ماندن در خانه برای او بهترین انتخاب است، اما اگر برای رفع نیاز خاصی باید به بازار برود که هیچ کس به جز او نمی‌تواند آن‌را برآورده کند، در آن صورت می‌تواند برود و مشکلی در این نیست...

این زن به محل کارش می‌رود و در همان روز برمی‌گردد، امروزه اینگونه سفرها به عنوان سفر شناخته نمی‌شوند و مردم آن را سفر نمی‌دانند و معمولاً فرد را بدرقه و با خداحافظی نمی‌کنند و از او به عنوان مسافر استقبال نمی‌کنند، بلکه به‌عنوان یکی از افراد حاضر در مکان اصلی خود زندگی می‌کند، بنابراین به او اجازه داده می‌شود که با دوستانش به مدرسه برود، تدریس کند و همان روز به خانه برگردد، به ویژه اگر این مسافت کوتاه باشد....

این کار جایز نیست....

حکم رفتن زن به بازار، به همراه شوهر و برای رفع نیازهایش و باحجاب کامل و باوقار، این است که ایرادی ندارد و گناهی بر او نیست....

در حقیقت آنها که این نظر را دارند، در واقعیت می‌خواهند نقش زنان را محدود کنند؛ زیرا زنان نقش و کار خود را در خانه دارند و اگر به بازار بروند، خانه تحت تأثیر قرار می‌گیرد و این منجر به ناتوانی می‌شود...

کافی نیست که فقط خدمتکار، کودکان را بیاورد، بلکه بهتر است علاوه بر کودکان، مادر خدمتکار نیز همراه شود. در نتیجه مسأله‌ی خلوت کردن با نامحرم از بین می‌رود.....