(۵۰۲۷) حکم ازدواج با فرزندان افرادی که مرتکب اعمال شرک‌آلود می‌شوند

(۲۰۲۷) سوال: فردی سوال میکند: {وَلَا تَنكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ}[البقرة:۲۲۱] ترجمه: (و با زنان مشرک (غیر اهل کتاب) تا ایمان نیاورند ازدواج نکنید،) تا آخر این آیه، در این آیه میبینیم که الله عَزَّوَجَلَّ مردان و زنان مسلمان را از ازدواج با مردان وزنان مشرک منع کرده است، در این روزها مشاهد میکنیم که برخی از مسلمانان مرتکب اعمال مشرکین میشوند، و شهادتین را بر زبان می آورند، به عنوان مثال برخی از آنان غیر الله را فرا میخوانندو از غیر الله کمک میکنند و به غیر الله قربانی میکنند، آیا جایز است که با پسران و دخترانشان ازدواج کنیم و یاخیر؟

جواب:

این سوال بسیار زیبا و مفیدی است، پس آنهایی که غیر از الله را فرامیخوانند، وبرای غیر الله قربانی میکنند، و به غیر الله سجده می کنند واز غیر الله طلب کمک میجویند در مسایلی که به جز الله فردی دیگر قدرتش را ندارد، آنان مشرک هستند، و برای هیچ فردی جایز نیست که با چنین افرادی ازدواج کنند، و نه اینکه فردی را به ازدواج کسانی در آورند که چنین خصوصیاتی داشته باشند، با توجه به آیهی: { وَلَا تَنكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ ۚ وَلَأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ ۗ وَلَا تُنكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤْمِنُوا ۚ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ} [البقره:۲۲۱] ترجمه: (و با زنان مشرک (غیر اهل کتاب) تا ایمان نیاورند ازدواج نکنید، و بی‌گمان کنیز مؤمنی از زن (آزاد) مشرکی بهتر است، اگرچه (زیبائی یا ثروت یا موقعیّت او) شما را به شگفتی انداخته باشد (و دلباخته‌ی او بوده باشید)، و (زنان و دختران خود را) به ازدواج مردان مشرک در نیاورید، مادامی که ایمان نیاورند. و بی‌گمان غلام مؤمنی از مرد مشرکی بهتر است اگرچه (زیبائی یا ثروت یا موقعیّت او) شما را به شگفتی انداخته باشد (و دل از کفتان ربوده باشد).

متاسفانه چنین مسایلی در کشورهای اسلامی وجود دارد، بدون اینکه کسی به این قضیه توجه کند، الله پاداش نیک دهد که به فرد سوال کننده که چنین سوالی را مطرح کردند، زیرا با این سوالش خیلی از انسان ها را متوجه میکند، همچنین مرتدین هم شامل مشرکین می شوند، همانند فردی که نماز نمیخواند، پس فردی که نماز نمیخواند بر اساس دلایلی که در گذشته به آن اشاره کردیم کافر است و اگر کافر باشد در این حالت، جایز نیست که به ازدواج در آورده شود مگر تا زمانی که با نماز خواندنش اسلام بیاورد، و همچنین بر مرد مسلمان جایز نیست که با زن کافر ازدواج کند، زیرا وی کافر است، . الله عَزَّوَجَلَّ می فرمایند: { ۖ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ ۖ لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ} ]الممتحنة:۱۰[ ترجمه: (هرگاه ایشان را مؤمن یافتید، آنان را به سوی کافران برنگردانید. این زنان برای آن مردان، و آن مردان برای این زنان حلال نیستند).

همانگونه که اگر مرد مسلمان با زن مسلمان ازدواج کردند، هرگاه این زن نماز خواندش را رها کند، ازدواجش فسخ میشود وبر وی حلال نمیباشد واجب است که بین این دو نفر جدایی انداخته شود، و بر والیان امر واجب است، فردی را که نمازخواندن را ترک کردده است به قتل برساند، مگر اینکه توبه کند و نماز بخواند، و هیچ تفاوتی وجود میان فردی که از روری کسالت و تنبلی نماز خواندنش را ها کرده و بین فردی که نماز خواندن را انکار میکند، زیرا انکار کردن واجبی، کفر است با این وجود که آن را انجام میدهد.

وبرخی از مردم گمان می کنند که سخن اهل علم: فردی که نماز خواند را ترک میکند، منظور این است که ترک نماز به همراه انکار وجوب آن است، در حالیکه اینگونه نیست، کسانی که اعتقاد به کافر بودن تارک نماز دارند، میگویند کافر است چون نماز خواند را ترک کرده نه بخاطر اینکه واجب بودن آن را انکار کرده است، و آنان میگویند: همانا فردی که واجب بودن نمازهای پنجگانه را انکار کند، کافر است با این وجود که پنج وفت نمازش را بخواند، مگر فردی که تازه مسلمان شده و از احکام آنان آگاهی نداردف پس به او یاد داده میشود، و به مجرد اینکه انکار میکند کافر نمیشود زیرا وی جاهل است.

تعداد بازدید: 92

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: يقول الله -عز وجل-: ﴿ وَلَا تَنكِحُوا الْمُشْرِكَتِ حَتَّى يُؤْمِنَ ﴾ [البقرة: ۲۲۱]. إلى آخر الآية، فنجد في هذه الآية أن الله -عز وجل- يمنع المؤمنين والمؤمنات من التزوج من المشركين والمشركات، وفي هذه الأيام نجد بعض المسلمين يعمل عمل المشركين، وينطق بالشهادة؛ مثلا منهم من يدعو غير الله، ويستعين بغير الله، ويذبح لغير الله، فهل يجوز الزواج من أبنائهم وبناتهم، أم لا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: هذا سؤال جيد ومفيد، فهؤلاء المشركون الذين يدعون غير الله وينذرون لغير الله ويسجدون لغيره، ويستغيثون بغيره، فيما لا يقدر عليه إلا الله، هؤلاء مشركون، ولا يجوز لأحد أن يتزوج ممن كان على هذا الوصف ولا أن يُزوّج أحدًا منهم ممن كان على هذا الوصف؛ استدلالا بالآية الكريمة: ﴿ وَلَا تَنكِحُوا الْمُشْرِكَتِ حَتَّى يُؤْمِنُ وَلَأَمَةٌ مؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلَا تُنكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَلَعَبْدُ مُّؤْمِنُ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِك وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ ﴾ [البقرة: ٢٢١].

وهذا مع الأسف موجود بكثرة في بعض البلاد الإسلامية، من غير أن يتفطن له أحد، وجَزَى الله الأخ السائل خيرًا على هذا السؤال؛ لأنه ينتبه به كثير من الناس، ويلتحق بالمشركين المرتدون بغير الشرك، كمن لا يُصلِّي مثلا، فإن من لا يصلي كافر؛ لأدلة سبق لنا الكلام فيها مرارًا في هذا البرنامج، وإذا كان كافرًا فإنه لا يجوز أن يُزَوّج حتى يعود إلى الإسلام بالصلاة، وكذلك أيضًا لا يجوز للمؤمن أن يتزوج امرأة لا تصلي؛ لأنها كافرة، وقد قال الله تعالى في الكفار: ﴿ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتِ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ فَهُنَّ ﴾[الممتحنة: ١٠].

كما أن الإنسان المتزوج بمسلمة، وهو مسلم، إذا ارتد عن الإسلام، وترك الصلاة، فإن نكاحه من زوجته ينفسخ، ولا تحل له، ويجب التفريق بينه وبينها، ويجب أيضًا على ولاة الأمور قَتْلُ هذا المرتد الذي ترك الصلاة، إلَّا أن يتوب، ويأتي بالصلاة، ولا فَرْقَ بين مَن يتركها تهاونا وكسلا، أو يتركها جاحدًا للوجوب؛ لأن جَحْدَ الوجوب كفر، ولو صلى الإنسان.

وبعض الناس يظنون أن قول أهل العلم إن تارك الصلاة يكفر، أنه إذا تركها جحدا لوجوبها، وليس الأمر كذلك، فالقائلون بتكفير تارك الصلاة يقولون بتكفيره لتركها، لا الجحده لوجوبها، ويقولون أيضًا هم وغيرهم: إن من جحد وجوب الفرائض الخمس فهو كافر، ولو صلاها، إلا أن يكون حديث عهد بالإسلام لا يدري عن حكمها، فهذا يُعرف، ولا يَكْفُر بمجرد جحده؛ لأنه جاهل.