(۳۸۴۳) آیا قطره‌ای که در چشم انداخته می‌شود، روزه را باطل می‌کند؟

(۳۸۴۳) سوال: آیا قطره‌ای که در چشم انداخته می‌شود، روزه را باطل می‌کند؟

جواب:

قطره‌ای که در چشم انداخته می‌شود اگر در حال روزه استفاده ‌شود، روزه را باطل نمی‌کند حتی اگر طعمش را در حلق احساس کند؛ زیرا چشم، محل نفوذ غذا نیست یعنی در حالت طبیعی، انسان از طریق چشم، نمی‌خورد و تغذیه نمی‌کند یا غذا را از طریق چشم به بدنش وارد نمی‌کند لذا تفاوت وجود دارد که دارو در چشم گذاشته شود تا این که به حلق برسد یا دارو در بینی گذاشته شود تا این که به حلق و معده برسد زیرا بینی بر خلاف چشم، محل نفوذ و ورود غذا می‌باشد.

علما رَحِمَهُمُ‌الله به همین دلیل گفته‌اند: اگر فردی بر چیز تیز و برنده‌ای پا بگذارد و طعمش را در گلویش احساس کند، روزه‌اش باطل نمی‌شود. همچنین گفته‌ می‌شود: اگر کسی سرمه‌ی تندی را به چشمش بکشد و طعمش را در حلقش احساس نماید، روزه‌اش باطل نمی‌شود که این دیدگاه، برتر و راجح است، شيخ الإسلام ابن تيميه رَحِمَهُ‌الله همین را برگزیده است و با مقتضای دلایل شرعی نیز مطابقت دارد.

تعداد بازدید: 22

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل القطرة التي تُوضع في العين مفطرة للصائم؟

فأجاب رحمه الله تعالى: القطرة التي تُوضَع في العين في حال الصيام لا تُفطر، حتى لو وَجَد طَعْمَها في حَلْقِه فإنها لا تُفطر؛ وذلك لأن العين ليست منفذا، أي: لم تجر العادة بأن الإنسان يأكل من عينه، أو يدخل الطعام إلى بدنه من عَيْنه، ولهذا يُفرّق بين وضع الدواء في العين حتى يصل إلى الخلق، وبين أن يُوضع الدواء في الأنف حتى يصل إلى الحلق أو إلى المعدة؛ لأن الأنف منفذ يَنفُذُ منه الطعام بخلاف العين.

ولهذا قال أهل العلم رحمهم الله: إن الإنسان لو وَطِئَ على شيء حاد، فأحس بطَعْمِه فِي حَلْقِه فإنه لا يُفطر، فيقال كذلك : إِذا كَحَل عَيْنِه بكحل حاد، ووجد طَعْمَه في حلقه، فإنه لا يُفطر، وهذا القول هو القول الراجح الذي اختاره شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله، وهو المطابق لما تقتضيه الأدلة الشرعية.