(۱۳۶۱) سوال: تردیدی نیست که ریش گذاشتن برای مردان، سنت مؤکده می‌باشد؛ اما اگر همسر شخص به وی بگوید: (اگر ریش خود را نتراشی با تو هم‌بستر نشده و نزدیکی نمی‌کنم) چه کاری باید انجام دهد؟ لطفا در این مورد صحبت کنید. شایان ذکر است که من با همسرم دچار همین مشکل شده‌ام. من سعی کردم که او را قانع کنم اما او نمی‌پذیرد.

جواب:

برای مرد، جایز نیست که به خاطر اطاعت از هیچ کسی از فرمان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ سرپیچی کند؛ شخص هرگز نباید به خاطر اطاعت از همسر، مادر، پدر و حاکم از دستور الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ سرپیچی کند زیرا قاعده چنین است که: «لا طاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فی مَعصیةِ الخالِق» : (هرگاه فرمان‌برداری از مخلوق، سرپیچی از خالق باشد، هرگز از مخلوق اطاعت نمی‌شود). تراشیدن ریش، حرام و مخالف با سنت و روش رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ، پیامبران قبل از او و روش عموم مسلمانان است؛ در حدیث صحیح آمده است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «خالفوا المجوسَ، وَفِّرُوا اللِّحی، وَحَفُّوا الشَوارِبَ»[۱] : (با مجوسیان مخالفت نمایید؛ ریش را انبوه بگذارید و سبیل را کوتاه کنید). همچنین ثابت است که: «أنه صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم کان عظيم اللحية»[۲] : (رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ریش بزرگی داشت). هارون عَلَيْهِ‌السَّلَام نیز به موسی عَلَيْهِ‌السَّلَام گفت: {يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي} [طه: ۹۴] : (‌ای فرزند مادرم! سر و ریشم را مگیر). همچنین رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم خبر داده‌اند که گذاشتن ریش از فطرت انسان است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ مردمان را بر آن سرشته است. بنابراین تراشیدن ریش برای مرد، حرام می‌باشد؛ حتی اگر در میان مردم رواج داشته باشد. همچنین حتی اگر همسرش این کار را از او بخواهد و حتی اگر همسرش او را تهدید کند که از او شکایت کرده و وی را به دادگاه می‌کشاند؛ حتی اگر به دادگاه بروند نیز دادگاه شرعی که بنا بر دین و شریعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حکم صادر می‌کند، به خاطر پایبند بودن مرد به شریعت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اجازه‌ی انجام هیچ کاری که با زناشویی منافات داشته باشد را به زن نخواهد داد.

در مقام نصیحت و اندرز به این زن می‌گویم: در مورد شوهرش تقوا پیشه سازد، از خشم الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بپرهیزد و او را به انجام کاری که سرپیچی از فرمان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است، دستور ندهد؛ زیرا اگر چنین کند، گناه‌کار خواهد شد حتی اگر شوهرش آن گناه را مرتکب نشود. زیرا این زن مایل است و دوست دارد که شوهرش این گناه را انجام دهد. برای شوهرش نیز جایز نیست که با این درخواست همسرش موافقت کند.

[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] تخریج آن گذشت.