(۵۹۲۴) سوال: روی برخی از شیشه‌‌های آبجو نوشته شده: بدون الکل، حکم نوشیدن آن چیست؟

جواب:

در ابتدا شایسته بوده که سؤال کننده و شنونده بدانند که اصل در چیزها بر حلال بودن است؛ به دلیل فرموده‌‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ : {هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَات}[البقرة: ۲۹]: (او است که همه‌‌ی آنچه را که در زمین است برای شما آفرید آنگاه قصد آسمان کرد وآن‌‌ها را به صورت هفت آسمان مرتب نمود) هر انسانی که بگوید: این غذا یا این نوشیدنی حرام است از او طلب دلیل می‌‌شود، اگر دلیل حرام بودن آن را از قرآن، سنت، اجماع اهل علم یا قیاس صحیح آورد؛ قبول می‌‌شود و اگر نیاورد قول او پذیرفته نیست؛ به دلیل فرموده‌‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ : {وَلَا تَقُولُوا لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَٰذَا حَلَالٌ وَهَٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ}[النحل: ۱۱۶]: (و چیزی را که زبانتان به دروغ توصیف می‌‌کند نگویید: این حلال است و آن حرام است تا بر الله  افترا ببندید، یقیناً کسانی که بر الله افترا می‌‌بندند؛ رستگار نمی‌‌شوند).

در نتیجه بعد از تقریر این قاعده‌‌ی بزرگ می‌‌گوییم: آبجو وارد این قاعده‌‌ی بزرگ می‌‌شود و حلال بوده و جایز است انسان آن را بنوشد مگر اینکه یقین داشته باشد که مست کننده است. اگر یقین داشت که مست کنند است، حرام می‌‌شود. سپس سؤال کننده و شنونده بدانند که مجرد قاطی نمودن مقداری از خمر با غذا یا نوشیدنی هنگامی که در آن از لحاظ طعم، رنگ، اثر و بو تأثیر نگذارد، تأثیری نداشته و حکم آن از مباح به حرام تبدیل نمی‌‌شود؛ زیرا اگر از بین برود و هیچ اثری از طعم، بو یا تأثیر باقی نماند، حکم (نجاست) بر آن جاری نمی‌‌شود. به همین ترتیب، اگر نجاستی به آبی برسد و در آن حل شود به گونه‌‌ای که هیچ اثری برجای نگذارد، آن آب همچنان پاک بوده و حکم به نجاست آن داده نمی‌‌شود.