(۲۰۵۵) سوال: زمانی که امام به دلیل نقض وضویش کسی دیگر را امام می‌کند آیا نماز مأمومین باطل است؟ و در این حالت چگونه می‌باشد با ذکر دلیل؟

جواب:

اگر امام در اثنای نماز وضویش باطل شد بر او واجب است که کسی که از پشتش که ماموم است را امام قرار دهد و او نماز را تکمیل می‌کند مثلا اگر این امامی که نماز را ترک کرده سوره‌ی فاتحه را خوانده است پس کسی که بجای او جلو می‌رود که نماز را تکمیل کند فاتحه را قرائت نمی‌کند مگر این که خودش فاتحه را نخوانده باشد که می‌خواند سپس نماز را تکمیل می‌کند.

پس اگر امام اول دو رکعت از چهار رکعت را خوانده است پس امام نائب دو رکعت باقی را می‌خواند و این‌گونه هر آنچه از نماز باقی مانده است را تکمیل می‌کند.

و همچنین اگر امام در اثنای نماز بیاد بیاورد که اصلا وضو نداشته است پس نماز را رها می‌کند و از یکی از مأمومین می‌خواهد که نماز را تکمیل کند پس اگر از یکی از مأمومین طلب نکرد که نماز را تکمیل کند پس خودشان یکی را جلو کنند تا که نماز را تکمیل کند و اگر این کار را هم نکردند نماز را فرادی تمام کردند مشکلی ندارد.

و دلیلش این است هنگامی که عمر بن الخطاب رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ در نماز ضربه خورد به عبدالرحمن بن عوف رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ امر کرد که برای مردم نماز بخواند و برای همین مأمومین به طریق صحیح وارد نماز شدند و امامشان بی‌وضو نبوده است و هنگامی که اینگونه است و نمازشان به مقتضای دلیل شرعی بوده است امکان ندارد که ما بگوییم نمازشان باطل است مگر با دلیل شرعی و باطل بودن نماز امام دلیلی برای باطل بودن نماز مأموم نیست مگر در آن‌چیزی که امام در آن نایب مأمومین می‌باشد  مثلا اگر ستره‌ی امام با مرور کسی که نماز را قطع کند قطع شود و ستره‌ی امام ستره‌ی کسانی که پشت او هستند هم می‌باشد اینجا نماز مأمومین نیز باطل می‌شود اما آنچه نماز امام را باطل کرد خاص خودش باشد نماز مأمومین را باطل نمی‌کند.