دوشنبه 1 ذیحجه 1447
۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
18 می 2026

۳۵ – منظور از حدیث «به وسیله­‌ی وجه الله، چیزی جز بهشت طلب نشود» چیست؟

۳۵ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: منظور از این فرموده‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم: «به وسیله­‌ی گفتن وجه الله، چیزی جز بهشت طلب نمى شود»، چیست؟

جواب دادند: در اینکه منظور از آن چیست، دو قول وجود دارد:

قول اول: از هیچ یک از مخلوقات با به کار بردن کلمه‌ی وجه الله، چیزی نخواهید. اگر خواستی از مخلوقات چیزی طلب کنی، آن را با به کار بردن کلمه‌ی وجه الله نخواه. زیرا فقط جنت است که با به کار بردن کلمه‌ی وجه الله، از الله خواسته می‌شود، و مخلوقات قادر به اعطای جنت نیستند. بنا بر این نباید مطلقا با کلمه‌ی وجه الله از آنها چیزی خواسته شود.

قول دوم: هنگامی که از الله چیزی طلب می‌کنی، اگر خواسته‌ات بهشت و هر چیزی است که مستلزم وارد شدن به بهشت است، با توسل به وجه الله آن را بخواه، و اگر از امور دنیوی است، آن را با وجه الله از او نخواه. بنا بر این برای درخواست امور اخروی، به وجه الله توسل جسته می‌شود. مثلا بگویی: پروردگارا، با توسل به وجه تو، از تو می‌خواهم که مرا از آتش نجات دهی. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وقتی که این آیه نازل شد، به وجه الله پناه برد: (قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ)، یعنی: (بگو او کسی است که قادر است از بالا بر شما عذابی بفرستد)، فرمود: پناه می‌برم به وجه تو، (أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ)، یعنی: (یا از زیر پاهایتان)، فرمود: پناه می‌برم به وجه تو، (أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ[۱])، یعنی: (یا شما را به صورت گروه گروه با هم بیامیزد، و جنگ را به هر یک از شما به وسیله‌ی دیگر بچشاند)، فرمود: این سبک‌تر و آسان‌تر است.

اگر گفته شود این حدیث احتمال هر دو معنا را دارد، هم بی ربط نیست و وجهی از صحت دارد.


[۱] – سوره انعام، آیه «۶۵».

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

( 35 ) سئل فضيلة الشيخ: ما المراد بقول النبي ﷺ : ” لا يسأل بوجه الله إلا الجنة “؟

فأجاب رعاه الله بقوله : اختلف في المراد به على قولين:

القول الأول: أن المراد لا تسألوا أحداً من المخلوقين بوجه الله فإذا أردت أن تسأل أحداً من المخلوقين لا تسأله بوجه الله، لأنه لا يسأل بوجه الله إلا الجنة، والخلق لا يقدرون على إعطاء الجنة، فإذاً لا يسألون بوجه الله مطلقاً.

القول الثاني: أنك إذا سألت الله فإن كان الجنة وما يستلزم دخولها فاسأل بوجه الله، وإن كان من أمور الدنيا فلا تسأل بوجه الله، فأمور الآخرة تسأل بوجه الله كقولك مثلاً : أسألك بوجهك أن تنجيني من النار.

والنبي ﷺ استعاذ بوجه الله لما نزل قوله تعالى: ( قل هو القادر على أن يبعث عليكم عذاباً من فوقكم‌) (سورة الأنعام، الآية ” 65 “) قال : أعوذ بوجهك ( أو من تحت أرجلكم‌) (سورة الأنعام، الآية ” 65 “) قال : أعوذ بوجهك ( أو يلبسكم شيعاً ويذيق بعضكم بأس بعض‌) (سورة الأنعام، الآية ” 65 “) قال : هذه أهون أو أيسر.

ولو قيل : إنه يحتمل المعنيين جميعاً لكان له وجه.

مطالب مرتبط:

۳۳ – گفتن «إن شاء الله» در دعا

شایسته نیست زمانی که انسان دعا می‌کند و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ چیزی می‌خواهد، بگوید: «إن شاء الله». بلکه باید با عزم آن را بخواهد و رغبتش را زیاد کند. زیرا کسی نمی‌تواند الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را مجبور به کاری کند، و او جَلَّ‌جَلَالُهُ می‌فرماید: «ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ»، (یعنی: مرا بخوانید، شما را اجاب می‌کنم).

ادامه مطلب …

۴۳ – حکم رقیه کردن و حکم نوشتن آیات و آویزان کردن آن در گردن مریض

رقیه خواندن بر مریضی که دچار سحر یا بیماری دیگری شده است، در صورتی که از قرآن کریم یا از ادعیه‌ی مباح باشد، اشکالی ندارد. زیرا ثابت است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اصحابشان را رقیه می‌کردند. اما در مورد نوشتن آیات و اذکار و آویزان کردن آن، اهل علم اختلاف دارند.

ادامه مطلب …

۳۰ – حکمت از خلقت جن و انس چیست؟

بدون شک الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، جن و انس را برای حکمتی بس عظیم و هدفی بسیار ستودنی خلق کرده است که این حکمت و هدف، همان عبادت پروردگار است. چنان که او سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ»، (یعنی: و ما جن و انس را جز برای اینکه عبادت کنند، نیافریدیم)...

ادامه مطلب …

۴۵ – حکم آویزان کردن تمیمه و حجب

آویختن حجب و تمائم دو نوع دارد. نوع اول: چیزی که آویزان می‌شود، از قرآن است، که در حکم آن اختلاف نظر هست. نوع دوم:‌ آویختن چیزی غیر از قرآن کریم و چیزهایی که مردم معنای آن را نمی‌فهمند، که این نوع در هیچ صورتی جایز نیست.

ادامه مطلب …

۴۶ – حکم دمیدن در آب

دمیدن در آب بر دو نوع است. نوع اول: منظورش از دمیدن در آب، تبرک جستن به آب دهان شخص دمنده باشد. بدون شک این کار حرام و نوعی از شرک است. نوع دوم: انسان با نفسی که با آن قرآن تلاوت کرده است، در آب بدمد. این اشکالی ندارد و برخی از سلف آن را انجام داده‌اند.

ادامه مطلب …

۳۶ – چرا بعضی دعاها استجابت نمی‌شود، در حالی که الله فرموده است: «ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ»؟

الله عز و جل می‌فرماید: «وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ»، (یعنی: و پروردگارتان گفت: مرا بخوانید، شما را اجابت می‌کنم. همان کسانی از خواندن من رویگردانی می‌کنند، به زودی با خواری وارد جهنم می‌شوند). سوال کننده می‌گوید که دعا می‌کند و از الله عز و جل می‌خواهد، اما الله دعایش را اجابت نمی‌کند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه