دوشنبه 20 صفر 1448
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
3 آگوست 2026

(۶۱۶۱) حکم خوردن از نذر ذبح شده

(۶۱۶۱) سوال: نذر نمودم به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ذبح کنم و نذر خود را انجام دادم و من و خانواده‌‌ام از آن خوردیم و شنیدم که خوردن از آن جایز نیست؛ چه چیزی بر من است؟ آیا دوباره ذبح کنم یا اینکه آن اندازه که من و خانواده‌‌ام خوردیم را بدهم که تقریبا حدود سه کیلو گوشت است؟ یا اینکه چیزی بر من نیست؟ لطفا پاسخ دهید که سرگردان هستم.

جواب:

نذری که در آن ذبح کردن است به دو قسمت تقسیم می‌‌شود: به خاطر تقرب به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد یعنی انسان به وسیله‌‌ی آن خود را به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزدیک کند؛ از این نوع خورده نمی‌‌شود بلکه فقط به عنوان صدقه بین فقرا تقسیم می‌‌کند.  قسمت دوم: اینکه نذر او از روی عادت باشد نه عبادت یعنی قصد او از این کار خوشحالی و دعوت مردم به آن و شبیه آن از امور مباح باشد. این نوع حکم عبادت را ندارد و اگر خواست آن را انجام دهد و اگر نخواست آن را انجام ندهد و کفاره‌‌ی قسم دهد و در این نوع اگر نذر خود را انجام داد می‌‌توانند خود و خانواده‌‌اش از آن بخورند و اشکالی ندارد. اما قسمت اول که قصد تقرب به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در آن وجود دارد گفتیم: آن را به عنوان صدقه به فقرا می‌‌دهد و اگر از آن خورده مقداری که خورده تهیه می‌‌کند و به فقرا صدقه می‌‌دهد.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: نذرت الله تعالى أن أذبح، ولقد نفذت النذر، وأكلت أنا وأهلي من ذلك، ولقد سمعت أنه لا يجوز الأكل منه، فماذا علي؟ هل أعيد الذبح مرة ثانية أم أخرج بمقدار ما أكلت أنا وأهلي، وهو ما يقارب الثلاثة كيلوجرامات من اللحم؟ أفيدوني فأنا حائر، أو أنه ليس على شيء؟ ولكم جزيل الشكر.

فأجاب رحمه الله تعالى: نذر الذبح ينقسم إلى قسمين؛ أحدهما أن يكون قربةً الله، يريد الإنسان به أن يتقرب إلى الله عز وجل، فهذا لا يأكل منه، وإنما يصرفه صدقة للفقراء، القسم الثاني أن يكون نذر الذبح عادة لا عبادة، أي أن يقصد به الفرح والسرور وجمع الناس عليه وما أشبه ذلك من الأمور المباحة، فهذا لا يكون له حكم العبادة، وإنما هو نذر مباح؛ إن شاء الإنسان فعله وإن شاء كفر عنه كَفَّارة يمين ولم يفعله، وهذا القسم إذا فعله ونفذ ما نذر به فله أن يأكل منه هو وأهله، ولا حَرَجَ عليه في ذلك، أما القسم الأول الذي يقصد منه التقرب إلى الله سبحانه وتعالى فقد قلنا: إنه يصرف صدقةً للفقراء، وإذا كان قد أكل منه فلْيَغْرَمْ مِقدار ما أكل ويتصدق به على الفقراء.

مطالب مرتبط:

(۶۱۶۵) حکم نذر برای ذبح حیوان به ازای هر فرزند

اگر این نذر او بنا بر این گمان بوده یعنی عقیقه واجب است؛ وفای به این نذر برای او لازم نیست، زیرا بنابر اصلی است که ثابت نیست، لذا مادامی که این‌‌گونه باشد آنچه بر چیزی که ثابت نیست بنا شود آن چیز ثابت نمی‌‌شود.....

ادامه مطلب …

(۶۱۴۵) حکم تأخیر در وفای نذر روزه و لزوم کفاره

ر تو کفاره‌‌ی قسم لازم است، زیرا نذر تو متضمن دو چیز است: ده روز روزه گرفتن و اینکه این ده روز در ماه مشخصی باشد. بنابراین زمانی که نتوانستی در این ماه معین روزه بگیری، به دلیل از دست دادن این ویژگی، کفاره‌‌ی قسم بر تو واجب است....

ادامه مطلب …

(۶۱۲۲) چه زمانی وفای به نذر واجب است؟

نذر دو قسمت است: مطلق و معلق. مطلق یعنی نذر کننده بگوید: به خاطر الله نذر می‌‌کنم سه روز روزه بگیرم، لذا بر او واجب بوده در روزه گرفتن بشتابد، زیرا اصل در واجب بر فوری بودن آن است....

ادامه مطلب …

(۶۱۳۸) حکم ادامه نذر روزه با وجود مشقت و ضرر

می‌‌توانند این ماه را در زمستان زمانی که هوا خنک و روز کوتاه است روزه بگیرند و آنچه اکنون آشکار است به خاطر این روزه بیمار شده‌‌اند و علت این بیماری هم خودشان هستند که با این نذر خود را در آن قرار داده‌‌اند.....

ادامه مطلب …

(۶۱۵۶) حکم نذر خواندن قرآن و پرداخت پول برای وفای به آن

حکم نذر مکروه یا حرام است، زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از آن نهی نموده و خبر داده خیری نمی‌‌آورد و از جانب شخص بخیل صورت می‌‌گیرد...

ادامه مطلب …

(۶۱۱۴) حکم نذرهای فراموش‌شده

اینکه به خاطر الله برای حصول مقصود خود نذر کردی اشتباه بزرگی است، زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از نذر نهی نموده ....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه