چهارشنبه 26 ذیقعده 1447
۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
13 می 2026

(۲۲۳۶) حکم و صحت اذکار پس از رکوع و سجود در نماز

(۲۲۳۶) سوال: آیا صحیح است که بعد از رکوع گفته شود: سمع الله لمن حمده ربنا و لک الحمد، سبحانک ملء السموات و الأرض و ملء ماشئت من شیء، و بعد از سجود گفته شود: سبوح قدوس رب الملائکة والروح؟

جواب:

برای انسان جایز است که در نمازش هر دعای را که بخواهد بکند ولی شایسته است که در سجده بسیار دعا کند زیرا که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بدان امر کرده است زمانی که فرمود: «أَلَا وَإِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَقْرَأَ الْقُرْآنَ رَاكِعًا أَوْ سَاجِدًا، فَأَمَّا الرُّكُوعُ فَعَظِّمُوا فِيهِ الرَّبَّ عَزَّ وَجَلَّ، وَأَمَّا السُّجُودُ فَاجْتَهِدُوا فِي الدُّعَاءِ، فَقَمِنٌ أَنْ يُسْتَجَابَ لَكُمْ»[۱] (آگاه باشید و بدانید که من از خواندن قرآن در حالت رکوع و سجود نهی شده‌ام، در وقت رکوع پروردگار خود را بزرگ دارید و در وقت سجود بسیار دعا کنید که در این صورت سزاوار است که مورد اجابت قرار گیرید) و همچنین بعد از تشهد آخر و بین دو سجده نیز دعا می‌کند ولی هنگامی که سرش را از رکوع بالا می‌آورد می‌گوید: سمع الله لمن حمده، و هنگامی که ایستاد می‌گوید: ربنا و لک الحمد، بدون این که بگوید: سبحانک زیرا که نمی‌دانم سبحانک در این مقام وارد شده باشد.

و سوال کننده می‌گوید: هنگامی که از سجده بلند شد بگوید: سبوح قدوس، این چنین نیست بلکه در حالت رکوع و سجود می‌گوید سبوح قدوس رب الملائکه و الروح، همانطور که در سنت از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است.[۲]


[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] رواه مسلم (۴۹۰)

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل صحيح أن يقال بعد الركوع: سمع الله لمن حمده ربنا ولك الحمد، سبحانك ملء السماوات والأرض وملء ما شئت من شيء، و بعد السجود يقال: سبوح قدوس رب الملائكة والروح؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: يجوز للإنسان في صلاته أن يدعو الله تعالى بما شاء، لكن ينبغي أن يجتهد في الدعاء في حال السجود، لأمر النبي صلى الله عليه وسلم بذلك، حيث قال عليه الصلاة والسلام: «ألا وإني نهيت أن أقرأ القرآن راكعا أو ساجدًا، فأما الركوع فَعَظْمُوا فيه الرب، وأما السجود فاجتهدوا فيه في الدعاء، فَقَمِنٌ أن يستجاب لكم»، وكذلك يدعو بعد التشهد الأخير، وبين السجدتين، وأما إذا رفع رأسه من الركوع فيقول: سمع الله لمن حمده حين الرفع، فإذا استقام قال: ربنا ولك الحمد، دون أن يقول: سبحانك، لأن سبحانك لا أعلم أنها وردت في هذا المقام.

ويقول السائل: إذا قام من السجود قال: سبوح قدوس، وليس كذلك، بل يقول: سبوح قدوس رب الملائكة والروح، في حال الركوع وفي حال السجود أيضًا، كما جاءت به السُّنَّة عن رسول الله صلى الله عليه وسلم.

مطالب مرتبط:

(۲۲۲۷) حکم دعا در رکوع در اثنای نماز

دعا کردن در رکوع با آنچه از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است مشکلی ندارد و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در رکوع و سجودش بسیار این دعا را می‌گفتند: {سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي}

ادامه مطلب …

(۲۲۳۰) تعداد تسبیح در رکوع

از نظر کفایت یک بار نیز کفایت می‌کند که بگوید: در رکوع: سبحان ربی العظیم و در سجده: سبحان ربی الأعلی...

ادامه مطلب …

(۲۲۳۱) دعاها و اذکاری که در رکوع و سجود نماز تهجد گفته می‌شود

از دعاهای وارده در رکوع و سجود این است که بگوید: {سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي}[2] (پروردگارا تو پاک و منزهی و تو را ستایش می‌کنم، بارالهی مرا ببخشای)...

ادامه مطلب …

(۲۲۳۷) حکم گفتن «ربنا و لک الحمد و لک الشکر» بعد از بلند شدن از رکوع

ربنا و لک الحمد، معلوم است که وارد شده است و اما زیادت الشکر، پس اولی این که زیاد نشود زیرا که اذکار و دعاهای که بر وجه معین است شیاسته نیست که انسان بر آن وجهی که در سنت آمده است چیزی زیاد کند...

ادامه مطلب …

(۲۲۲۶) حکم خواندن دعاهای قرآنی در رکوع و سجود نماز

اگر انسان با دعای قرآن دعا کند حرجی بر او نیست

ادامه مطلب …

(۲۲۳۴) حکم تسبیح در رکوع و سجود و در تشهد با صدای بلند

مشروع برای انسان این که اذکار رکوع و سجود و قیام  و نشستن را سری بخواند مگر قرائت که مشروع است در نماهای عید، جمعه، استسقاء، مغرب، عشاء و فجر جهری خوانده شود...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه