(۶۱۸۵) چگونه می‌توانیم اعمالمان را خالصانه برای رضای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انجام دهیم؟

(۶۱۸۵) سوال: چگونه می‌‌توانیم اعمالمان را خالصانه برای رضای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انجام دهیم بدون‌ اینکه درآن، تکبر، ریا و فخر فروشی باشد؟

جواب:

اینکه انسان فقط الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را عبادت کند و امید به پاداش او داشته باشد و اینکه امید به ستایش مردم و اینکه خوب با او رفتار کنند نداشته باشد؛

دوم اینکه اطمینان داشته باشد که بندگان نمی‎توانند به او نفعی برسانند، مگر آنچه را که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای او مقدرکرده است و نمی‌توانند به او ضرری برسانند مگر در آن‌ چیزی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای آنان مقدر کرده است که در این صورت دیگر به آنها اهمیتی نمی‌دهند، حال مردم ازعبادت کردن او اطلاع داشته باشند یا اطلاع نداشته باشند، اینکه او را مدح کنند و یا مدح نکنند اما وقتی بخواهد عبادتی را انجام دهد شاید شیطان او را وسوسه کند و به او بگوید: تو آن را برای ریا انجام می‌دهی پس آن را ترک کن و این از بازی‌های شیطان با اوست، لذا اگر انسان این احساس را کرد، واجب است که بگوید: (اعوذ بالله من الشیطان الرجیم) و بر عبادتش استقامت و مداومت کند که در این صورت احساس ترس از ریا از درونش پاک می‌شود.

تعداد بازدید: 30

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: كيف السبيل لكي تكون أعمالنا خالصة لوجه الله تعالى دون كبرياء، أو رياء، أو مُفَاخَرة؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: السبيل إلى ذلك أن يكون الإنسان متعبدا الله يرجو ثواب الله، لا يرجو أحدًا من الناس أن يمدحه، أو يعامله معاملة طيبة.

ثانيا: أن يعلم أن العباد لن ينفعوه إلا بشيء قد كتبه الله له، ولن يضروه إلا بشيء قد كتبه الله عليه فحينئذ لا يبالي بهم سواء علموا بعبادته، أم لم يعلموا، وسواء أثنوا عليه، أم لم يُثنوا عليه.

ولكن قد يوسوس الشيطان للإنسان إذا أراد أن يفعل عبادة، فيقول له: إنك تفعلها رياء. فيتركها، وهذا من تلاعب الشيطان به، فالواجب إذا أحس بهذا أن يقول: أعوذ بالله من الشيطان الرجيم ويستمر في عبادته، وبانتهاج هذا المسلك يزول عنه ما يجد في النفس من خوف الرياء.