(۵۷۷۸) حکم حضور در جمع خانوادگی مختلط

(۵۷۷۸) سوال: در خانواده‌ای زندگی می‌کنم که مردان و زنان بدون حجاب با هم جمع می‌شوند و بین آن‌ها شوخی و خنده و… اتفاق می‌افتد، و وقتی درباره‌ی آن پرسیدم به من گفتند که این کار جواز ندارد و حتی من هم مجاز نیستم که با آن‌ها بنشینم و در جمع آن‌ها شرکت کنم، حتی در وعده‌های غذایی. اما این کار برای من مشکلاتی ایجاد می‌کند و زمانی که آن‌ها دور هم جمع می‌شوند، به تنهایی در اتاقم می‌مانم. چه پیشنهادی دارید؟

جواب:

نصیحتم به شما کسانی همانند شما که چنین وضعیتی دارند، این است که هر چه می‌توانند، از الله جَلَّ‌جَلَالُهُ پروا و تقوا نمایند، می‌فرماید: {فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ} [تغابن: ۱۶]. (پس هر چه می‌توانید، از الله تقوا نمایید.)

دوم این‌که، این افراد را نصیحت نمایید و به بهترین راه اندرز دهید؛ شاید الله آنان را به دست انسانی دیگر هدایت نماید.

سوم این‌که انسان در مسائل اختلافی که علماء دلیل قاطع و مشخصی ندارند، باید انعطاف‌پذیر و صبور باشد و ملزم نیست و در مسائل اجتهادی که نصّ صریح وچود ندارد، بلکه جایز نیست که دیگران را نیز به اعتقاد و نظر خود ملزم و مجبور کند؛ هر کسی دیدگاهی دارد و الله جَلَّ‌جَلَالُهُ بر اساس دیدگاهش اعمال او را محاسبه می‌کند؛ برای مثال این زن اگر در محیطی باشد که افراد کشف حجاب برای نامحرم را جایز می‌دانند، نباید و جایز نیست که دیگران را به حجاب مجبور کند، اما می‌تواند با آنان مناظره و گفتمان داشته باشد تا همگی به دلایل شرع پی ببرند و به اهدافش برسند.

تعداد بازدید: 14

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: فضيلة الشيخ، أعيش في عائلة يجتمع فيها الرجال والنساء الغير متحجبات، ويحدث بينهم مزاح وضحك وما أشبه ذلك، وعندما سألت عن ذلك قيل لي: إن ذلك لا يجوز، ولا يجوز لي أيضًا الجلوس معهم وأن أشاركهم حتى على الوجبات، غير أن ذلك يسبب لي المضايقات، وأظل طوال الوقت الذي هم فيه يجتمعون أقوم بالاختلاء في غرفتي وحيدة، فبماذا تنصحونني مأجورين؟

فأجاب -رحمه الله تعالى – النصيحة لك ولأمثالك ممن تجري عليه هذه القضية هي تقوى الله -عز وجل- بقدر المستطاع؛ لقوله تعالى: ﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ﴾ [التغابن: ١٦].

ثانيا: النصيحة لهؤلاء والموعظة بالتي هي أحسن، لعل الله يهديهم على يد الإنسان.

ثالثا: أن يكون الإنسان مرنا واسع الصدر فيما يجري فيه الخلاف بين العلماء من غير دليل قاطع فاصل ، فإنه لا يَلْزَمُ الإنسان، بل ولا يجوز للإنسان أن يُلْزِمَ الناس بما يرى وأن ينقلهم عما يرون، فما دامت المسألة مسألة اجتهاد وليس فيها نص قاطع فاصل فإن لكل من الناس اجتهاده، فيترك الناس واجتهادهم، وحسابهم على الله عز وجل، فمثلا هذه المرأة إذا كانت في بيئة يرى أهلها أنه يجوز كشف وجه المرأة لغير المحارم والزوج فإنه لا يَلْزَمُها أن تلزمهم بما ترى من وجوب الحجاب، بل ولا يجوز لها أن تُلْزِمَهم بذلك، لكن لها أن تناظرهم في هذه المسألة وأن تناقشهم حتى يصل الجميع إلى ما تقتضيه الأدلة الشرعية.