(۵۰۶۶) سوال: همانا قبول کردن دعوت ویا مراسم عروسی واجب است مگر به شرطی که منکری همانند خوانندگان وجود نداشته باشد، و همانا شما می دانی که بیشتر مراسم های عروسی امروزه خالی از خواننده نیست، و نمیتوانیم این منکر ار از بین ببریم، آیا این دعوت را قبول کنیم، با این وجود که می دانیم خوانندگانی در این مراسم حضور دارند، و یا اینکه از رفتن به این مراسم امتناع ورزیم؟ چگونه امتناع ورزیم در حالیکه الله عَزَّوَجَلَّ دستور به قبول کردن دعوت داده تا جاییکه اگر فرد روزه سنت باشد، میتواند روزه اش را افطار کند تا اینکه بتواند به مراسم عروسی برود؟
جواب:
سخن خواهر سوال کننده اینکه قبول کردن دعوت عروسی واجب است، به صورت مطلق نیست، در صورتی که ولیمه عروسی از طرف خانواده شوهر باشد، بر وی واجب است که این دعوت را قبول کند، همچنین اگر بین خانواده شوهر و خانوادهی زن مشترک باشد واجب است که حضور پیدا کند، زیرا شوهر به درست کردن ولیمه دستور داده شده است، با توجه به سخن رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم به عبدالرحمن بن رَضِيَاللهُعَنْهُ : «أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ»[۱] ترجمه: ولیمه بده اگر چه گوسفندی باشد.
اگرچه ولیمه از طرف خانوادهی زن باشد فقط وشوهر ولیمه را برگرداند اگر زن آن را به سویش فرستاد، در این حالت بر خانوادهی زن واجب نیست که این دعوتی را قبول کنند، بلکه در حقشان سنت است، که با در نظر گرفتن تمام احتمالات چه از طرف شوهر ویا از طرف زن ویا از طرف هر دونفرشان، همانا قبول کردن دعوت ولیمه با این شرط جایز است که در آن مراسم منکری وجود نداشته باشد که نتواند آن را از بین برد، اما اگر قدرت از بین بردن این منکر وجود داشته باشد، واجب است که در ان ولیمه حضور پیدا کنیم، که این منکر از بین برود، در غیر این صورت جایز نیست در چنین مراسمی حضور پیدا کرد.
در اینجا مسالهی خوانندگان باقی میماند، اگر با صدای پایین و دف که مباح است میخوانند و مردان صدایشان را نمیشنوند وفقط میان زنان است، اشکالی ندارد، زیرا شرع اجازه داده است، اینکه زنان بخوانند و دف بزنند، به شرطی که در این دف زنی و آواز خوانی فعل حرامی نباشد، که این گناهی بر آن نیست، پس واجب است که قبول کند و در این مراسم شرکت کند. و اگر خوانندگانی در این مراسم باشند که با باندهای بزرگی که موسیقی های حرام را پخش میکنند به همراه رقص و پایکوبی، جایز نیست و واجب است که جلوی این منکر گرفته شود، و حضور پیدا کردن در چنین مراسمی اعلان رضایت است، پس واجب است که حضور پیدا نکنند.
اما سخن سوال کننده آنجا که میفرماید: اینکه حتی اگر روزهی سنت باشد، افطار میکند تا اینکه دعوت را قبول کند، روزه دار سنت افطار نمیکند، بلکه دعوت را قبول میکند و افطار نمیکند، مگر اینکه با افطار کردنش سبب شود که قلب فرد دعوت کننده را به دست آورد و وی را خوشحال میکند که در این حالت افطار میکند. اما اگر برای دعوت کننده حضور فرد کافی است، و فرد روزه دار را معذور بداند، در این حالت افطار نمیکند، و روزهاش را میگیرد.
[۱] – امام بخاری آن را تخریج کرده است: کتاب نکاح، باب ولیمه اگر چه گوسفند باشد، شماره(۵۱۶۷). ومسلم:کتاب نکاح، باب مهریه و جواز آن اگر چه تعلیم قرآن باشد…، شماره (۱۴۲۷).