(۱۹۰۵) حکم خواندن نماز بعد از اذان اول

(۱۹۰۵) سوال: شیخ بزرگوار آیا اذان اول برای نماز اعتبار دارد که وقت داخل کرده است؟ با وجود این که زنان با شنیدن اذان اول نماز می‌خوانند؟

جواب:

اگر موذن اول موثق است غلبه‌ی ظن این است که اذان نمی‌گوید مگر زمانی که نماز در آن حلال شود و اگر اذان مغرب است با آن افطار می‌شود اما اگر مؤذن موثق و قابل اعتماد نیست یعنی می‌دانیم که در ساعت تنظیم نیست پس پس اذانش گرفته نمی‌شود و مرجع همه‌ی اینها به ثقه بودن برمی‌گردد.

سپس شایسته نیست که مؤذنین بدون هیچگونه صبری بعد از دخل شدن وقت اذان دهند بلکه شایسته است کمی تأخیر شود مخصوصا در اذان فجر پس اگر کسی به تقویمی که در دست مردم است نگاه کند و مراقب فجر باشد آشکار می‌شود که در آن پنج دقیقه تقدیم وجود دارد والحمدلله اگر پنج دقیقه تأخیر کند ضرری ندارد حتی در روزه نیز ضرری ندارد مادامی که فجر آشکار نشده باشد زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَكُلُوا۟ وَٱشۡرَبُوا۟ حَتَّىٰ یَتَبَیَّنَ لَكُمُ ٱلۡخَیۡطُ ٱلۡأَبۡیَضُ مِنَ ٱلۡخَیۡطِ ٱلۡأَسۡوَدِ مِنَ ٱلۡفَجۡرِ} [سوره البقرة: ۱۸۷] (بخورید و بیاشامید، تا رشتۀ سپید صبح از رشتۀ سیاه (شب) برای شما آشکار شود) و فقها گفته‌اند: اگر دو نفر فجر را رصد کنند و یکی از آن دو بگوید فجر طلوع کرده و یکی بگوید فجر طلوع نکرده، قول دوم گرفته می‌شود و برای او حلال است که بخورد تا زمانی که متفق گردند که فجر طلوع کرده است و این در صورتی است که هر دوی آنها در دید، نظر و شناختشان ثقه باشند.

تعداد بازدید: 32

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: فضيلة الشيخ هل الأذان الأول للصلاة يعتبر دخولا لوقتها؟ علما بأن النساء عند سماع الأذان الأول يصلين الصلاة؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إذا كان المؤذن الأول للصلوات موثوقاً يغلب على الظن أنه لا يؤذن إلا على الوقت فإنه معتبر أذانه تحل به الصلاة وإذا كان أذان المغرب حَلَّ به الفطر، أما إذا كان ليس ثقة –بمعنى: أن نعلم أن الرجل يؤذن على الساعة – ولا يَضْبِطُ الساعة فإنه لا يؤخذ بأذانه، والمرجع كله للثقة.

ثم إنه لا ينبغي للمؤذنين أن يبادروا من حين أن يدخل الوقت فيؤذنون، بل ينبغي التأخير لاسيما في أذان الفجر، فإن من رأى التقويم الذي بين أيدي الناس وراقب الفجر يتبين أن فيه تقديم خمس دقائق، والحمد لله إذا أَخَرَ الإنسان خمس دقائق لم يضر ، حتى في الصيام لا يضر ما دام الفجر لم يتبين لأن الله تعالى قال: ﴿ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ﴾ [البقرة: ۱۸۷].

إن الفقهاء -رحمهم الله – قالوا لو وصى اثنين يطالعان الفجر، فقال أحدهما: طلع الفجر، وقال الثاني: لم يطلع الفجر، أُخِذَ بقول الثاني، وحلَّ له أن يأكل حتى يتفقا على طلوع الفجر، هذا إذا كان كل منهما ثقة في بصره ونظره ومعرفته.