اگر شک نمود نذر کرده یا خیر چیزی بر او نیست، زیرا اصل بر برائت ذمه است و واجبی همراه شک وجود ندارد. بنابراین به طور مطلق چیزی بر او نیست....

باید کیفیت نذر را بدانیم؛ آیا نذر عبادت است یا نذر قسم که نزد علما نذری است که شخص در آن خود را به کاری واردار نموده یا از کاری نهی می‌‌کند. اما نذر عبادت مانند اینکه انسان بگوید: به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نذر می‌‌کنم که ده روز از روی عبادت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ روزه بگیرم....

اگر منظور از نذر، نذر برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد، در این مسئله تفصیل وجود دارد؛ اگر نذر عبادت باشد بر او واجب بوده به آن وفا کند چه نذر مطلق یا معلق به شرط باشد....

اگر نذر در این روزها مشخص است جایز نیست آن را به عنوان سنت بگیرد...

بر این نذر کننده که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بر او منت گذاشته و او را شفا داده واجب است به آنچه با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ عهد بسته وفا کند. بنابراین به مکه رفته و دو رکعت نزد کعبه نماز بخواند....

این ذبحی را که نذر نموده، یا اینکه به قصد نزدیکی جستن به این مرده برای تعظیمش بوده، که در این صورت شرک و حرام است، زیرا ذبح از روی تقرب جز برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پروردگار جهانیان جایز نیست....