(۶۸۱۵) حکم کشتن گربه‌های ولگرد به سبب آسیب‌رسانی به پرندگان خانگی

(۶۸۱۵) سوال: ما برخی از پرندگان خانگی را در خانه پرورش می‌دهیم که اخیراً مورد حمله گربه‌های ولگرد قرار گرفته‌اند که بسیاری از آن‌ها را خورده‌اند و به ما آسیب رسانده‌اند و کبوتری که خورده است را در برج‌های محکم نگه می‌داریم و بعد از نماز مغرب پنجره را قفل می‌کنیم و صبح‌ها آن را برای خروج کبوتر‌ها به صحن، باز می‌کنیم و حمله گربه‌ها در روز، زمانی که ما در محل کار بودیم، رخ داده است و ما چندین بار تلاش کرده‌ایم آن‌ها را دور کنیم اما گربه‌ها به حملات خود ادامه داده‌اند که در نهایت مجبور شدیم سم را در غذای باقی‌مانده قرار دهیم و گربه‌ها نیز با این کار مردند؛ حکم شرع در نظر شما در مورد این کار ما چیست؟

جواب:

این کار شما مشکلی ندارد، لذا اگر کسی یا چیزی به انسان یا مال او حمله کند، او می‌تواند از خود دفاع کند حتی اگر به کشتن مهاجم منجر شود و گربه‌هایی که به کبوتر‌ها حمله کردند و با تلاش‌های شما برای دور کردنشان دست بردار نبودند، می‌توانید آن‌ها را بکشید، چه با تفنگ یا سم، اما باید مراقب باشید که سم توسط حیوانات دیگری که به شما آسیبی نمی‌رسانند، خورده نشود؛ لذا شما باید سم را در جایی قرار دهید که فقط گربه‌های مهاجم به آن دسترسی داشته باشند لذا هنگامی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اجازه داده‌اند که انسان در صورت حمله کسی به او، اگر راهی جز کشتنش نباشد، مهاجم را بکشد، پس چه برسد به حیوانی که حرمت آن به اندازه حرمت انسان نیست.

تعداد بازدید: 34

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: نقوم بتربية بعض الدواجن داخل منازلنا، وفي الآونة الأخيرة تعرضت لهجوم القطط الضالة، فأكلت الكثير منها، وسببت لنا ضررا، علما بأن الحمام الذي أكلته نحفظه في بُرج محكم، وبعد صلاة المغرب نَقْفِلُ ذلك الشباك، وفي الصباح نفتح هذا الشباك لخروج الحمام إلى ساحة المنزل، وقد حدث هجوم القطط أثناء النهار بعد خروجنا للعمل، وحاولنا عدة مرات أن نطردها ولكن القطط استمرت في الهجوم، وبعد ذلك اضطررنا إلى دَس السم في أكل فضلات الطعام، وفعلا ماتت القطط، فما حكم الشرع في نظركم في عملنا هذا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذا العمل الذي عملتموه لا بأس به، فإذا صال على الإنسان، أو على ماله أحدٌ فله أن يُدافع عنه، ولو أدى ذلك إلى قتل الصائل، وهذه القطط التي كانت تهاجم الحمام، ولم تندفع بمدافعتها، لكم أن تقتلوها إما بالبندق، وإما بالسم، ولكن احترزوا في مسألة السم ألا يأكله حيوان آخر يتأذى به، وهو لم يؤذكم بحيث تجعلون هذا السم في مكان لا يصل إليه إلا هذه القطط العادية، وإذا كان النبي صلى الله عليه وعلى آله وسلم قد أذن للإنسان إذا هاجمه شخص من البشر – ولم يندفع إلا بالقتل- أن يقتله، فما بالك بالحيوان الذي لا تصل حُرمته إلى حرمة الآدمي.