(۶۰۵۱) سوال: حکم کسی که به قرآن قسم یاد نموده که نافرمانی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را نکند سپس گناهی مرتکب شود، چیست؟ لطفا پاسخ دهید.

جواب:

بر او واجب است از گناهی که از او سرزده به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه‌‌ی نصوح نماید. به صورتی که توبه‌‌اش خالصانه باشد، به خاطر گناهی که از او سرزده پشیمان باشد، فورا از آن دست بکشد، تصمیم جدی بگیرد که در آینده به آن بر نگردد و در این کار بشتابد؛ زیرا انسان نمی‌‌داند که چه زمانی مرگ به سراغ او می‌‌آید و بر او واجب بوده کفاره‌‌ی قسم دهد، زیرا با این قسم، قسم گیر شده است و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ ۖ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ۚ ذَٰلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ ۚ}[المائدة: ۸۹]: (پس کفاره‌‌ی آن اطعام ده مسکین است از غذاهای متوسطی که به خانواده‌‌ی خود می‌خورانید یا لباس پوشانئن آنها و یا آزاد کردن یک برده لذا اگر کسی (هیچ یک از اینها) را نیابد سه روز روزه بگیرد این کفاره‌‌ی سوگندهای شما است).