(۱۴۹۳) حکم نماز در صورت خروج غیرارادی قطرات ادرار

(۱۴۹۳) سوال: بیست سال سن دارم و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ مرا هدایت کرده و واجبات را ادا می‌کنم؛ اما از مشکلی رنج می‌برم؛ وقتی ادرار می‌کنم و اثرش را می‌شویم، بلند می‌شوم و لباسم را می‌پوشم اما ناگهان به طور غیر ارادی، چند قطره ادرار بر لباسم می‌ریزد. در حال نماز نیز وقتی از سجده بر می‌خیزم، ناگهان چند قطره‌ به طور غیر ارادی از من خارج می‌شود. لطفا برایم توضیح دهید که آیا نمازم درست است؟ چه کاری باید انجام دهم؟ آیا هر بار که چنین می‌شود باید لباس‌های زیر که آلوده شده را بشویم؟

جواب:

اگر این چیزی که از آلت تناسلی شما خارج می‌شود همیشگی و ادامه‌دار است، حکم سلس البول را دارد. حکم سلس البول نیز این است که اگر نمازی است که وقت خاص دارد فرد وضو نمی‌گیرد تا این که وقت نماز فرا برسد[۱]، و اگر نمازی است که سبب خاصی دارد تا وضو نمی‌گیرد تا سبب آن واقع شود.

روش وضو در این حالت چنین است: فرد آلت تناسلی و قسمت‎‌هایی که آلوده به ادرار شده را می‌شوید سپس چیزی مانند پارچه روی آن قرار دهد تا در صورت خروج ادرار، لباس و شلوارش آلوده نشود، سپس وضو می‌گیرد و در این حالت اگر چیزی از وی خارج شد، زیانی به نمازش نمی‌رساند. این در صورتی است که قطراتی که خارج می‌شود دائم و مستمر باشد اما اگر خروج ادرار فقط در مدت زمان اندکی بعد از پایان ادرار باشد و سپس متوقف ‌شود، فرد باید منتظر بماند تا قطرات ادرار متوقف شود، سپس محل آلوده به ادرار را بشوید و به طور عادی وضو بگیرد.

[۱] در ابتدا نظر شیخ ابن عثیمین رَحِمَهُ‌الله چنین بود سپس از این رأی بازگشت. نگا: الشرح الممتع علی زاد المستقنع (۴/۲۳۹).

تعداد بازدید: 54

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أبلغ من العمر عشرين سنة، وقد هداني الله لأداء الواجبات، والحقيقة أنني أعاني من مشكلة، وهي: بعد ما أنتهي من قضاء البول، وأغسل الأثر، وبعدما ألبس وأقوم يسقط على الثياب قليل منه دون قصد مني، وإذا كنتُ في الصلاة، وقمت من السجود، يسقط أيضًا دون قصد مني، أرجو أن توضحوا لي هل تصح صلاتي؟ وماذا أفعل؛ هل أغسل الثياب الداخلية كلما سقط عليها؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الجواب إذا كان هذا الخارج الذي يخرج من ذكرك يخرج دائما باستمرار فإن حكمه حكم سَلسل البول، وحكم سلسل البول أن الإنسان لا يتوضأ للصلاة حتى يدخل وقتها، إن كانت ذات وقت، أو حتى يوجد سببها إن كانت ذات سبب.

وكيفية الوضوء لها: أن يغسل فرجه وما لوَّثَه، ثم يتحفّظ بحفاظة عصابة يضعها على المحل؛ لئلا ينتشر الخارج إذا خرج إلى الثياب والسراويل، ثم بعد ذلك يتوضأ، ولا يضره ما خرج بعد هذا.

وهذا إذا كان الخارج باستمرار، أما إذا كان الخارج إنما يخرج في زمن قليل بعد انقضاء البول، ثم بعد ذلك يُمسك، فإنه ينتظر حتى ينتهي هذا الخارج، ثم بعد ذلك يغسل ما أصابه، ويتوضأ كالمعتاد.