(۶۰۱) حکم شرع دربارهی زيارت قبور اولیاء و صالحان
زیارت قبور به طور کلی، مستحب است که پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم نیز آن را انجام داده و به انجام آن سفارش نموده است. اما باید بدانیم که زيارت قبور بدین خاطر نیست که با برطرف شدن مشکلات، درخواست کمک و دفع زیان، برداشت مادی کنیم بلکه بدین خاطر است که برای آنان از الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ دعا و درخواست کنیم.
(۵۹۸) آیا این درست است که برای صالحان و اولیاء، اسراری از قرآن واضح میشود؟
هیچ کس برای فهم قرآن، خاص نیست؛ بلکه فهم قرآن برای هر شخصی فراهم است اما هر کس دربارهی الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ آگاهتر و تقوا پیشهتر باشد به فهم قرآن نزدیکتر خواهد بود.
(۵۹۷) حکم اهداء هدیه و قربانی به مشایخ صوفیه
آنان به شریعت الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ که بر آنان شایسته است پایبند آن باشند نیز پایبند نیستند لذا شایستگی احترام، بزرگداشت، دریافت هدایا و… را ندارند.
(۵۹۶) حکم دادن لقب اولیاء به اهل تصوف
كراماتی که به آنان نسبت میدهند در حالی که آنان بر گمراهی هستند، در واقع اهانت و خواری است نه کرامت.
(۵۸۹) حکم شرع در مورد خرافات و بدعتهای صوفیه
کارهایی که این گروه نوآوری کردهاند، باید بررسی شود؛ اگر با رهنمود پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم موافقت داشته باشد، حق است اما شایسته نیست که مثلا گفته شود: این کارها از منهج صوفيه، ساختهی صوفيه یا از تنظیم صوفیه است؛ بلکه باید گفت: سنت رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم است و نباید به یک گروه خاص نسبت داده شود.
(۵۸۷) حکم تصدیق سخنان مشایخ تصوف
بدانید که هر کس دیگران را به سوی گمراهی دعوت کند، گناه این دعوت و گناه کسانی که به او عمل کردهاند تا روز رستاخیز برایش ثبت میشود؛ دروازهی توبه باز است؛ فقط کافی است به سوی الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ بازگردید و برای دیگران تبیین نمایید که راه پیشین شما گمراهی بود.
(۵۸۲) حکم ادعای برخی صوفيه مبنی بر اینکه مردگان دارای کرامت هستند
تمامی برادران مسلمانم را از وابستگی به هر کسی جز الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ هشدار میدهم؛ زیرا مالکیت آسمانها و زمین فقط در اختیار الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ است، همه چیز به او بر میگردد، تنها الله است که دعای انسان درمانده را برآورده مینماید و هر بدی و مشکلی را فقط الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ برطرف میسازد.
(۵۸۱) کثرت فرقههای گمراه در این زمان و نصیحتی در اینباره
اینها و تمامی کسانی که از رهنمود پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم خارج شدهاند را نصیحت میکنم که به درگاه الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ توبه کنند، به كتاب الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ و سنت رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم مراجعه نمایند که تفسير و توضیح قرآن است، به روش و منش پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم مراجعه نمایند که کاملا تطبیق عملی شریعت الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ است.
(۵۸۰) حکم تصوف و صوفيه
مسلمان به جای این که خود را در مسیر صوفیه، یادگیری آن و عمل به اصطلاحاتش خسته کند، باید نیروی خود را در پیمودن راه پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم ، خلفای راشدین و امامان هدایتیافته صرف کند تا حق برایش آشکار گردد، از آن پیروی نماید و الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ را از روی علم و بصیرت، عبادت کند.
(۵۷۹) حکم شرع در مورد تصوف
دیدگاهم دربارهی تصوف، همانند دیدگاهم در مورد سایر بدعتهایی است که در اسلام نوآوری شده است؛ تصوفی که مخالف و مغایر با روش رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم باشد، بدعت و گمراهی است که بر مسلمان واجب است از آن دوری کند.
(۵۷۸) دیدگاه اسلام دربارهی تصوف و صوفیه
صوفيه طریقتهای متعددی دارند که برخی از آنان به کفر صریح میانجامد؛ زیرا به عقیدهی وحدت وجود میرسند و فقط پروردگار را میبینند! آنان معتقد هستند که هر چیز و منظرهای از آيات الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ همان الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ است! تردیدی نیست که این اعتقاد، کفر صریح است.
(۵۷۷) حکم شرع در مورد فرقههایی که از مردم بیعت میگیرند
نصیحتم برای این افراد و دیگران این است که در امور دینی خود به آنچه پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم و اصحاب و یارانش رَضِيَاللهُعَنْهُم بر آن بودهاند باز گردند زیرا این بهترین روش است و تنها همین است که نزد الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ برایشان سودبخش خواهد بود اما چیزهایی که اینان بدان وابسته شدهاند، هیچ پایه و اساسی ندارد.