(۱۴۹۸) حکم جمع و قصر نماز برای زن مبتلا به ترشحات مستمر

(۱۴۹۸) سوال: زنی از ترشح زیاد، رنج می‌برد که وی را به سختی انداخته است زیرا باید پی در پی وضو بگیرد خصوصا وقتی که بیرون از خانه باشد. آیا جایز است که وی نماز ظهر و عصر را با یک وضو و نماز مغرب و عشا را نیز با یک وضو ادا کند؟ آیا ادای نمازها به صورت جمع تقدیم یا جمع تأخیر به همراه قصر کردن نماز برایش جایز است؟

جواب:

این ترشحاتی که از زنان خارج می‌شود، ترشحات طبیعی است اما برخی زنان به طور مستمر و مداوم، ترشح دارند در حالی که ترشحات برخی دیگر، مداوم نیست. در صورتی که این ترشحات در زن به طور مستمر ادامه داشته باشد، باید دانست:

اولا: این ترشحات، پاک است؛ زیرا دلیلی برای نجاست آن وجود ندارد. زنان در زمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز به همین حالت مبتلا شده‌اند اما هیچ روایتی از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نقل نشده که زنان را به شستن این رطوبت، دستور داده باشد.

دوما: این ترشحات، وضو گرفتن را بر زن واجب نمی‌کند؛ هرگاه انسان بعد از باطل شدن وضویش برای بار اول وضو بگیرد، طهارتش باقی است و نیاز نیست که برای هر نماز، دوباره وضو بگیرد. اگر این زن وضو بگیرد، بهتر است اما واجب نیست بلکه همچنان وضوی اول، باقی است تا این‌ که وضویش به سبب یکی از باطل کننده‌ها باطل شود.

بنابراین اگر این زن برای نماز ظهر وضو گرفت و همچنان با وضو ماند و وضویش با هیچ کدام از ادرار، مدفوع، باد، خوردن گوشت شتر و… باطل نشد، می‌تواند نماز عصر را با همان وضو ادا کند و نیازی نیست که دوباره وضو بگیرد زیرا وضو گرفتن به خاطر چیزی که قطع نمی‌شود، هیچ فایده‌ای ندارد و حتی اگر وضو بگیرد، باز هم این ترشحات وجود دارد! این دیدگاهِ راجح است که اخیرا آن را برگزیده‌ام. آسانی و سهولتی که در این قول برای زنان، وجود دارد نیز پوشیده نیست تا وقتی که نص صریح و واضحی برای وضو گرفتن وجود ندارد.

حديثی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در آن به زن مستحاضه (مبتلا به استحاضه) دستور داده که برای هر نماز وضو بگیرد، حافظان و علمای حدیث در ثبوت عبارت «توضئي لكل صلاة»[۱] : (برای هر نماز، وضو بگیر) از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اختلاف نظر دارند. همچنین احتمال دارد که معنای این عبارت چنین باشد که: (برای هر نماز، بدون این ‌که غسل انجام دهی، وضو بگیر) یعنی غسل کردن بر تو واجب نیست چنان که بعد از پایان عادت ماهیانه، غسل را بر زن واجب نموده است.

[۱] صحیح بخاری: کتاب الوضوء، باب غسل الدم، شماره (۲۲۸).

تعداد بازدید: 94

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: امرأة تعاني من كثرة الإفرازات، مما يعرضها للمتاعب؛ من حيث كثرة الوضوء، وخصوصًا خارج المنزل، فهل يشرع لها أن تصلي الظهر والعصر بوضوء واحد والمغرب والعشاء بوضوء واحد؟ وهل يشرع لها الجمع تقديما وتأخيرًا مع القصر، أو بدون سبب؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذه الإفرازات التي تخرج من المرأة هي إفرازات طبيعية، لكن عند بعض النساء تكون باستمرار، وعند بعض النساء لا تستمر. فإذا استمرت هذه الإفرازات مع المرأة فهي أولا طاهرة؛ لأنه لا دليل على نجاستها، والنساء قد ابتلين بهذا من عهد النبي –صلى الله عليه وعلى آله وسلم-، ولم ينقل عنه صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أنه كان يأمرهن بغسل هذه الرطوبة.

ثانيا: هي أيضًا لا يجب الوضوء عليها، إذا توضأ الإنسان أول مرة من حَدَثٍ بقي على طهارته، ولا حاجة إلى إعادة الوضوء عند كل صلاة، إن توضأت فهو أفضل، وإلا فليس عليها بواجب، بل تبقى على طهارتها الأولى حتى تنتقض بناقض.

وعلى هذا فلو توضأت لصلاة الظهر، وبقِيَتْ على طهارتها، ولم يحصل حدث آخر من غائط، أو بول أو ريح، أو أكل لحم الإبل، أو ما أشبه ذلك، فإنها تصلي العصر بدون وضوء؛ لأن الوضوء لشيء لا ينقطع لا فائدة منه، حتى لو توضأت فالشيء باقٍ، هذا هو القول الراجح الذي ترجح عندي أخيرا، ولا يخفى ما فيه من اليسر على النساء، ما دام لم يكن هناك نص صريح واضح في هذا الأمر.

وأما حديث أن النبي صلى الله عليه وسلم أمر المستحاضة أن تتوضأ لكل صلاة، فقد اختلف الحفاظ في ثبوت هذه اللفظة: «توضئي لكل صلاة». عن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-، ثم إن فيه احتمالا أنَّ المعنى: توضئي لكل صلاة بدون اغتسال – يعني – لا يجب عليكِ الغُسل، كما أوجب عليها الغُسل إذا انتهت عادتها الطبيعية.