سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

۲۴۶ – اگر عبادت صفات الله شرک است، پس منظور از «أعوذ بعزة الله و قدرته» یا «أعوذ بکلمات الله التامّات» چیست؟

۲۴۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: در فتوای شماره‌ی ۲۴۴ گفتید که پرستش یکی از صفات الله یا خواندن از خودِ صفت، شرک است. اما در شرح عقیده‌‌ی طحاویه آمده که وقتی گفتی: «أعوذ بعزة الله»، به یکی از صفات الله پناه برده‌ای و با این کار به غیر الله پناه نبرده‌ای.. از این رو دانسته می‌شود که انفصال صفات، از الله تعالی به هیچ وجه من الوجوه، متصور نیست. حتی ایشان صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده‌اند: «أعوذ بعزة الله و قدرته..»، و فرموده: «أعوذ بکلمات الله التامّات..»، و فرموده: «اللهم إنّی أعوذ برضاک من سخطک، و بمعافاتک من عقوبتک..»، و فرموده: «و نعوذ بعظمتک أن نغتال من تحتنا»، و فرموده: «أعوذ بنور وجهک..»، در حالی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به غیر الله پناه نجسته است. امید داریم که این مساله را برایمان توضیح بفرمایید.

جواب دادند: کلامی که سائل از شرح طحاویه نقل کرد، با چیزی که ما گفتیم، منافاتی ندارد. زیرا چنان که واضح است، هیچ ذاتی نیست که مجرد از صفات باشد؛ حتی اگر تنها صفتش، موجودیتش باشد، و واجب یا ممکن بودنش، یا داشتن صفت معینی مثل کوچکی یا بزرگی یا امثال آن، در دلالت بر این مساله که امکان ندارد هیچ ذات بدون صفتی وجود داشته باشد، کافی است. اما وقتی انسان، صفتی از صفات الله را بپرستد یا از آن چیزی بخواهد، چنین حسی به وجود می‌آید که این صفت از الله تعالی جدا و مستقل است، و وجه شرک بودن این کار نیز همین است.

اما احادیثی که شارح طحاویه ذکر کرده، مثل: «أعوذ بعزتک»، «أعوذ بعظمتک»، «أعوذ برضاک»، «أعوذ بکلمات الله التامة»، در حقیقت این است که ایشان با توسل به این این صفات که مقتضای پناه بردن هستند، به الله پناه برده است، و به همین خاطر، شارح طحاویه همان گونه که سائل نقل کرد، گفته: و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به غیر الله پناه نجسته است.

این سخن شیخ الاسلام ابن تیمیه رَحِمَهُ‌الله در مورد این است که خواستن از یکی از صفات الله، کفر است: ایشان در صفحه ۸۰ از تلخیص کتاب «الإستغاثة» می‌گوید:

«خواستن از الله تعالی به وسیله‌ی أسماء و صفات و کلماتش، چنان که در احادیث آمده، جایز و مشروع است. اما خواستن از صفات و کلمات او تعالی، به اتفاق مسلمان، کفر است. آیا مسلمانی می‌گوید: یا کلام الله، اغفر لی و ارحمنی و أغثنی یا أعِنّی؟ یا می‌گوید: یا علم الله، و یا، یا قوة الله  یا، یا عزة الله، و یا، یا عظمة الله و امثال آن؟ آیا تا به حال از مسلمان یا کافری شنیده که یکی از صفات الله یا صفات غیر الله را بخواند، یا از آن صفت بخواهد که به او نفع رساند یا ضرری را از او دفع کند، یا به او کمک کند، یا یاریش دهد، یا به دادش برسد»؟

از الله خواهانم که به همه‌ی ما توفیق عملی دهد که برای خودمان و امت خیر باشد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(246) سئل فضيلة الشيخ : قلتم في الفتوى رقم “244” : إن عبادة صفة من صفات الله أو دعاءها من الشرك ، وقد جاء في شرح العقيدة الطحاوية إذا قلت : “أعوذ بعزة الله” فقد عذت بصفة من صفات الله ، ولم تعذ بغير الله . . فعلم أن الذات لا يتصور انفصال الصفات عنها بوجه من الوجوه . . وقد قال ، ﷺ : ” أعوذ بعزة الله وقدرته . . ” وقال: “أعوذ بكلمات الله التامات . . . ” . وقال ، ﷺ : “اللهم إني أعوذ برضاك من سخطك ، وبمعافاتك من عقوبتك . . . ” وقال ﷺ : ” ونعوذ بعظمتك أن نغتال من تحتنا” . وقال : “أعوذ بنور وجهك . . . ” ولا يعوذ ، ﷺ ، بغير الله . فنأمل من فضيلتكم التكرم بالتوضيح.

فأجاب بقوله : ما نقله السائل من كلام شارح الطحاوية لا ينافي ما ذكرناه فإن من المعلوم أنه لا توجد ذات مجردة عن صفة أبداً ولو لم يكن فيها إلا صفة الوجود ، وكونه واجباً أو ممكناً وكونها على صفة معينة من صغر أو كبر أو نحو ذلك لكان كافياً في الدلالة على أنه لا يمكن وجود ذات بلا صفة ما . ولكن إذا عبد الإنسان صفة من صفات الله أو دعاها فإن هذا يشعر بكون الصفة بائنة عن الله – تعالى – مستقلة عنه وهذا هو وجه كونه شركاً .

وأما ما جاء في الأحاديث التي ذكرها شارح الطحاوية مثل : “أعوذ بعزتك” “أعوذ بعظمتك” ، “أعوذ برضاك” ، “أعوذ بكلمات الله التامة” فحقيقته أنه استعاذة بالله متوسلاً إليه بهذه الصفات المقتضية للعياذ ،ولهذا قال شارح الطحاوية على ما نقله السائل : ولا يعوذ ﷺ بغير الله . وإليك ما ذكره شيخ الإسلام ابن تيمية في أن دعاء صفة من صفات الله كفر قال في الصفحة الثمانين من تلخيص كتاب الاستغاثة ما نصه :

“إن مسألة الله- تعالى – بأسمائه وصفاته وكلماته جائز مشروع كما جاءت به الأحاديث وأما دعاء صفاته وكلماته فكفر باتفاق المسلمين فهل يقول : مسلم : يا كلام الله اغفر لي وارحمني وأغثني أو أعني أو يا علم الله أو يا قوة الله أو يا عزة الله أو يا عظمة الله ونحو ذلك أو سمع من مسلم أو كافر أنه دعا ذلك من صفات الله وصفات غيره أو يطلب من الصفة جلب منفعة أو دفع مضرة أو إعانة أو نصر أو إغاثة أو غير ذلك”. ا هـ .

هذا والله أسأل أن يوفق الجميع لما فيه الخير لنا وللأمة.

مطالب مرتبط:

۲۳۸ – آیا باقی ماندن در میان مردمی که الله عز و جل را فحش می‌دهند، جایز است؟

خیر. باقی ماندن در میان چنین مردمی جایز نیست...

ادامه مطلب …

۲۲۵ – آیا کسی که جاهل به جزای گناه است، معذور دانسته می‌شود؟

۲۲۵ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: آیا کسی که جاهل به جزای گناه است، مثل کسی که نمی‌داند ترک نماز، کفر است، معذور دانسته می‌شود؟ جواب دادند: کسی که جاهل به جزایی است که بر گناهش مترتب می‌شود، اگر می‌داند که عملش مخالف شرع است، چنان که قبلا آمد، معذور نیست. بنا بر این، […]

ادامه مطلب …

۲۲۶ – وقتی انسان مورد اجبار قرار گرفت که کفر انجام دهد، چه کند؟

۲۲۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: وقتی انسان مورد اجبار قرار گرفت که کفر انجام دهد، چه کند؟ جواب دادند: مجبور شدن انسان به کفر، دارای تفصیل است: اول: ظاهرا و باطنا موافق باشد. در این صورت کافر و مرتد است. زیرا الله تعالی می‌فرماید: {وَلَكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ […]

ادامه مطلب …

۲۲۴ – عذر به جهل در مسائل عقیده

۲۲۴ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله در مورد مساله‌ی عذر به جهل در مسائل عقیده سوال شد. جواب دادند: اختلاف در مساله‌ی عذر به جهل مانند دیگر اختلافات فقهی اجتهادی است. حتی چه بسا در بعضی مواقع، اختلاف برای تطبیق حکم بر شخص معین، فقط لفظی باشد. یعنی همه متفق هستند که قول یا فعل یا […]

ادامه مطلب …

۲۱۸ – آیا جایز است که به شخصی بگوییم کافر است؟

۲۱۸ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: آیا جایز است که به شخصی معین بگوییم کافر است؟ جواب: بله، برایمان جایز است که به شخص معینی بگوییم کافر است؛ زمانی که اسباب کفر در او محقق شده باشد. مثلا اگر کسی را دیدیم که رسالت را انکار می‌کند، یا کسی را دیدیم که تحاکم به […]

ادامه مطلب …

۲۴۴ – آیا اینکه انسان صفتی از صفات الله را عبادت کند، یا آن صفت را فرا بخواند، شرک است؟

۲۴۴ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: آیا اینکه انسان صفتی از صفات الله را عبادت کند، یا آن صفت را فرا بخواند، شرک به حساب می‌آید؟ جواب دادند: پرستش صفتی از صفات الله یا فراخواندن آن توسط انسان، جزئی از شرک است. شیخ الاسلام ابن تیمیه رَحِمَهُ‌الله این را ذکر می‌کند. زیرا صفت، بدون […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه