹) حکم شرع در مورد کسی ‌که آیات قرآن را آهسته یا بلند می‌خواند در حالی که جُنُب می‌باشد چیست؟

(۱۵۹۹) سوال: حکم شرع در مورد کسی ‌که آیات قرآن را آهسته یا بلند می‌خواند در حالی که جُنُب می‌باشد چیست؟ همچنین حکم کسی که مدتی یا چند روز را با جنابت سپری کرده و غسل نمی‌کند چیست؟

جواب:

این پرسش دو بخش دارد:

اول: تلاوت قرآن در حالت جنابت: دیدگاه راجح از اقوال علما این است که این کار، حرام می‌باشد و جایز نیست که شخص جُنُب، آیاتی از قرآن را به قصد تلاوت بخواند؛ زیرا احادیث متعددی از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده که دلالت بر منع از تلاوت قرآن در هنگام جنابت می‌دهد و از آن ‌جمله حدیث علي بن ابي طالب رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ است که ‌گفت: «كان النبي صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم يقرئ أصحابه القرآن ما لم يكونوا جنبا»[۱] : (رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم همواره به اصحاب و یارانش قرآن می‌آموخت مگر این که یکی از آنان جنب باشد). واضح است که بر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم تلاوت و تعليم دادن قرآن به یارانش، واجب می‌باشد زیرا جزو رسالت وی به شمار می‌رود که پروردگارش بدان دستور داده است لذا ممانعت ‌ورزیدن وی از تلاوت قرآن در حالت جنابت، به معنای تحریم قرائت قرآن بر شخص جُنُب است زیرا فقط حرام است که مانع واجب می‌شود.

قیاس این مسئله بر زن حائض، صحیح نیست زیرا تفاوتشان این است که شخص جنب می‌تواند چیزی را که مانع تلاوت قرآن است، از میان بردارد یعنی غسل نماید بر خلاف زن حائض که حیض و عادتش به اختیار خود او نیست. بنا بر دیدگاه راجح و برگزیده، زن حائض می‌تواند هنگام نیاز، قرآن را تلاوت نماید، مانند خانمی که قرآن را آموزش می‌دهد یا آن را می‌آموزد و همچنین زن حائض ‌که آیات قرآن را برای اذکار خواب و صبحگاه و شامگاه می‌خواند؛ اما قرائت قرآن بر شخص جنب تا زمانی که غسل نکرده باشد، حرام است.

دوم: چند روز بر این شخص سپری می‌شود و غسل جنابت انجام نمی‌دهد؛ این کارش مستلزم این است که در این چند روز، نماز نمی‌خواند یا با جنابت نماز می‌خواند که بدون شک هر دو کار، حرام می‌باشد؛ بنا بر اجماع تمام مسلمانان بر شخص جنب جایز نیست که نماز بخواند، حتی برخی علما گفته‌اند: کسی که با جنابت نماز بخواند، مرتد و از دین اسلام خارج شده است زیرا نماز خواندن در حالت جنابت به این معنا است که آیات و احکام الهی را به باد مسخره و استهزا گرفته است؛ چگونه است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُؤُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إلَی الکَعْبَینِ وَإِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا} [المائدة: ۶] : (‌ای کسانی ‌که ایمان آورده‌اید! هرگاه خواستید به نماز برخیزید، صورت‌ها و دستانتان را تا آرنج بشویید سپس سرهایتان را مسح نمایید و پاهایتان را تا مچ بشویید. اگر جُنُب بودید، غسل نمایید). همچنین می‌فرماید: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى حَتَّى تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ وَلا جُنُباً إِلاَّ عَابِرِي سَبِيلٍ} [النساء: ۴۳] : (اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! در حالت مستى، به نماز نزديك نشويد تا وقتی که بدانيد چه مى‏گوييد و همچنین در حال جنابت، مگر اين رهگذر باشید[۲]). سپس با وجود این آیات، این شخص جنب، به نماز می‌ایستد؟! آیا می‌خواهد با کاری به درگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزدیک ‌شود و تقرب جوید که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از آن منع نموده است؟ آن دسته از علما ‌که اعتقاد به کفر چنین شخصی ندارند، معتقد هستند که این شخص، مرتکب گناه کبیره و جرم بزرگی شده و در معرض خطر است. اگر این شخص چند روز جنب باشد و نماز نخواند، قطعا گناهش خطرناک‌تر و بزرگ‌تر خواهد بود زیرا ترک نماز بنا بر دیدگاه راجح و برگزیده، كفر است و موجب خروج از اسلام می‌شود همان طور که بارها به توضیح و تبیین دلایل این قضیه از این تریبون (نور علی الدرب) پرداخته‌ایم.

نصیحتم به چنین شخصی این است که تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را پیشه سازد و از خشم و عذاب او بترسد و هر چه زودتر غسل جنابت را انجام دهد زیرا هر اندازه انسان، پاک‌تر باشد، آلایش و آلودگی‌ها از وی دورتر می‌شود. بدون شک جایز نیست که وقت نماز فرا رسد و وی غسل جنابت را انجام نداده باشد که در نتیجه نماز را ترک کند یا با جنابت، نماز بخواند.


[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] یعنی فقط از داخل مسجد، عبور کنید و در مسجد نمانید، ننشینید و نماز نخوانید.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم الشرع فيمن يقرأ أو يردد آيات قرآنية سرًا أو جهرًا وهو جنب؟ أو من يقضي وقتا أو أياما وهو على جنابة دون الاغتسال؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا السؤال من شقين:

الأول: قراءة القرآن والإنسان جنب؛ والراجح من أقوال أهل العلم أن هذا حرام، وأنه لا يحل للجنب أن يقرأ شيئًا من القرآن على سبيل التلاوة؛ لأنه قد روي عن النبي صلى الله عليه وسلم من غير وجه ما يدل على منع الجنب من قراءة القرآن، ومن ذلك حديث علي بن أبي طالب رضي الله عنه قال: «كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُقْرِئُ أَصْحَابَهُ القُرْآنَ مَا لَمْ يَكُونُوا جُنُبا»، ومعلوم أن إقراء النبي صلى الله عليه وسلم القرآن لأصحابه واجب؛ لأنه من تبليغ الرسالة التي أمر بها رسول الله صلى الله عليه وسلم، فإذا كان لا يُقرئهم إياه وهم جنب دل ذلك على تحريم قراءة القرآن على الجنب؛ لأن الواجب لا يمنعه إلا شيء محرم. ولا يصح قياس هذا على الحائض، والفرق بينهما هو أن الجنب يمكنه أن يتلافى هذا المانع من قراءة القرآن فيغتسل بخلاف الحائض، فإن حيضها ليس بيدها، والحائض على القول الراجح لها أن تقرأ القرآن عند الحاجة إليه؛ كالمعلمة، والمتعلمة، ومن تقرؤه من أجل الورد عند النوم، أو في الصباح، أو في المساء. أما قراءة الجنب للقرآن فإنه حرام حتى يغتسل.

الثاني: وهو أنه يبقى أياما لا يغتسل للجنابة، فهذا يستلزم أنه لا يصلي، أو أنه يصلي وهو جنب، وكلا الأمرين محرم بلا شك، فالجنب لا يحل له أن يصلي بإجماع المسلمين، حتى إن بعض أهل العلم يقول: إذا صلى الإنسان وهو جنب فقد ارتد عن الإسلام؛ لأن صلاته -وهو جنب – تدل على أنه مستهزئ وساخر بآيات الله كيف يقول الله تعالى: ﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُؤُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إلَی الکَعْبَینِ وَإِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا ﴾ [المائدة: 6]. إلى قوله: ﴿ وَإِن كُنتُمْ جُنُبًا فَأَطَهَرُوا ﴾ [المائدة: ٦]، ويقول: ﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى حَتَّى تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ وَلا جُنُباً إِلاَّ عَابِرِي سَبِيلٍ [النساء: ٤٣]، ثم يقوم هذا الرجل، فيصلي وهو جنب؟

هل يتقرب إلى الله بما نهى الله عنه، ومن لا يرى أنه يكفر بذلك يرى أنه قد فعل كبيرة من كبائر الذنوب، وأنه على خطر، وإن كان هذا الرجل الذي يبقى أياما وهو جنب لا يصلي فالأمر أخطر وأعظم، فإن ترك الصلاة على القول الراجح كفر مخرج عن الملة، كما قررنا أدلة ذلك في غير موضع من هذا المنبر: «نور على الدرب».

ونصيحتي لهذا الرجل أن يتقي الله تعالى في نفسه، وأن يبادر بالاغتسال من الجنابة، فإنه كلما كان الإنسان أطهر كان أنقى ولا شك أنه لا يحل له إذا حانت الصلاة أن يدع الاغتسال من الجنابة، فيدع الصلاة، أو يصلي بلا غُسل.

مطالب مرتبط:

(۱۵۸۳) حکم ادرار پیش از غسل جنابت

شرط نیست که فرد بعد از جماع، حتما ادرار کند اما اگر بعد از همبستری، ادرار کند از نظر پزشکی بهتر است تا پسماند منی در مجاری ادرار باقی نماند...

ادامه مطلب …

(۱۵۹۷) حکم خواندن و تلفظ آیات قرآن به هنگام خواب در حالت جنابت

اگر انسان در حالت جنابت باشد، فقط بعد از غسل کردن می‌تواند قرآن را تلاوت کند اما اگر دعاهای قرآنی را با قصد و نیت دعا بخواند و قصد تلاوت قرآن نداشته باشد، اشکالی ندارد....

ادامه مطلب …

(۱۵۶۹) حکم غسل در صورت وجود چسب بر عضو بدن

اگر شخص به خاطر نیاز بر قسمتی از بدن خود چسب گذاشته باشد، فرد هنگام غسل بر آن مسح می‌کند و هنگام وضو نیز اگر چسب روی عضو وضو بود، آن را مسح می‌نماید...

ادامه مطلب …

(۱۵۷۳) حکم تأخیر غسل جنابت در سرمای شدید

هر کس که آبگرمکن ندارد نیز می‌تواند آب را در دیگ و... گرم کرده و غسل نماید. همچنین شخص غسل را در جایی انجام می‌دهد که در معرض وزش باد و سرما نباشد. ...

ادامه مطلب …

(۱۶۰۰) آیا گفتن شهادت و تلفظ نام الله برای غسل جنابت در سرویس بهداشتی جایز است؟

گفتن شهادت بعد از غسل گفته می‌شود که می‌توان آن را بعد از خروج از آن مکان گفت؛ یعنی وقتی خارج شدی می‌گویی...

ادامه مطلب …

(۱۵۸۵) حکم خروج مایع مشکوک هنگام استنجا

خیر، خروج این ماده، غسل را واجب نمی‌کند زیرا این مایع، مني نیست بلکه پسماندهای موجود در مجاری منی است که رسوب شده و همراه با ادرار خارج می‌شود....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه