(۴۷۷) سوال: آیا تلفظ و به زبان آوردن نیت در روزه‌ی واجب یا نماز نفل، جایز است؟

جواب:

تلفظ و به زبان آوردن نیت در هر عبادتی، بدعت است؛ لذا هنگام وضو نباید گفت: (ای الله! نیت دارم وضو بگیرم)، هنگام نماز نباید گفت: (نیت دارم نماز بخوانم)، هنگام صدقه دادن نباید گفت: (نیت دارم صدقه بدهم)، هنگام روزه گرفتن نباید گفت: (نیت دارم روزه بگیرم) و هنگام حج نباید گفت: (نیت دارم حج به جای آورم).

تلفظ و به زبان آوردن نیت در هیچ عبادتی از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت نشده است؛ اصلا چرا نیت را به زبان بیاوریم؟ مگر جایگاه نیت، قلب نیست؟ مگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ چنین نفرموده است: {وَلَقَدْ خَلَقْنَا انسان وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ} [ق: ۱۶]: (همانا انسان را آفریده‌ایم و می‌دانیم که نفسش چه چیزی به او زمزمه می‌کند)؟ بله، چنین فرموده است.

بنابراین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از قصد و نیت ما آگاه است. چگونه به پروردگارت خبر می‌دهی که نیت داری؟ شاید برخی بگویند: این کار را برای ابراز اخلاص برای الله انجام می‌دهم؛ می‌گوییم: جایگاه اخلاص نیز قلب است و نیت در قلب، کافی است.

***