شنبه 15 ذیقعده 1447
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
2 می 2026

(۴۹۴۴) حکم شرعی و توصیه به ترک شغل باطل برای وکیل

(۴۹۴۴) سوال: برادرم وکیل است و از راه باطل روزی به دست می‌آورد. برخی از علما از او خواسته‌اند که این شغل را ترک کند. توصیه شما چیست؟ خداوند به شما اجر عنایت بفرماید.

جواب:

وکالت یعنی دفاع از حقوق دیگران و اگر نیت وکیل این باشد که از حق دفاع کرده و باطل را آشکار و ابطال نماید، بدون شک در این کار اجر و ثواب زیادی به او تعلق خواهد گرفت. اما اگر هدف او از این کار فقط و فقط پیروزی (در دادگاه)، مستقل از بر حق بودن یا نبودن موکلش باشد، قطعا مرتکب عمل حرام شده است و باید از کار خویش دست بکشد و قطعا اعمال را بر حسب نیات آنها می‌سنجند.

ممکن است وکیلی از فردی ضعیف که قادر به دفاع از نفس خود نیست دفاع کند و حق او را برایش محفوظ بدارد یا حقی که از او گرفته شده را برای او مسترد نماید که این کار وی قطعا حکم دفع ظلم از غیر را دارد و پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در این باره می‌فرماید: «انصر أخاک ظالما او مظلوما. قیل: کیف ننصر ظالما؟- قال: تمنعه عن الظّلم. ««برادرت را یاری کن اگر ظالم بود اگر مظلوم. گفتند: چگونه یاری کنیم ظالم را؟- گفت که: او را از ظلم کردن باز دارید تا ظلم نکند. «

پس باید دقت کنی که برادرت به چه نحو کار وکالت خود را انجام می‌‌دهد، اگر جزو دسته اول است و به دنبال دفاع از حق و ابطال باطل است بدون شک کار وی حلال بوده و پاداش اخروی در پی دارد. اما اگر تنها هدفش پیروزی در دعاوی و مصلحت شخصی است پس تو باید طبق مصلحت، یکی از این دو کار را پیش بگیری: یا اینکه از خوردن مال او اجتناب کنی و اگر هر هدیه‌ای به تو داد رد کنی یا اینکه هدایای او را بپذیری.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل أخي يعمل محاميا، ويكسب أموالا طائلة، وأشار عليه بعض أهل العلم أن يترك هذا العمل، فبماذا تنصحونه، جزاكم الله خيرا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: المحاماة معناها حماية الحقوق، والمحامي إذا كان يريد إثبات الحق، وإبطال الباطل، فإنه مثاب على ذلك، ومأجور عليه، أما إذا كان يريد أن ينجح في محاماته بالحق، أو بالباطل، فإن هذه المهنة تكون حراما عليه، ولا يحل له أن يمارسها، فالأعمال بالنيات.

قد يقوم محام يحامي عن هذا الرجل الضعيف الذي لا يستطيع أن يدافع عن نفسه، فيحامي عنه حفظا لحقه، أو استردادا له، فهذا مأجور، لما فيه من دفع الظلم عن الغير، وقد قال النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «انْصُرْ أَخَاكَ ظَايا أَوْ مَظْلُومًا قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذَا نَنْصُرُهُ مَظْلُومًا، فَكَيْفَ نَنْصُرُهُ ظَاما؟ قَالَ: «تَأْخُذُ فَوْقَ يَدَيْهِ».

فانظر إلى حال أخيك كيف محاماته؟ فإن كانت من القسم الأول، أي من يحامي لإثبات الحق، وإبطال الباطل، فهو على خير، وما كسبه من الأجر على هذه المحاماة، فهو حلال لا إشكال فيه وإن كان الثاني الذي يحامي لينتصر لنفسه، ويغلب بحجته بالحق، أو الباطل، فإنك تنظر للمصلحة: إن رأيت من المصلحة أن تتجنب الأكل من ماله، وأن تَرُدَّ هديته فافعل، وإن لم تر مصلحة في ذلك، فلا حرج عليك أن تأكل من ماله، وأن تقبل هديته.

مطالب مرتبط:

(۴۹۲۴) آیا کار کردن زن در اداره اوقاف و امور دینی جایز است؟

کار کردن زنان در ادارات از دو حالت خارج نیست:...

ادامه مطلب …

(۴۹۳۳) حکم دریافت حقوق امام جماعت رسمی با وجود غیبت‌های مکرر

این عملی که این امام انجام می‌دهد مخالف اصل امانت‌داری است و انسان باید به وظیفه و کاری که به او محول شده به دید یک امانت نگاه کند ...

ادامه مطلب …

(۴۹۲۶) حکم شرعی رعایت‌ نکردن ساعات قانونی کار به دستور مافوق

بر فرد مسلمان واجب است که هنگامی که قراردادی با حکومت یا هر طرف دیگری عقد می‌کند، به آن وفا نماید...

ادامه مطلب …

(۴۹۲۸) حکم شرعی دریافت حقوق بدون اجرای کامل تعهدات شغلی

در واقع اگر بگوییم که این پول، حقوق دریافتی است، ابدا استحقاق دریافت آن را ندارد....

ادامه مطلب …

(۴۹۴۰) حکم شرعی فروش آب اضافه استخراج شده در محل کار

اگر ماشین از آن تو است و تو در وظایف محوله در قرارداد کوتاهی نمی‌کنی، در این حالت هیچ اشکالی متوجه این امر نیست و تو در مال و وقت خود آزاد هستی و به جز آنچه در قرارداد آمده هیچ تعهد دیگری به آنها نداری....

ادامه مطلب …

(۴۹۵۰) حکم هم‌سفره شدن با کارفرمای تارک‌الصلاة و مشروعیت حقوق دریافتی از او

این کفیل و بر سایر کسانی که در نماز سهل انگاری پیشه می‌کنند واجب است که از خدا بترسند و به پیروی از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و با اخلاص کامل نماز بخوانند و نماز را تبدیل به عادت کنند، زیرا هنگامی که دو یا سه بار نماز بخوانند، بدون شک به نماز خواندن راغب خواهند شد ...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه