(۲۱۶۴) حکم شک در قرائت فاتحه هنگام خواندن سوره در نماز

(۲۱۶۴) سوال: اگر در هنگام خواندن سوره شک کند که سوره‌ی فاتحه را خوانده باشد و ترجیحی نداشته باشد که خوانده یا نه، پس برای این شکش فاتحه را بخواند یا سوره‌ را ادامه دهد و به خاطر این شکش سجده‌ی سهو انجام دهد؟

جواب:

ما دامی شک دارد واجب است که سوره‌ی فاتحه را بخواند ولی به شرط این که زیادی شک نداشته باشد یا این شکش مجرد وهمی باشد که اصلی ندارد که در این صورت این شک اعتباری ندارد زیرا بعضی از مردم در زیادت یا نقصان یا در نیت یا در تکبیر و مانند شک می‌کنند و در همه‌ی نمازهایشان اینگونه هستند که در این صورت به شک توجهی نمی‌کنند زیرا که وسواس است و چه بسا این وسواس اگر ادامه یابد عبادت انسان را فاسد کند.

تعداد بازدید: 40

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا شك خلال قراءته في السورة أنه لم يأتِ بالفاتحة، ولم يترجح عنده أنه أتى بها أم لم يأتِ، فهل يأتي بالفاتحة دفعا لهذا الشك؟ أم يستمر في قراءة السورة ويسجد للسهو لدفع الشك؟

فأجاب رحمه الله تعالى: يجب عليه أن يأتي بالفاتحة ما دام عنده شك، ولكن بشرط أن لا يكون كثير الشكوك، فإن كان كثير الشكوك، أو كان الشك عنده مجرد وهم لا أصل له، فإنه لا يعتبر بهذا الشك، لأن من الناس من يكون كلما صلى شك في الزيادة، أو في النقص، أو في النية، أو في التكبير، وما أشبه ذلك، فهذا إذا كان هذا شأنه في جميع صلواته فإنه لا يلتفت إلى هذا الشك، لأنه وسواس، والوسواس ربما يفسد على الإنسان عبادته إذا استرسل معه.