پنج‌شنبه 7 شوال 1447
۶ فروردین ۱۴۰۵
26 مارس 2026

(۱۳۷۸) حکم گفتن (بسم الله) در وضو چیست؟

(۱۳۷۸) سوال: حکم گفتن (بسم الله) در وضو چیست؟ اگر انسان در جایی بود که نمی‌توان نام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را در آن جا برد، آیا نیت کافی است؟ آیا اگر شخصی گفتن (بسم الله) را از یاد ببرد، وضویش درست است؟

جواب:

گفتن (بسم الله) در وضو، مشروع است زیرا وضو از جمله کارهای مهم می‌باشد که اگر (بسم الله) در ابتدای آن گفته نشود، برکت آن کم شده و دچار نقص می‌گردد؛ اما به نظر من واجب نیست، هر چند که برخی از علما آن را واجب دانسته و به این فرموده‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم استدلال می‌کنند که فرمود: «لا وُضوءَ لِمَن لَم یَذکُرِ اسمَ اللهِ عَلَیه»[۱] : (کسی که هنگام وضو، نام الله را نگوید، وضو ندارد) اما این حدیث از دیدگاه ما، صحیح و ثابت نیست. امام احمد رَحِمَهُ‌الله می‌گوید: (در این زمینه، هیچ حدیثی ثابت نیست).[۲]

بنابراین به نظر ما حکم به وجوب آن، ضعیف یا مرجوح است. کسانی که آن را واجب می‌دانند نیز می‌گویند: اگر کسی از آن غافل شد و فراموش کرد، ساقط می‌شود. اگر شخص آن را فراموش کرد تا این که وضویش تمام شد، وضویش درست است. اگر در ابتدا فراموش کرد سپس در میان وضو گرفتن به یاد آورد، (بسم الله) گفته و وضویش را ادامه می‌دهد. اگر فرد در جایی باشد که گفتن نام الله در آن جا درست نیست، در قلبش (بسم الله) گفته و آن را بر زبان نمی‌آورد و بدین ترتیب، کار درست و شایسته را انجام داده است.


[۱] مسند احمد (۱۵/۲۴۳، شماره ۹۴۱۸). سنن ابوداود: کتاب الطهارة، باب التسمیة علی الوضوء، شماره (۱۰۱). سنن ترمذی: ابواب الطهارة، باب فی التسمیة عند الوضوء، شماره (۲۵). سنن ابن ماجه: کتاب الطهارة وسننها، باب ما جاء فی التسمیة فی الوضوء، شماره (۳۹۷).

[۲] امام نووی رَحِمَهُ‌الله معنای این سخن را در کتاب الأذکار (ص ۹۰) ذکر کرده است. مسائل ابن هانیء (۱/۱۶/۳).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم التسمية في الوضوء؟ وإذا كان الإنسان في موضع لا يُذكر فيه اسم الله فهل تكفي النية؟ وإذا نسي الإنسان التسمية فهل يصح وضوؤه؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: التسمية في الوضوء مشروعة؛ لأن هذا من الأفعال المهمة التي تنقص بركتها إذا لم يُسم الله عليها، ولكنها ليست بواجبة على ما نراه، وإن كان بعض العلماء يرى أنها واجبة؛ لقول النبي صلى الله عليه وسلم: «لا وُضُوءَ لَنْ لَمْ يَذْكُرِ اسْمَ الله عَلَيْهِ» ، لكن عندنا نحن لم يثبت، قال الإمام أحمد: «لا يثبت في هذا الباب شيء».

وعلى هذا فيكون القول بوجوبه قولًا ضعيفًا، أو قولا مرجوحًا، فيما نراه، والذين يقولون بالوجوب يرون أنها تسقط بالسهو، وأن الرجل لو سها عنها حتى أتم وضوءه فوضوؤه ،صحيح، وإن سها عنها، ثم ذكرها أثناءه سَمَّى، واستمر في وضوئه، وأما إذا كان في موضع لا ينبغي فيه ذكر الله فإنه يسمي بقلبه، ولا ينطق بها بلسانه، ويكون بذلك قد فعل ما ينبغي.

مطالب مرتبط:

(۱۳۸۵) حکم تقدیم اعضای چپ بر راست در وضو و تأثیر آن بر صحت نماز

شروع کردن از سمت راست، بهتر است ولی اگر کسی در وضو از سمت چپ شروع ‌کند، مخالف سنت عمل کرده اما وضویش صحیح است؛ زیرا وی چیز واجبی را در وضو ترک نکرده است و ترک سنت در عبادت‌ها آن را باطل نمی‌کند بلکه فقط آن را دچار نقص و کاستی می‌کند...

ادامه مطلب …

(۱۴۰۱) آیا مضمضه و استنشاق باید هم‌زمان انجام شود؟

مضمضه و استنشاق با یک کف دست انجام می‌شود مگر این ‌که کسی نتواند این کار را انجام دهد...

ادامه مطلب …

(۱۴۳۲) آیا برخی مرهم‌ها مثل وازلین، مانع رسیدن آب به پوست می‌شود؟

مرهمی مانند وازلین، اگر جامد باشد و لایه‌ای روی پوست ایجاد کند، مانع رسیدن آب به پوست می‌شود اما اگر جامد نباشد، مانع نمی‌شود؛ اگر چنین مرهمی بر دست، پا یا دیگر اعضای وضوی شخص باشد، شایسته است هنگام شستن بر آن‌ها دست بکشد زیرا اگر دست نکشد، شاید آب از بعضی جاها لیز بخورد و به پوست نرسد..

ادامه مطلب …

(۱۴۳۶) حکم نماز زنی که ناخن‌هایش را لاک می‌زند چیست؟

اگر زنی بداند که جایز نیست و باز هم با همین حالت نماز بخواند، باید دوباره نماز بخواند اما اگر نمی‌‌دانسته است نیازی نیست نمازش را دوباره بخواند...

ادامه مطلب …

(۱۴۰۲) آیا مضمضه و استنشاق، شستن صورت و شستن دو دست تا آرنج، جایز است که یک مرتبه انجام شود؟

شستن صورت، دو دست و دو پا، یک مرتبه نیز کفایت می‌کند..

ادامه مطلب …

(۱۴۳۷) اگر کسی خواندن شهادت را در وسط وضو فراموش کرد، آیا وضویش باطل می‌شود؟

شهادت چنان که ظاهر سؤال این برادر است در وسط وضو گفته نمی‌شود بلکه پس از پایان وضو گفته می‌شود؛ البته گفتن این شهادت، سنت است..

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه