(۵۶۴۶) حکم بعضی از پوشش زنان

(۵۶۴۶) سوال: گفته می‌شود که استفاده از زیپ یا دکمه که زنان در بخش پشتی لباس خود قرار می‌دهند، همچنین لباس‌های تنگ، سینه‌بند و رژ لب حرام است. لطفا راهنمایی کنید.

جواب:

زیپهایی که در پشت یقه‌ی زن از قسمت پشت لباس قرار می‌گیرند، ما در آن هیچ مشکلی نمی‌بینیم و معتقدیم که هیچ مانعی ندارد. اصل در لباس‌ها، نوع و چگونگی آنها بر حلال بودن است مگر اینکه دلیلی بر تحریم آن وجود داشته باشد. بدون شک، عادت معمول در زمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و در دیگر دوران‌ها تا زمان ما این بوده که یقه در جلوی لباس باشد نه در پشت. اما اینکه بگوییم اگر کسی این عادت را تغییر دهد و یقه را در پشت قرار دهد، مرتکب حرام یا مکروه شده است، این امر تنها با دلیل شرعی قابل اثبات است. اگر دلیل شرعی بر اینکه این عمل مکروه است وجود داشته باشد به آن عمل می‌کنیم وگرنه اصل بر حلال بودن است.

اما لباس‌های تنگ، برای زن جایز نیست آن‌ها را بپوشد مگر اینکه در خانه‌ای باشد که تنها شوهرش در آن حضور دارد؛ زیرا لباس‌های تنگ که حجم بدن را نشان می‌دهند، در حقیقت از نظر پوشش کامل نیستند. از نظر پنهان کردن رنگ بدن، پوشاننده هستند، اما از نظر نشان دادن شکل بدن، پوشاننده نیستند. این به سخن رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اشاره دارد که فرمود: «صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا…» (دو گروه از اهل دوزخ را ندیده‌ام …) سپس زنانی را که پوشیده‌اند، اما عریان هستند بیان کرد.[۱] بنابراین زنی که لباس تنگی می‌پوشد که خطوط بدنش را نمایان می‌کند، در حقیقت پوشیده ولی عریان است و این لباس را نمی‌تواند بپوشد مگر در خانه‌ای که تنها شوهرش حضور داشته باشد. بنابراین زنی که این نوع لباس تنگ را بپوشید، برجستگی‌های بدنش را نشان می‌دهد و در واقع پوششی ناپوشیده و عریان دارد و مجاز به پوشیدن چنین لباسی نیست؛ مگر اینکه در خانه باشد و تنها شوهرش حضور داشته باشد.

اما سینه‌بند، اشکالی ندارد که زن چیزی بپوشد که سینه‌هایش را زیباتر نشان دهد و در این کار مانعی نیست. با این حال، به نظر من شایسته نیست که زن جوانی که هنوز ازدواج نکرده است، از آن استفاده کند؛ زیرا این ممکن است در او میل به خودنمایی، فتنه‌انگیزی و جلب توجه ایجاد کند، لذا بهتر است که چنین کاریب انجام ندهد. اما اگر زن متأهلی آن را برای شوهرش بپوشد، ایرادی ندارد، زیرا این از جمله امور زیباسازی محسوب می‌شود.

در مورد رژ لب، این هم از جمله ابزارهای زیبایی زنانه است، مانند حنا بر روی دست و چیزهای مشابه. اصل در این مسئله جواز است، اما من دلیلی که به طور خاص بتوانم بر اساس آن حکم به جواز بدهم نمی‌دانم، مگر اینکه اصل بر مباح بودن باشد. اما اگر دلیلی بر تحریم آن وارد شود، الله داناتر است.

[۱] تخریج آن گذشت.

تعداد بازدید: 35

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: يُقال: إن السحاب أو السستة التي تضعها النساء في ملابسهن في الخلف حرام، وكذلك الملابس الضيقة وحمالة الصدر، والحمرة التي توضع على الشفاه، أفيدونا أفادكم الله، وجزاكم الله كل خيرا.

فأجاب – رحمه الله تعالى-: السحاب الذي يكون من خلف جيب المرأة من خلف لا نرى فيه شيئًا، ونرى أنه لا بأس به، وأن الأصل في اللباس نوعًا وكيفية الحل إلا ما قام الدليل على تحريمه، ولا شك أن المعتاد في عهد النبي صلى الله عليه وسلم وفي غيره إلى زماننا هذا أن يكون الجيب من الأمام، ولا يكون من الخلف، ولكن كوننا نقول: إذا خالف الإنسان هذه العادة يعتبر مرتكبا للحرام أو مرتكبا لمكروه فهذا أمر لا يمكن إلا بدليل من الشرع، فإذا جاء الدليل الشرعي على أن هذا من المكروه عملنا به، وإلا فإن الأصل الإباحة.

أما الملابس الضيقة فلا يجوز أن تلبسها المرأة، إلا إذا كانت في بيت ليس فيه سوى زوجها؛ وذلك لأن الملابس الضيقة التي تصف حجم الجسم هي في الحقيقة تعتبر ساترة غير ساترة، ساترة من حيث خفاء اللون، لكن ليست ساترة من حيث الحجم، فهذا يدخل في قول النبي صلى الله عليه وسلم: «صنفان من أهل النار لم أَرَهُما بعد…. ثم ذكر نساء كاسيات عاريات»، فهذه المرأة التي تلبس هذا الثوب الضيق الذي يبين مقاطع الجسم هي في الحقيقة ساترة عارية، فلا يجوز أن تلبس مثل هذا ما لم تكن في بيت ليس فيه سوى زوجها.

وأما الحمالات فلا بأس بها؛ أن تضع المرأة شيئًا يجمل ثديها فإنه لا بأس به، إلا أني أرى أنه لا ينبغي للمرأة الشابة التي لم تتزوج أن تلبسه؛ لأنها حينئذ ينشأ في نفسها محبة الظهور والافتتان والفتن، فلا ينبغي أن تفعل، ثم المرأة المتزوجة التي تفعله لزوجها فلا بأس به، هذا يعتبر من التجميل.

وأما مسألة الحُمْرَة في الشفاه فهي أيضًا من الأمور التي تتجمل بها المرأة كالحناء في اليد ونحوه، فالأصل فيها الإباحة، ولكني لا أعلم فيها شيئًا أستند فيه إلى القول بالإباحة، إلا أن الأصل الإباحة، فإن ورد شيء فيه التحريم فالله أعلم.