۳۵۳ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم جشن گرفتن عید مادر چیست؟

جواب دادند: هر عیدی که مخالف با اعیاد شرعی باشد، اعیاد بدعتی بوده و به وجود آمده، و در عصر سلف صالح رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم معروف نبوده‌اند. بلکه حتی ممکن است منشأ آن غیر مسلمانان باشند، که در این صورت، همراه با بدعت، مشابهت به دشمنان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نیز در آن وجود دارد. اعیاد شرعی نزد مسلمانان معروف هستند؛ عید فطر و عید قربان و عید هفته «روز جمعه»، و هیچ عیدی در اسلام غیر از این سه عید وجود ندارد، و هر عیدی غیر از اینها که به وجود آمده باشد، به کسانی که آن را به وجود آورده‌اند برگردانده می‌شوند، و در شریعت الله، باطل هستند، زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرمایند: «کسی که در امر ما چیزی به وجود آورد که از آن نیست، عملش مردود است»، یعنی به خودش بازگردانده می‌شود و نزد الله مقبول نیست، و در لفظی دیگر آمده: «کسی که عملی انجام دهد که امر ما بر آن نیست، عملش ردّ است». وقتی این مساله تبیین شد، دیگر جایز نیست در مورد عیدی که در سوال ذکر شد، به نام عید مادر، انجام هیچ یک از شعایر عید، جایز نیست؛ مانند ظاهر خوشحالی و سرور، و هدیه دادن و غیره. بلکه بر مسلمان واجب است که به دین خود بالیده و به آن افتخار نماید و به آنچه که الله تعالی و پیامبرش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در این دین بزرگ، برایش تعیین کرده‌اند، اکتفا نموده، چیزی به آن نیفزاید و چیزی هم از آن کم نکند. همچنین مساله‌ی دیگری که شایسته‌ی مسلمان است، اینکه پیرو کورکورانه نباشد که از هر کسی پیروی کند. بلکه باید شخصیتش را به مقتضای شریعت الله تعالی بنا نهد تا مردم پیرو او باشند، نه او پیرو دیگران، و برای مردم الگو باشد، نه اینکه دیگران برایش الگو باشند. زیرا شریعت الله از همه‌ی وجوه کامل است. چنان که الله تعالی می‌فرماید: {الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}[۱]، یعنی: {امروز دین شما را کامل کرده و نعمتم را بر شما تمام کردم و راضی شدم که دینتان، اسلام باشد}. نیز، حق مادر بیشتر از این است که فقط یک روز در سال به او اختصاص داده شود. بلکه حق مادر بر فرزندانش این است که نسبت به او مهربان و دلسوز بوده و به او عنایت داشته باشند، و در هر زمان و مکانی، از او در غیر معصیت الله حرف شنوی داشته باشند.

[۱] – سوره مائده، آیه «۳».