(۶۴۱۸) سوال: اگر در مجلس مهمانی بستگانم شرکت کنم که در آن منکرات بسیاری وجود دارد، و حضورم به خاطر دعوت آن‌ها و ترس از خشمشان باشد، آیا باید منکرات را انکار کنم یا از مجلس خارج شوم؟

جواب:

اگر کسی به مجلسی دعوت شود که در آن منکری وجود دارد، اگر توانایی از بین بردن آن منکر را دارد، حضورش واجب می‌شود، به دو دلیل:

اول: برای اجابت دعوت، اگر از نوع دعوت‌هایی باشد که اجابت آن واجب است.

دوم: برای از بین بردن منکر اما اگر توانایی از بین‌بردن منکر را ندارد، پس دعوت را اجابت نمی‌کند؛ زیرا کسی که در مجلسی بنشیند که در آن منکری انجام می‌شود، در گناه با آن‌ها شریک است، هرچند خود آن را انجام ندهد، به دلیل فرموده‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ: {وَقَدۡ نَزَّلَ عَلَیۡكُمۡ فِی ٱلۡكِتَـٰبِ أَنۡ إِذَا سَمِعۡتُمۡ ءَایَـٰتِ ٱللَّهِ یُكۡفَرُ بِهَا وَیُسۡتَهۡزَأُ بِهَا فَلَا تَقۡعُدُوا۟ مَعَهُمۡ حَتَّىٰ یَخُوضُوا۟ فِی حَدِیثٍ غَیۡرِهِۦۤ إِنَّكُمۡ إِذࣰا مِّثۡلُهُمۡ} [سوره النساء: ۱۴۰]: (و [ای مؤمنان،] مسلماً [الله این حُکم را] در این کتاب [= قرآن] بر شما نازل کرده است که: «چون شنیدید [افرادی] آیات الله را انکار می‌کنند و آن را به تمسخر می‌گیرند، با آنان ننشینید تا به سخنی دیگر بپردازند. [اگر با آنان بنشینید،] در این صورت، قطعاً شما [نیز] همانند آنان خواهید بود»).

اما این‌که برخی می‌گویند: «در مجلس منکر حضور می‌یابم و با قلبم انکار می‌کنم»، این سخن صحیح نیست؛ زیرا اگر او در انکار قلبی خود صادق بود، دیگر در آن مجلس باقی نمی‌ماند، بلکه از آن جدا می‌شد و اگر کسی به عروسی رفت در حالی‌که گمان می‌کرد در آن منکری وجود ندارد، اما بعد با منکر مواجه شد، در این صورت بر او واجب است که آن را انکار کند، و اگر انکارش اثر کرد، چه خوب است ولی اگر اثر نکرد، واجب است که آن مجلس را ترک کند.