سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۳۴۸۳) حکم بلند کردن دست هنگام سلام و دعا نزد قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم

(۳۴۸۳) سوال: آیا بلند کردن دست و دعا در حین سلام بر رسول صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به سمت خانه‌اش، جایز است؟

جواب:

همانا زیارت قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از جمله امور مستحب است، و این سزاوارترین و اولین چیزی‌ست که در فرموده پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم داخل می‌شود: «قَد كُنتُ نَهَيتُكُم عَن زيارةِ القُبورِ، فقَدْ أذِنَ لِمُحمَّدٍ في زيارَةِ قبرِ أمِّهِ، فَزوروها فإنَّها تذَكِّرُ الآخِرةَ» (من شما را از زیارت قبرها نهی می‌کردم، به محمد اجازه زیارت قبر مادرش داده شده است، پس قبرها را زیارت کنید که شما را به یاد آخرت می‌اندازد). اما موقع زیارت قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر انسان واجب است که اعتقاد داشته باشد این زیارت عبادتی مختص الله است، و عبادتی خاص رسول‌الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیست، و ایمان داشته باشد به اینکه رسول‌الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مالک سود و زیانی به خویشتن نیست، و مالک سود و زیانی به دیگران نیست، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به رسولش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرماید: ﴿قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ ۚ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ﴾ [الأعراف: ١٨٨] (بگو: «من مالک سود و زیان خویشتن نیستم مگر آنچه را الله بخواهد، و اگر غیب می‌دانستم، خیر بسیاری فراهم می‌ساختم و هیج بدی به من نمی‌رسید، من -کسی- نیستم جز بیم‌ دهنده و بشارت دهنده‌ای برای گروهی که ایمان دارند). پس حقیقت حال پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اینست که مالک سود و زیان خویشتن نیست مگر آنچه را الله بخواهد، پس تمامی امور با الله عَزَّوَجَلَّ است، سود و زیان به رسول‌ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و به غیر او، همه‌اش خاص الله عَزَّوَجَلَّ است، و پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم غیب را نمی‌داند، و چنانچه غیب را می‌دانست خیر بسیاری را فراهم می‌کرد، و همان‌طور که به بقیه زیان می‌رسد به پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هم می‌رسد، و به همین دلیل فرمود: ﴿وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ ۚ﴾ [الأعراف: ١٨٨] (و هیج بدی به من نمی‌رسید). ولی پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با دیگران فرق می‌کند در اینکه وی بیم‌ دهنده‌ای آشکار برای گروهی‌ست که ایمان دارند، و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به ایشان فرمود و دستور داد که اعلان کند او صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نه مالک زیانی برای کسی‌ست و نه خیر و سودی، همان‌طور که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرموده است: ﴿قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا﴾ [الجن: ۲۱] (بگو: «بی‌گمان من نمی‌توانم به شما زیانی برسانم، و نه خیر و سودی). و او را امر نمود که چیز دیگری را اعلان دارد پس فرمود: ﴿قُل لَّا أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ﴾ [الأنعام: ٥٠] (بگو :«من نمی‌گویم خزاین الله نزد من است و غیب نمی‌دانم، و به شما نمی‌گویم من فرشته هستم، جز از آنچه به من وحی می‌شود؛ پیروی نمی‌کنم»). بنابراین بر کسی‌که قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را زیارت کند واجب است به آن ایمان بیاورد، یعنی: به آن چیزی که الله رسولش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را بدان وصف نموده است، و اینکه با غلو در آن زیاده‌روی نکند، و با کوتاهی از آن بازنماند، که چیزهایی خاص رسول صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است بنا به اینکه الله عَزَّوَجَلَّ برایش قرار داده، و چیزهایی خاص پرودگار عَزَّوَجَلَّ است بنا به آنچه او سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به خودش اختصاص داده است.
سپس وقتی سلام کرد دیگر طول ندهد؛ زیرا طول دادن مخالف با روش (و شیوه) سلف صالح است، پس سمت قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و رو به سوی آن می‌ایستد آنگاه می‌گوید: السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته، اللهم صلِّ وسلم عليه واجزه عنا خير ما جزيت نبيًّا عن أمته. سپس به سمت راستش یک قدم بردارد تا در مقابل روی ابوبکر -رضي الله عنه- باشد و بگوید: السلام عليك يا خليفة رسول الله، رضي الله عنك وجزاك عن أمة محمد خيرًا. سپس یک قدم دیگر به سمت راستش بردارد تا جلو عمر بن خطاب -رضي الله عنه- باشد، و بگوید: السلام عليك يا أميرالمؤمنين، رضي الله عنك وجزاك عن أمة محمد خيرًا، یا کلماتی مشابه آن. سپس می‌رود و برای دعا کنار قبر نمی‌ایستد.
و شایسته است که زیاد این زیارت را انجام ندهد، بر خلاف کسی‌که آن -یعنی: این زیارت- را چنان قرار داده که هرگاه نماز فرض را خواند می‌آید و زیارت می‌کند، یا هروقت نماز صبح را خواند می‌آید و زیارت می‌کند، ما قطعا -به الله سوگند- به علم یقین می‌دانیم، که ما رسول صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را بیشتر از آنچه صحابه او را دوست دارند، دوست نداریم، و بیشتر از آنچه آن‌ها او را تعظیم می‌کردند تعظیم نمی‌کنیم، و وقتی چنین کاری نمی‌کردند پس اسوه و الگوی ما هستند، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: ﴿وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ﴾ [التوبة: ١٠٠] (و پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی‌که به نیکی از آن‌ها پیروی کردند، الله از آن‌ها خشنود گشت، و آن‌ها -نیز- از او خشنود شدند). پس خشنودی الله عَزَّوَجَلَّ از کسانی‌که بعد از مهاجرین و انصار باشند تنها برای کسانی‌ست که به نیکی از آن‌ها پیروی کنند، یعنی: راه آن‌ها را بگیرد بدون اینکه در آن کوتاهی و یا زیاده‌روی کند.
و تو متعجب می‌شوی از گروهی که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را کنار قبرش بیشتر از تعظیم صحابه تعظیم می‌کنند ولی در اعمال با او مخالفت می‌کنند، درنتیجه از آن‌ها تقصیر و کوتاهی در بسیاری از سنت‌هایی که رسول صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن را سنت قرار داده تا بدان وسیله مردم پرودگارشان -جلَّ وعلا- را عبادت کنند می‌بینی، و بلکه آن‌ها را کوتاهی کننده در امور واجب‌ می‌بینی، بلکه چه بسا در بینشان زیرپا گذاشتن امور حرام ببینی: چه بسا در بینشان کسی باشد که ریش خود را می‌تراشد، و چه بسا در بینشان کسی باشد که شراب بنوشد، و چه بسا در بینشان کسی باشد که زنان را با معاشقه و یا با نگاه کردن به حرام یا مانند آن دنبال می‌کند، پس عجب از اینان که از دو جهت با سلف مخالفت می‌کنند: در غلو و زیاده‌روی در حق رسول -عليه الصلاة والسلام-، و در کوتاهی و تقصیر در سنت و روش ایشان، و تعظیم رسول صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم این نیست که کنار قبرش بایستیم تا با زیارتی نامشروع او را زیارت کنیم، بلکه تعظیم رسول صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با محبت ایشان و پیروی از ایشان در ظاهر و باطن است، و اعتقاد داشتن به اینکه سنتش بهترین سنت‌هاست، و روشش کامل‌ترین روش‌هاست، و با افراط و تفریط از چیزی که مشروع قرار داده تعدی نکنیم، این تعظیم رسول -عليه الصلاة والسلام- است.
و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از گروهی که ادعا کردند الله را دوست دارند با پیروی از رسول -عليه الصلاة والسلام- تحدی نموده و فرموده است: ﴿قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾ [آل عمران: ۳۱] (بگو: «اگر الله را دوست می‌دارید، پس از من پیروی کنید، تا الله شما را دوست بدارد، وگناهانتان را برایتان بیامرزد، و الله آمرزنده‌ی مهربان است»). بنابراین نصیحت من به برادران مسلمانم اینست که از حدودی که الله بر رسولش نازل کرده تعدی نکنند، و در حق رسول‌الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن غلو ستمکارانه را روا ندارند که با آن از بهترین سنت و بهترین روش او محروم شوند.
و شخص دوست دارد که عده‌ای جلوی قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بایستند، سرشان را خم کرده و چشمانشان را بسته، دو دستشان را بر سینه‌‌ی خود گذاشته -مثل- همان کاری که در نماز انجام می‌دهند، و بلکه با خشوعی بسیار بیشتر از ایستادنشان در مقابل الله عَزَّوَجَلَّ ، و این شکی نیست که از جهل و نادانی بزرگی‌ست، و از الله طلب مغفرت می‌کنم چنانچه به خاطر کوتاهی علما و بیان نکردن حق برای این عوام باشد که بیشتر آن‌ها این کار را انجام نمی‌دهند مگر اینکه شخص می‌پندارد نیکوکار است، اما نیکوکار نیست.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز رفع اليد والدعاء أثناء السلام على الرسول صلى الله عليه وسلم باتجاه بيته؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إن زيارة قبر النبي صلى الله عليه وسلم من الأمور المستحبة، وهي أولى وأول ما يدخل في قول النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «قَدْ كُنتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيَارَةِ القُبُورِ ، فَقَدْ أُذِنَ مُحَمَّدٍ فِي زِيَارَةِ قَيْرِ أُمِّهِ، فَزُورُوهَا فَإِنَّهَا تُذَكَّرُ الآخِرَةَ». ولكن يجب على الإنسان عند زيارة قبر النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أن يعتقد أنها عبادة الله، وليست عبادة لرسول الله صلى الله عليه وسلم، وأن يؤمن بأن رسول الله – صلى الله عليه وعلى آله وسلم – لا يملك لنفسه نفعا ولا ضرا، ولا يملك لغيره نفعا ولا ضرا، يقول الله تبارك وتعالى لرسوله صلى الله عليه وسلم: ﴿ قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللهُ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءِ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴾ [الأعراف: ۱۸۸]. فهذه حقيقة حال النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أنه لا يملك لنفسه نفعا ولا ضرا إلا ما شاء الله، فالأمر كله إلى الله -عز وجل-، النفع والضرر للرسول صلى الله عليه وسلم ولغيره كله الله عز وجل، وهو لا يعلم الغيب، ولو كان يعلم الغيب لاستكثر من الخير ، وهو يمسه الضر كما يمس غيره، ولهذا قال: ﴿ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوء ﴾ [الأعراف: ۱۸۸]. ولكنه صلى الله عليه وسلم  يمتاز عن غيره بأنه نذير مبين لقوم يؤمنون، ولقد قال الله -تعالى- له وأمره أن يعلن أنه لا يملك لأحد ضرا ولا رشدًا، كما قال – تعالى -: ﴿ قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُم ضَرًا وَلَا رَشَدًا ﴾ [الجن: ۲۱] وأمره أن يعلن شيئًا آخر فقال: ﴿ قُلْ لَا أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَانُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَى[الأنعام: ٥٠]. فالواجب على من زار قبر النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أن يؤمن بذلك، أي: بما وَصَفَ الله به ورسوله صلى الله عليه وسلم، وألا يتجاوزه غلوا، وألا يتأخر عنه تقصيرًا، فللرسول صلى الله عليه وسلم ما له بما جعله الله عز وجل له، وللرب

-عز وجل- ما له بما اختص به نفسه -سبحانه وتعالى-.

ثم إذا سلم فلا يطيل؛ لأن الإطالة مخالفة لهدي السلف الصالح، فيقف تجاه قبر النبي صلى الله عليه وسلم المُسْتَقْبِل القبر فيقول: السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته، اللهم صل وسلم عليه واجزه عنا خير ما جزيت نبيا عن أمته. ثم يخطو عن يمينه خطوة ليكون مقابل وجه أبي بكر رضي الله عنه ويقول: السلام عليك يا خليفة رسول الله رضي الله عنك وجزاك عن أمة محمد خيرا. ثم يخطو خطوة أخرى عن يمينه ليكون أمام عمر بن الخطاب رضي الله عنه، ويقول: السلام عليك يا أمير المؤمنين رضي الله عنك وجزاك عن أمة محمد خيرًا، أو كلمات نحوها. ثم ينصرف، ولا يقف للدعاء عند القبر.

وينبغي أن لا يُكْثِر من هذه الزيارة، خلافًا لمن يجعلها -أي: هذه الزيارة- كلما صلى فريضةً جاء فزار، أو كلما صلى الفجر جاء فزار، فإننا نعلم – والله- علم اليقين أننا لسنا نحب الرسول صلى الله عليه وسلم لا أكثر مما يحبه الصحابة، ولا نعظمه أكثر مما يعظمونه، وإذا كانوا لا يفعلون مثل هذا فهم أسوتنا وقدوتنا، قال الله -تعالى-: ﴿ وَالسَّبِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَنجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ﴾ [التوبة: ١٠٠]. فَرِضَى الله -عز وجل- عمن كانوا بعد المهاجرين والأنصار لا يكون إلا لمن اتبعهم بإحسان، أي: أخذ بطريقتهم غير مُقَصِّر فيها ولا متجاوز لها.

وإنك لتعجب من قوم يُعَلِّمُونَ النبي صلى الله عليه وسلم عند قبره أكثر من تعظيم الصحابة له، لكنهم يخالفونه في الأعمال، فتجد عندهم تقصيرا في كثير من السنن التي سنها الرسول صلى الله عليه وسلم ليتعبد الناس بها لربهم -جل وعلا-، بل إنك تجدهم مقصرين في الواجبات بل ربما تجد فيهم انتهاكا للمحرمات: فربما يكون فيهم من يحلق لحيته، وربما يكون فيهم من يشرب الخمر، وربما كان فيهم من يتتبع النساء بالمغازلة أو بالنظر المحرم أو ما أشبه ذلك، فعجبا لهؤلاء أن يخالفوا السلف من الجهتين: في الغُلُوِّ في الرسول – عليه الصلاة والسلام-، وفي التقصير في سنته وهديه، وليس تعظيم الرسول صلى الله عليه وسلم أن نقف عند قبره لنزوره زيارة غير مشروعة، وإنما تعظيم الرسول بمحبته واتباعه ظاهرا وباطنا، واعتقاد أن سنته خير السنن، وأن هديه أكمل الهدي وألا نتجاوز ما شرعه لا تقصيرا ولا إفراطاً، هذا هو تعظيم الرسول عليه الصلاة والسلام.

ولقد تحدى الله – تعالى – قوما ادعوا أنهم يحبون الله باتباع الرسول -عليه الصلاة والسلام- فقال: ﴿ قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمُ [آل عمران: ۳۱]. فنصيحتي لإخواني المسلمين ألا يتجاوزوا حدود ما أنزل الله على رسوله، وأن لا يغلوا في رسول الله صلى الله عليه وسلم ذلك الغلو الجائر الذي يُحْرَمُونَ به خیر سنته وخير هديه.

ولقد يعجب المرء أن يقف بعض الناس أمام قبر النبي صلى الله عليه وسلم متجها إلى قبره، حانيا رأسه مغمضًا عينيه، جاعلا يديه على صدره كما يفعل في الصلاة، بل هو أشد خشوعا من وقوفه بين يدي الله -عز وجل-، وهذا لا شك من الجهل العظيم، وأستغفر الله إن كان هذا من تفريط العلماء وعدم بيان الحق لهؤلاءرالعامة الذين لا يفعل أكثرهم ما يفعل إلا وهو يظن أنه محسن، ولكنه ليسربمحسن.

مطالب مرتبط:

(۳۴۸۴) آیا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم سلام زائران را می‌شنود؟

چیزی که برای من از دلایل شرعی مشخص است اینست که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم سلام او را بر خودش می‌شنود، و اینکه آن سلام به او می‌رسد، و همین‌طور اهل قبور وقتی بر آن‌ها سلام شد آن‌ها نیز می‌شنوند........

ادامه مطلب …

(۳۴۶۹) حکمت منع زنان از زیارت قبور در اسلام

از جمله‌‌ی آن مفاسد این است که زن بسیار ضعیف و احساساتی است چه بسا هنگام ایستادن بر قبر یکی از خویشاوندانش، مانند: مادر، پدر و غیره تحمل و صبر نکند و زمانی که صبر نکرد چیزهایی مانند گریه و نوحه خوانی و آنچه که بر دین و بدنش به او ضرر می‌‌رساند از او صادر میشود.....

ادامه مطلب …

(۳۴۴۹) حکم زیارت قبور صالحان و ارتباط آن با توحید

زیارت قبرهای صالحان و سایر قبرهای مسلمانان به دو قسمت تقسیم می‌شود: زیارت شرعی و زیارت بدعی....

ادامه مطلب …

(۳۴۷۳) حکم زیارت میت در روز عید

قرار دادن روز عرفه یا روز عید به عنوان وقتی برای زیارت به صورت همیشگی بدون شک بدعت است، چون پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روزی از روزهای سال یا هفته را برای زیارت قبور تخصیص نداده‌اند...

ادامه مطلب …

(۳۴۷۱) حکم عزاداری‌های مکرر پس از درگذشت میت

این کار جایز نیست...

ادامه مطلب …

(۳۴۸۹) پخش قرآن با بلندگو در عزاداری و حمل میت

میت از این عمل نفع نمی‌برد، سپس اینان که به‌خاطر این تلاوت می‌کنند که چیزی در مقابل به آن‌ها داده شود از اجر محروم هستند؛ زیرا هر انسانی که با عمل اخروی خواستار دنیا باشد، در آخرت بهره‌ای برایش نیست، و نصیبی از اجر ندارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه