سه‌شنبه 7 رمضان 1447
۵ اسفند ۱۴۰۴
24 فوریه 2026

(۳۲۷۰) آیا استفاده از دندان طلا جایز است؟

(۲۳۷۰) سوال: آیا استفاده از دندان طلا جایز است؟ و آیا هنگامی که میت وفات نموده، دندانهای طلایش از دهان او بیرون آورده می‌شود یا خیر؟

جواب:

استفاده از دندان طلا برای مردان جایز نمی‌باشد مگر اینکه نیاز باشد مثل اینکه دندانش بیرون آورده شده و نیاز است که با طلا وصل شود یا شکسته شده است و غیره که نیاز به پوشش طلا دارد و این حکم به نسبت مردان است اما برای زنان اگر خواستند که با پوشاندن طلا به دندان‌هایشان زینت دهند، اشکالی ندارد به این خاطر که برای زنان جایز است که خود را با طلا به گونه‌‌ای که رواج دارد، زینت دهند؛ لذا هنگامی که از عادت زنان این است  که مثلاً با طلا دندان‌هایشان را زینت دهند اشکالی در آن نمی‌باشد پس در این دو حالت (یعنی برای نیاز مردان و برای زینت دادن زنان) هنگامی وفات این میت، آن طلا بیرون آورده می‌شود چون باقی ماندن آن طلا ضایع کردن مال است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم  از آن نهی کرده و فرمودند: «إِنَّ اللَّهَ كَرِهَ لَكُمْ ثَلَاثًا: قِيلَ وَقَالَ، وَإِضَاعَةَ الْمَالِ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ»[۱] : (الله این سه خصلت را بر شما ناپسند می‌دارد: گفتار بیهوده و ضایع کردن مال و بسیار سوال کردن) و آن مال با مرگ این میت به ورثه انتقال پیدا می‌کند و اما اگر ترس از مثله شدن میت وجود دارد به این معنی که اگر آن دندان طلا را بیرون آوریم دندان‌های دیگر نیز کنده می‌شوند پس با میت باقی می‌ماند اما باقی ماندن آن به صورت موقت می‌باشد و هنگامی که میت تجزیه شد، استخراج می‌شود و اگر ورثه اجازه دادند که همان جا باقی بماند، اشکالی ندارد چرا که مال آن‌ها می‌باشد و اگر از آن تنازل کردن اشکالی ندارد که همچنان در قبر باقی بماند.


[۱] صحیح بخاري كتاب الزكاة، باب قول الله تعالى ﴿لَا يَسْتَلُونَ النَّاسَ الْحَافَا﴾ [البقرة: ٢٧٣]، وكم الغنى، رقم (١٤٧٧) ومسلم: كتاب الأقضية، باب النهي عن كثرة المسائل من غير حاجة، شماره (١٧١٥).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: هل يجوز تركيب أسنان الذهب؟ وإذا مات الميت هل تؤخذ هذه الأسنان الذهبية التي في فمه أم لا؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: أسنان الذهب لا يجوز تركيبها للرجال إلا لحاجة، مثل أن تنقلع سنه ويُحتاج إلى ربطها بشيء من الذهب، أو تتغير بتكسر وغيره ويحتاج إلى تلبيسها ذهباً، هذا بالنسبة للرجال، وأما بالنسبة للنساء: فإذا أرادت التجمل بتلبيس بعض الأسنان الذهب فإن هذا لا بأس به؛ لأن المرأة يجوز لها أن تتحلى بالذهب بما جرت به العادة، فإذا كان من عادة النساء -مثلا- أن يَتَحَلَّيْنَ بالذهب في أسنانهن فإنه لا حرج في ذلك، وفي تينك الحالين -حال الحاجة للرجل، وحال التجمل للمرأة إذا مات الميت فإن هذا الذهب يُخلع منه؛ لأن بقاءه فيه إضاعة للمال، وقد نهى النبي صلى الله عليه وسلم عن إضاعة المال، فقال صلى الله عليه وسلم: «إِنَّ اللَّهَ كَرِهَ لَكُمْ ثَلَاثًا قِيلَ وَقَالَ، وَإِضَاعَةَ الْمَالِ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ». والمال قد انتقل إلى الورثة بموت الْمُوَرَّثِ، ولكن إن خُشِيَ من ذلك مُثْلَةٌ، بمعنى: أننا لو خلعناه لانخلعت الأسنان الأخرى، فإنه يبقى مع الميت، وبقاؤه مع الميت يكون مؤقتا، فإذا يَلي يُسْتَخْرَجُ منه، وإن سمح الورثة فلا حرج في ذلك؛ لأنه مالهم وإذا تنازلوا عنه فلا حرج عليهم فيه.

مطالب مرتبط:

(۳۲۶۶) احکام شرعی مرتبط با وفات در حالت نفاس

زنی که در حالت نفاس وفات می‌کند مانند زنان دیگر می‌باشد، یعنی واجب است که غسل داده شود وکفن شود مانند آن چیزی که برای دیگران مشروع است و لباسش میراث باقی می‌ماند...

ادامه مطلب …

(۳۲۸۱) احکام شرعی در قبال جراحت میت هنگام غسل

در مورد این گناهی بر تو نیست چنانچه زخم بدون اختیار تو یا با عمل غسل دهنده دومی بوده است...

ادامه مطلب …

(۳۲۸۷) آیا کسی‌ در تصادف می‌میرد، شهید محسوب می‌شود؟

میت با تصادف از زمره‌ی شهدا می‌شود إن شاء الله؛ برای اینکه او همچون کسی است که با آوار یا غرق شدن و یا مانند آن می‌میرد...

ادامه مطلب …

(۳۲۹۰) آیا کسی ‌که خارج از شهرش بمیرد شهید است؟

کسی که خارج از شهرش بمیرد، شهید نیست؛ زیرا قول به اینکه مرگ غریب شهادت است هیچ مستندی از شرع ندارد و شهید کسی است که در راه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ کشته می‌شود....

ادامه مطلب …

(۳۲۶۷) حکم دیدار زن از همسر متوفی قبل از دفن

برای آن زن جایز است که همسرش را بعد از مرگ ببیند بلکه حتی او را غسل بدهد ....

ادامه مطلب …

(۳۲۷۸) کیفیت غسل میت در سنت

شکل مشروع در غسل میت این است که انسان شرمگاه میت را بشویَد سپس شروع به غسل دادن او کند، پس با اعضای وضو شروع کند و او را وضو دهد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه