چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

۲۴۰ – حکم درخواست از دیگران چیست؟

۲۴۰ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم خواستن از مخلوق چیست؟

جواب دادند: دعا سه نوع است:

اول: دعای جایز: از مخلوق چیزی بخواهی که بتواند آن را با چیزهایی معلوم و محسوس، انجام دهد. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در مورد حقوق مسلمان بر مسلمان می‌فرماید: «و وقتی تو را دعوت کرد، اجابتش کن»، و فرمود: «و شخصی را برای سوار شدن بر حیوانش، کمک کنی».

دوم: مطلقا، مخلوقی را برای چیزی بخوانی جز الله، کسی قدرت آن را ندارد، – چه این مخلوق زنده و چه مرده باشد – که این شرک اکبر است؛ زیرا این جزئی از فعل الله است که بشر توانایی آن را ندارد، مثلا بگوید: ای فلانی، کاری کن بچه‌ای که در شکم همسرم است، پسر باشد.

سوم: اینکه مخلوقی را بخوانی که با وسائل حسیِ معلوم، قدرت اجابت ندارد. مانند دعای اموات. این نیز شرک اکبر است. زیرا مدعو قادر به انجام این کار نیست، و دعا کننده لابد باید معتقد به امری سرّی در مورد آن مرده باشد که به وسیله‌ی آن، امور را تدبیر می‌کند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(240) سئل فضيلة الشيخ : عن حكم دعاء المخلوق؟

فأجاب- رعاه الله – بقوله: الدعاء ينقسم إلى ثلاثة أقسام :

الأول: جائز وهو أن تدعو مخلوقاً بأمر من الأمور التي يمكن أن يدركها بأشياء محسوسة معلومة ، قال ، ﷺ ، في حقوق المسلم على أخيه : “وإذا دعاك فأجبه” . وقال ، ﷺ: “وتعين الرجل في دابته” . الحديث .

الثاني : أن تدعو مخلوقاً مطلقاً –سواء كان حياً أو ميتاً – فيما لا يقدر عليه إلا الله فهذا شرك أكبر، لأن هذا من فعل الله لا يستطيعه البشر مثل : يا فلان اجعل ما في بطن امرأتي ذكراً .

الثالث: أن تدعو مخلوقاً لا يجيب بالوسائل الحسية المعلومة كدعاء الأموات فهذا شرك أكبر أيضاً ، لأن هذا لا يقدر عليه المدعو ولا بد أن يعتقد فيه الداعي شيئاً سرياً يدبر به الأمور.

مطالب مرتبط:

۲۱۹ – آیا جایز است به شخصی که عمل کفر آمیزی انجام داد بگوییم کافر است؟

۲۱۹ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: آیا جایز است وقتی شخص معینی عمل کفر آمیزی انجام داد، به او کافر گفته شود؟ جواب دادند: وقتی شروط تکفیر در حق او به جای آمده باشد، اطلاق لفظ کفر بر او به عینه جایز است، و اگر چنین نباشد، وصف ارتداد بر هیچ کس قابل انطباق […]

ادامه مطلب …

۲۱۸ – آیا جایز است که به شخصی بگوییم کافر است؟

۲۱۸ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: آیا جایز است که به شخصی معین بگوییم کافر است؟ جواب: بله، برایمان جایز است که به شخص معینی بگوییم کافر است؛ زمانی که اسباب کفر در او محقق شده باشد. مثلا اگر کسی را دیدیم که رسالت را انکار می‌کند، یا کسی را دیدیم که تحاکم به […]

ادامه مطلب …

۲۳۷ – شخصی که ملتزمین به دین را مسخره کرده و مورد استهزا قرار می‌دهد

آنهایی که از ملتزمین به دین تمسخر می‌کنند، در آنها نوعی نفاق وجود دارد....

ادامه مطلب …

۲۳۹ – حکم کسی که شخص صاحب ریش یا شخصی که لباسش بالاتر از قوزک پا است را تمسخر می‌کند

اگر قصدش تمسخر از عمل این شخص است و می‌داند که این عمل، جزئی از شریعت الهی است، بدون شک از شریعت الله تمسخر کرده، و اگر قصدش تمسخر از آن شخص به انگیزه‌ی شخصی است، تکفیر نمی‌شود....

ادامه مطلب …

۲۲۰ – حکم تکفیر مسلمان و حکم کسی که عمل کفر آمیز از روی مزاح انجام دهد

۲۲۰ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله در مورد شروط حکم تکفیر مسلمان سوال شد؟ و نیز حکم کسی که عمل کفر آمیزی را از روی مزاح انجام دهد، چیست؟ جواب دادند: حکم تکفیر مسلمان دو شرط دارد: اول: دلیلی وجود داشته باشد بر اینکه این عمل، از اعمال کفر آمیز. دوم: انطباق حکم بر کسی که […]

ادامه مطلب …

۲۲۸ – فرق بین حکم کردن قاضی به غیر آنچه الله نازل کرده، و حکم کردن در مسائلی که تشریع عام به حساب می‌آیند

۲۲۸ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: آیا فرقی بین مساله‌ی معینی که قاضی در آن به غیر آنچه الله نازل کرده، حکم می‌کند، و بین مسائلی که تشریع عام به حساب می‌آیند، وجود دارد؟ جواب دادند: بله، فرق وجود دارد. زیرا تقسیم سابق، در مسائلی که تشریع عام به حساب می‌آیند، راه ندارد، و […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه