(۲۲۷۴) سوال: در هنگام قرائت تشهد انگشت اشاره را بلند می‌کنیم زمانی که می‌گوییم: أشهد أن لا إله إلا الله و أن محمدا رسول الله، آیا بعد از تمام شدن آن انشگتمان را پایین بیاوریم؟ یا همین طور تا پایان تشهد بالا بماند؟ یا تا پایان سلام دادن؟

جواب:

مشروع در حق نمازگزار هنگامی که برای تشهد یا بین دو سجده نشسته است این است که دست چپش بر ران چپ یا رانش و دست راستش بر ران راست باشد و انگشت شست را بر روی انگشت وسط می‌گذارد و اگر خواست انگشت شست را همراه انگشت وسط حلقه می‌کند یعنی سر انگشت شست را بر سر انگشت وسط می‌گذارد تا این که حلقه شود و بقیه‌ی انگشتان نیز بسته نگه می‌دارد.

و اما انگشت سبابه (اشاره) که انگشت بین شست و وسط می‌باشد بالا نگه داشته می‌شود و هنگام دعا آن را حرکت می‌دهد و آن را خوب بالا می‌آورد اشاره به علو و بالا بودن دعا شونده یعنی الله.

پس هنگامی که می‌گوید: السلام علیک أیها النبی. انگشت سبابه را اشاره به علو و بالا بودن الله بالا می‌‌آورد. و هنگامی که می‌گوید: السلام علینا نیز همچنین آن را اشاره به علو و بالا بودن الله بالا می‌آورد زیرا قول تو: السلام علیک أیها النبی، السلام علینا، دعا می‌باشد و تو برای حصول سلامتی دعا می‌کنی و همچنین هنگامی که می‌گویی: اللهم صل علی محمد، اللهم بارک علی محمد نیز آن را بالا می‌آوری و همچنین هنگامی که می‌گویی: أعوذ بالله من عذاب جهنم و من عذاب القبر و من فتنة المحیا و الممات و من فتنة المسیح الدجال، انگشت اشاره را بالا می‌آوری و آن را همراه دعا کردن تکان می‌دهی و این مشروع حالت دست‌ها در هنگام تشهد و بین دو سجده می‌باشد.