(۱۸۴۸) حکم رفع اذان در صورتی که مؤذن وضو ندارد

(۱۸۴۸) سوال: حکم رفع اذان در صورتی که مؤذن وضو ندارد چیست؟

جواب:

کلمه‌ی رفع اذان عبارت غریبی است زیرا آن‌چیزی که رفع می‌شود صوت است و نه اذان مگر این که گفته از باب توسع در حذف است و در هر صورت علما در این امور عبارت اذان را بکار می‌برند پس مثلا می‌گویند: حکم اذان انسانی که وضو ندارد چیست؟ و جواب بر آن این است که اذان آن صحیح است ولی افضل این است که وضو داشته باشد زیرا که اذان از ذکر الله می‌باشد و در همه‌ی ذکرهای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ افضل این است که انسان بر طهارت باشد پس هنگامی که طهارت دارد اذان بگوید و بلکه اهل علم گفته‌اند: اگر اذان بگوید و او جنب باشد اذانش صحیح است ولی برخی گفته‌اند مکروه می‌باشد.

تعداد بازدید: 30

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم رفع الأذان إذا كان المؤذن على غير وضوء؟

فأجاب رحمه الله تعالى: كلمة (رفع الأذان) عبارة غريبة، لأن الأذان لا يرفع، الذي يرفع هو الصوت، إلا أن يقال هذا من باب التوسع في الحذف، على كل حال العلماء – رحمهم الله – يُعبّرون عن مثل هذه الأمور بكلمة الأذان، فيقولون مثلا: ما حكم أذان الإنسان وهو على غير وضوء؟ والجواب على ذلك: أن أذان المؤذن وهو على غير وضوء صحيح، لكن الأفضل أن يكون على وضوء، لأن الأذان من ذكر الله، وكل ذكر الله -عز وجل- فالأفضل أن يكون على طهارة، فإذا تطهر أذَّنَ، بل قال أهل العلم: لو أذن وهو جنب فإن أذانه صحيح، لكن كرهه بعضهم وقال: يكره أذان الجنب حتى يغتسل.