(۵۲۷۶) حکم غیبت یک‌ساله شوهر از همسر برای اشتغال و طلب روزی

(۵۲۷۶) سوال: من ازدواج کرده‌ام و زنم را همراه خانواده‌ام در خانه‌ام رها کرده‌ام و برای سعی ر طلب روزی به یک کشور عربی سفر کرده‌ام و مدت سفر من یک سال کامل طول کشیده است، آیا این حرام است؟

جواب:

اگر در این سفر به این کشور به دنبال طلب روزی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بوده‌ای پس این سفر از روی نیاز بوده است و تو معذور می‌باشی و این که زن و خانواده‌ات را در این حالت رها کردی سرزنشی بر تو نیست ولی باید همسرت در مکان امنی باشید که ترسی بر او و فرزندانش نباشد اما اگر در مکانی امنی نمی‌باشد بر تو واجب است که او را همراه خود ببری اگر که امکان دارد یا این که در کشور خود بمانی تا که زن و خانواده‌ات در امنیت باشند و این امر همه‌اش به نیاز و رضایت همسرت برمی‌گردد ولی شرط اساسی در این مورد این است که زن و فرزندت در امنیت باشند.

تعداد بازدید: 21

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أنا متزوج، وقد تركت زوجتي مع أهلي : في بيت الزوجية، وسافرت إلى بلد عربي؛ لأسعى على رزقي، وقد طالت مدة سفري عاما كاملا، فهل هذا حرام؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إذا كان سفرك إلى بلاد تريد أن تلتمس رزق الله فيها فإن هذا سفر لحاجة، وأنت معذور فيه، وتَرْكُك لزوجتك وأهلك في هذه الحال لا تُلام عليه، ولكن لا بد أن تكون الزوجة في مكان آمن، لا يُخشى عليها ولا على أولادها، فإن لم تكن في مكان آمن يجب عليك أن تصطحبها معك إذا أمكن، أو أن تبقى في بلدك حتى تأمن على أهلك وأولادك. والأمر كله راجع إلى الحاجة، وإلى رضا الزوجة بذلك، ولكن الشرط الأساسي في هذا أن تكون آمنا على أهلك وولدك.