یکشنبه 5 جمادی‌الثانی 1448
۲۴ آبان ۱۴۰۵
15 نوامبر 2026

(۲۱۶۶) اسباب وسواس و آشفتگی فکری در نماز

(۲۱۶۶) سوال: زیاد بودن وسواس و آشفتگی در نماز اسبابش چیست؟ و آیا نماز در این حالت صحیح است؟ و اسباب معین برای خشوع در نماز چیست؟

جواب:

اسباب زیاد بودن وسوسه در نماز شیطان است و هنگامی که شیطان در نماز وارد انسان شد قلب او را مشغول می‌سازد و به او گفت: این را بیاد آورد و آن روز را بیاد آورد، پس زمانی که انسان این را احساس کرد سه بار به سمت چپ خود تف کند و بگوید: اعوذ بالله من الشیطان الرجیم. و این دارویی است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به ما خبر داده است[۱] و زمانی که انسان این را از روی بارو و اخلاص انجام دهد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از این وسوسه که در نماز به آن دچار شده است رهایی می‌بخشد و آن سبب وسوسه در نماز بود و این نیز دارویی آن است.

اما آیا نماز همراه با وسوسه‌ها صحیح است؟ پس هنگامی که انسان آنها را دفع می‌کند ضرری به نمازش نمی‌رسد و نمازش صحیح است و اگر همچنان همراه او ادامه داشته باشد و با او باشد، اکثر اهل علم گفته‌اند که نمازش صحیح است و بعضی از علما گفته‌اند که اگر اینها بر اکثر نمازش غلبه یابد پس نمازش باطل است.

و رأی درست این است که نمازش صحیح است ولی به اندازه که برایش وسوسه رخ داده است نمازش ناقص است.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: كثرة الهواجس في الصلاة والسرحان ما أسبابها؟ وهل الصلاة في هذه الحالة تكون صحيحة؟ وما الأسباب المعينة للخشوع في الصلاة؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: أسباب كثرة الوساوس من الشيطان، فإن الشيطان إذا دخل للإنسان في الصلاة أَشْغَلَ قلبه، فقال له: اذكر كذا، اذكر كذا في يوم كذا، فإذا أَحَسَّ به الإنسان فليتفل عن يساره ثلاث مرات، ويقول: أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. وهذا الدواء أخبرنا به رسول الله -صلى الله عليه وعلى آله وسلم-، ومتى فعله الإنسان بصدق وإيمان أذهب الله عنه ما يجده من الوسوسة في صلاته هذا هو سبب الهواجس في الصلاة، وهذا هو الدواء منه.

أما هل تصح الصلاة مع الوسواس؟ فإذا كان الإنسان يدافعه فإنه لا يضره وصلاته صحيحة، وإن استرسل معه فإن أكثر أهل العلم يقولون: إن صلاته صحيحة، وبعض العلماء يقول : إذا غلب على أكثر الصلاة فصلاته باطلة.

والصواب أن الصلاة صحيحة لكنها ناقصة بقدر ما حصل من الوساوس التي فعلها والتي حصلت لهذا المصلي.

مطالب مرتبط:

(۲۱۷۱) حکم نماز برای کسی که نمی‌تواند بنویسد و بخواند

انسان به اندازه‌ی توانش تقوای الله را رعایت می‌کند و الله بیش‌ از توان انسان او را مکلف نمی‌سازد، ولی واجب است به اندازه‌ی توانش آن را یاد بگیرد و برایش حلال نیست که در آن سهل‌انگاری کند و آن را به حال خود رها کند....

ادامه مطلب …

(۲۱۷۶) حکم گفتن “استعنا بالله” توسط مأموم هنگام قرائت {إِیَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِیَّاكَ نَسۡتَعِینُ} امام

این کلمه هیچ معنایی ندارد پس شایسته است که اگر از یکی از مأمومین این را شنیدید برای او واضح سازید که این مشروع نمی‌باشد....

ادامه مطلب …

(۲۱۸۰) حکم قرائت سوره فاتحه توسط مأموم پس از آمین در جماعت

فاتحه بعد از آن که مأمومین همراه امام آمین گفتند، خوانده می‌شود

ادامه مطلب …

(۲۱۶۴) حکم شک در قرائت فاتحه هنگام خواندن سوره در نماز

ما دامی شک دارد واجب است که سوره‌ی فاتحه را بخواند ولی به شرط این که زیادی شک نداشته باشد یا این شکش مجرد وهمی باشد که اصلی ندارد که در این صورت این شک اعتباری ندارد...

ادامه مطلب …

(۲۱۷۵) وظیفه دینی در آموزش نماز به سالمندان

شایسته است که بر تعليم آن حرص داشته باشی مخصوصا که به سن بالایی رسیده است و نیاز به متابعت و تعلیم دارد تا که فراموش نکند...

ادامه مطلب …

(۲۱۷۸) حکم گفتن «علیهما السلام» بعد از {صُحُفِ إِبۡرَ ٰ⁠هِیمَ وَمُوسَىٰ} توسط ماموم

اشکالی ندارد زیرا در این موضع، امام سکوت می‌کند و حرجی برای مأموم نیست که بگویند: علیهما السلام....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه